ब्लग

राउटे बस्ती पुग्दा...

छिन्चु, जाजरकोट सडक खण्डको बोटेचौर, दमार छेउमा बगेको उर्लंदो भेरी नदी किनार । सुर्खेत गुर्भाकोट नगरपालिका–९ दमारमा सडक छेउ जग्गामा बसेका ४६ घरधुरी राउटे समुदायका टहरा । पुराना काला कपडाले छोपेका टहरा वर्षात्‌ले भिजेपछि सबै राउटे परिवार बाहिर बसेर गिलो भात र सागको झोल खाँदै ।

जेष्ठ ३०, २०७८

जहाँ विमान चिर निद्रामा जान्छन्

क्वान्टस एयरको ७४७ बोइङ लस एन्जलसबाट अमेरिकाकै क्यालिफोर्नियास्थित मोजावे मरुभूमिमा रहेको आफ्नो चिहान (ग्रेभ यार्ड) मा उत्रियो । यो विमान यहाँको सुख्खा मौसम, तातो हावा र खुला आकाशमा सधैंको लागि अन्तिम विश्राम लिने तर्खरमा थियो । विमानका पाइलट सिङलेटनले पाइलट ह्याट झुकाए । शरीर थोरै निहुराएर बिदाइ गरे 'अब तिम्रो माग कसैले गर्ने छैन । तिम्रै स्वामित्वकर्ताले पनि गर्ने छैनन् । मेरो विश्वासिलो पुरानो साथी ७४७ तिमीलाई हार्दिक श्रद्धाञ्जली ! तिम्रो चिरशान्तिको कामना ।'

जेष्ठ १७, २०७८

स्वास्थ्यकर्मीले कहिलेसम्म कुटाइ खाने ?

कोरोनाको वितण्डाले देश थला परेको छ । एकातिर प्रशस्त मात्रामा प्राणवायु नपाएर कतिपय मानिसहरू जीवनसँग हार्दै मृत्युवरण गरेका छन् । केही भने तिनैका मृत्यलाई पर धकेल्न आफ्नो भोकप्यास, घर परिवार सबै बिर्सेर रातदिन नभनी निरन्तर खटिरहेका छन् । ती स्वास्थ्यकर्मी हुन्।

जेष्ठ १०, २०७८

एक प्यालेस्टिनी शरणार्थीको पीडा

म त ‘होमलेस’ नागरिक हुँ । मेरो कुनै देश छैन । सन् १९४८ मा यहुदीहरु मेरो घरमा आए र हजुरबुवालाई दुई दिनको लागि घर खाली गरेर अन्यत्रै जानु भन्ने आदेश दिए । त्यसपछि त्यो घरमा कहिलै फर्कन दिएनन्’, पूर्व प्यालेस्टिनी नागरिक तथा इन्जिनियर मोहम्मदले भने ।

जेष्ठ ५, २०७८

वुहान सम्झेर रुनेहरूका लागि फर्किएको वसन्त

‘कुनै पनि नेताले जनतासमक्ष गरेका वाचाहरू पूरा गरेर देखाउनुपर्छ’ भन्ने चिनियाँ मान्यता छ। यसबारेमा भन्ने हो भने नेपालमा पनि यस्तै मान्यता छ, ‘गरेका वाचा निभाउनुपर्छ।’ सहकर्मी ललितासँग राजनीतिक वाचामा अडिग रहने नेतृत्वको चरित्रका विषयमा एउटा छायांकन चल्दै थियो।

वैशाख २९, २०७८

स्वास्थ्य संकटका बेला, सरकार कहाँ छ ?

भारतमा दुई महिना अघिदेखि कोरोना भाइरसको दोस्रो लहर फैलिन थाल्यो । भारतीयहरु उक्त दोस्रो लहर बेलायतबाट आफ्नो मुलुकमा छिरेको मान्छन् । 

वैशाख २०, २०७८

अझै पनि सोध्दैछन्, ‘चीनले कसरी नियन्त्रण गर्‍यो महामारी ?’

सामाजिक सञ्‍जाल ट्वीटरमा अहिले ‘स्पेस’ भन्ने फिचर लोकप्रिय छ। चिने/नचिनेका मानिसहरू एकै ठाउँमा भेला भएर विचार आदानप्रदान गर्न पाइने भएकाले कतिपय विचारोत्तेजक कुराहरू पनि सुन्न सकिन्छ। जब यो पंक्तिकारको प्रवेश हुन्छ, चिनजानका साथीहरूले ‘चाइनिज भाइरस’ भनेर स्वागत गर्छन् ।

वैशाख १३, २०७८

रिपोर्टरको डायरी : मास्कले छोपिएको पीडा

‘माफ गर्नुहोला, तपाइँको बिरामी राख्‍ने बेड छैन’, स्वास्थ्यकर्मीको धर्मअनुसार यस्तो तीतो जवाफ फर्काउन मिल्दैन । तर, परिस्थिति यस्तै छ, नचाहँदा–नचाहँदै पनि रुखो बोल्नुपर्ने । आँखा वरिपरि अनिद्राका कारण काला धर्सै–धर्सा छन् ।

वैशाख ९, २०७८

कोरोनाले उदांगियो ‘मोदी मोडल’

बुधबार साँझ दिल्लीमा अध्ययनरत एकजना नेपाली विद्यार्थी भाइले आत्तिँदै फोन गरे । उनलाई केही दिनदेखि कोरोना संक्रमणका लक्षण देखिएको रहेछ । बुधबार बिहानदेखि भने सास फेर्न गाह्रो हुन थालेछ । सँगै खोकी लाग्ने र अक्सिजनको स्तर पनि घट्न थालेछ । अवस्था चिन्ताजनक भन्ने बुझेर सबैले तत्कालै अस्पताल पुर्‍याउने निधो गरियो । एम्बुलेन्स पनि आयो । तर, दिल्लीका कुनै पनि अस्पतालमा बेड नै थिएन ।

चैत्र ३०, २०७७

अनुभव : कोभिड-खोप-कोभिड

डा. अनन्त श्रेष्ठ दोस्रो पटक कोरोना संक्रमण भएका कारण आइसोलेसनमा छन् । उनी अल्का अस्पताल, जावलाखेलमा कार्यरत कलेजो रोग विशेषज्ञ हुन् । उनलाई पहिलो पटक संक्रमित हुँदाभन्दा दोस्रो पटक धेरै लक्षणहरु देखिएका छन् । कोरोना खोप लगाएