पूर्वी नाकाबाट कस्तुरीको बिना तस्करी- कोशी - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

पूर्वी नाकाबाट कस्तुरीको बिना तस्करी

अर्जुन राजवंशी

बिर्तामोड — वन्यजन्तुको अंग चोरी तस्करी गर्न संगठित गिरोहले पूर्वी नाका प्रयोग गर्न थालेका छन् । सशस्त्र प्रहरीले हालै संरक्षित स्तनधारी कस्तुरी मृगको बिना (नाभी) भारतबाट नेपालतर्फ तस्करी हुँदै गर्दा बरामद गरेको छ ।

गत पुस २९ गते राति साढे १२ बजे झापाको मेचीनगर नगरपालिका–४ स्थित सशस्त्र प्रहरी बल बोर्डर आउट पोस्ट बाहुनडाँगीले कस्तुरीको १६ दशमलव ४३० ग्राम तौल भएको बिना (नाभी) बरामद गरेको थियो । महोत्तरी बर्दीबास नगरपालिका ३ गौरीबासका ४४ वर्षीय यादवराज घिमिरेले मध्यरातमा शरीरभित्र लुकाइछिपाइ ल्याएको सेतो–खैरो रौंले ढाकिएको वस्तु प्रतिबन्धित सामान हुन सक्ने आशंकामा बीओपी बाहुनडाँगीबाट मोबाइल गस्तीमा खटिएको सशस्त्र प्रहरी निरीक्षक विदुर भट्टराई नेतृत्वको टोलीले नियन्त्रणमा लिएको थियो ।

उक्त वस्तु विधिविज्ञान प्रयोगशाला खुमलटारबाट दुर्लभ कस्तुरीको बिना (नाभी) भएको प्रमाणित भएर आएको डिभिजन वन कार्यालय झापाका प्रमुख जीवन पाठकले जानकारी दिए । सशस्त्र प्रहरीको टोलीले घिमिरेको साथबाट ९ किलो ७८ ग्राम चाँदीका विभिन्न गरगहना समेत बरामद गरेको थियो ।

प्रहरीले घिमिरेको साथबाट पाउजु, बिच्छी, ब्रास्लेट, चम्चा, औंठी, चावी रिङ, कछुवा, साडी पिनलगायतका चाँदीका तयारी सामान बरामद गरेको हो । मध्यरातमा मे ५ प २२०४ नम्बरको मोटरसाइकमा भारतबाट नेपालतर्फ आउँदै गरेका घिमिरेलाई रोकी चेकजाँच गर्ने क्रममा दुर्लभ वन्यजन्तुको अंक, चाँदीका सामानसहित घिमिरेलाई नियन्त्रणमा लिइएको हो । घिमिरेलाई आवश्यक कारबाहीका लागि डिभिजन वन कार्यालयमा बुझाइएको छ ।

प्रकाशित : माघ १७, २०७९ ११:३५
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

परिवारले प्रेम सम्बन्ध नस्वीकार्दा...

बलात्कार आरोप खेपेर थुनामा परेका राजेशले छुटेपछि पवित्रालाई फेरि प्रत्यक्ष भेटेको–बोलेको घरपरिवारले देखेका थिएनन्
अर्जुन राजवंशी

कचनकवल, झापा — डेढ वर्षदेखिको तनावपूर्ण प्रेम सम्बन्धमा रहेका एक जोडी मंगलबार मृत भेटिएका छन् । कचनकवल गाउँपालिका–४ का २५ वर्षीय राजेशकुमार गणेश र १८ वर्षीया पवित्राकुमारी राजवंशीको शव स्थानीय एभरेस्ट चिया बगानको शिरीषको रूखमा एउटै पासो झुण्डिएको अवस्थामा फेला परेको हो ।

केही वर्षयता प्रेम सम्बन्धमा रहेका उनीहरूले २०७८ साउन ११ मा भागी विवाह गरेका थिए । सीमावर्ती आदिवासी बस्तीका दुवैका परिवारले भागी विवाह स्वीकार गरेको थिएन । केटी नाबालिग नै भएकाले कानुनी रूपमा समेत सम्बन्ध जोड्न उनीहरूलाई कठिन भएको थियो । करिब डेढ महिना पवित्रा राजेशको घरमा बसेकी थिइन् । त्यसपछि माइती पक्षले सम्झाइबुझाइ फर्काएर लगेका थिए । छोरीको प्रेम प्रसंगका कारण राजवंशी परिवार गाउँमा लज्जित थियो ।

पवित्राका पिता भुवनलालले छोरीमाथि जबर्जस्ती करणी गरेको आरोप लगाउँदै राजेशविरुद्ध सोही वर्ष असोजमा प्रहरीमा जाहेरी दिएका थिए । जाहेरीपछि राजेश पक्राउ परे । उनी दुई महिना थुनामा जिल्ला कारागार बसे । घटनाले कानुनी रूप लिइसकेकाले मिलेर अघि बढ्न सामाजिक दबाब परेपछि दुवै परिवार पटक–पटक छलफलमा बसे ।

अन्ततः दुवै परिवारको सहमतिअनुसार केटी पक्षले अदालतमा बयान फेर्‍यो । बयान फेरिएपछि राजेश थुनामुक्त भए । केचनास्थित महेन्द्ररत्न आधारभूत विद्यालयमा कक्षा ८ की छात्रा पवित्राको पढाइ छुट्यो । उनी घरमै बस्न थालिन् । एक किलोमिटरको दूरीमा घर भएका दुवै जनाको हिँडडुलको बाटो एउटै थियो । पवित्राको घरनजिकै माछापोखरी छन् । गाउँपालिकाअन्तर्गतका ती पोखरीमा राजेश काम गर्थे । केही महिनायता पोखरीको डिलसँगै राजेशले आफ्नै कुखुरा फार्मसमेत खोलेका थिए । उनी फार्ममै बढी समय बिताउँथे ।

‘फोन पनि थिएन । घर ल्याएपछि उनीहरू दुवै कहिल्यै सँगै बोलेको पनि थाहा भएन,’ पवित्राकी आमा मनवती राजवंशीले छोरी वियोगको पीडा पोख्दै भनिन्, ‘राम्रैसँग बसेकी थिइन् । पहिला जस्तै सामान्य अवस्थामै थिइन् । कसरी यति कठोर निर्णयमा पुगिन् हामीलाई सोच्नै गाह्रो भइरहेको छ ।’

पवित्राको घरदेखि करिब पाँच सय मिटरपूर्व राजेशको कुखुरा फार्म छ । राजेश सोमबार राति त्यही फार्ममा भाइ दिनेशसँगै सुतेका थिए । दिनेशका अनुसार राजेश करिब बिहान ३ बजे उठेर बाहिर निस्किएका थिए । पिसाब गर्न बाहिर गएका होलान् भनेर भाइले वास्ता गरेनन् । निन्द्रामा परे । बिहान करिब ५ बजे ब्युँझिएर हेर्दा दाजुलाई ओछ्यानमा नदेखेपछि दिनेश आत्तिए । उठेर टर्चलाइट बालेर कुखुरा फार्मको चारैतिर हेरे । बाहिर निस्किएर माछा पोखरीतिर पनि हेरे । देखेनन् । उनले टर्चलाइट पोखरीको दक्षिणपट्टि रहेको चिया बगानतिर बाले ।

टर्चलाइटको उज्यालोले रुखमा कोही झुण्डिएकोजस्तो देखे । दिनेशले चिच्याउँदै गुहार मागे । उनको चिच्याहटले गाउँलेहरु ब्युँझिए । दौडिंदै बगानमा पुगेका दिनेशले दाजु राजेशसँगै पवित्रालाई पनि एउटै पासोमा झुण्डिएको अवस्थामा भेटे । राजेश जिन्स पाइन्ट र खैरो ज्याकेटमा थिए । पवित्राले गुलाबी रंगको कुर्तासुरुवाल र वीन ज्याकेट लगाएकी थिइन । आपसमा मुखामुख गरेर झुण्डिएकी पवित्राको सिउँदो एवं अनुहार रातो रंगले रंगिएको थियो ।

साँझ परिवारका सबैलाई खान पकाएर खुवाएर दुई बहिनीसँगै सुतेकी पवित्रा राति कति बजे उठेर घरबाट निस्किएकी हुन् भन्ने थाहा नभएको उनकी माइली दिदी महवतीले बताइन् । ‘कल्पना नै गर्न नसकिने घटना भयो,’ राजेशका सानो बुबा लालबहादुर गणेशले भने, ‘परिवारको जेठो छोरो । घरको सबै जिम्मेवारी सम्हाल्दै थियो । उसैमाथि यस्तो घटना भयो ।’

उनले प्रेम सम्बन्धका कारण दुवै परिवार केही समय तनावमा रहे पनि केही महिनायता अवस्था सामान्य भइसकेको बताए । ‘राजेशले पवित्रालाई भगाएर ल्याएपछि केही महिना निकै समस्या भयो । मुद्दा मामिलासमेत भयो । तर, मुद्दा मिलिसकेपछि राजेश आफ्नो दैनिकीमा फर्किसकेका थिए,’ उनले भने, ‘भर्खरै मात्र राजेशले अढाई बिघा खेतीमा मकै लगाएका छन् । कुखुरा पनि एक लट बिक्री गरेर अर्को लट तयार गरिरहेका थिए । अचानक यस्तो घटना भयो ।’

गाउँपालिका अध्यक्ष कालेन्द्रप्रसाद राजवंशीले परिवारले प्रेम सम्बन्ध स्वीकार गर्न नसक्दा यस्तो दुःखद् घटना भएको बताए । उपाध्यक्ष नवराज भट्टराईले आदिवासी समुदायमा चेतनाको कमी तथा अन्तरजातीय विवाहलाई स्वीकार गर्न नसक्दा घटना भएको बताए । राजेश र पवित्राले आत्महत्या गर्नुअघि फिल्मी शैलीमा विवाह गरेका छन् । राजेशले पवित्राको सिउँदोमा सिन्दुर लगाइदिएर आत्महत्या गरेका थिए । ‘घटनाको प्रकृतिले परिवारले छुट्टाए पनि उनीहरूको मन छुट्टिएको रहेनछ भन्ने देखियो,’ जिल्ला प्रहरीका डीएसपी वसन्त पाठकले भने ।

गत साउन १० मा कचनकवल–५ दलेगाउँमा तीन जना किशोरी एउटै रूखमा भुन्डिएको अवस्थामा मृत फेला परेका थिए । स्थानीय सुनकोसी चिया बगानभित्र बयरको रूखमा १६ वर्षीया करिना गणेश, १७ वर्षीया अञ्जली गणेश र १७ वर्षकै कल्पनाकुमारी गणेश झुन्डिएको अवस्थामा मृत फेला परेका थिए । उनीहरू तीनै जना चिया बगानका मजदुर थिए ।

घटनाको जिल्ला र प्रदेश प्रहरी कार्यालयबाट टोली खटिएर अनुसन्धान गरिए पनि उनीहरूको मृत्युको कारण अझैसम्म खुल्न सकेको छैन । ‘धेरैपटक विभिन्न कोणबाट अनुसन्धान गरे पनि घटनाको कारण यही हो भनेर ठोस तथ्य पत्ता लगाउन सकेका छैनौं,’ डीएसपी पाठकले भने ।

प्रकाशित : माघ ११, २०७९ ०७:०३
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×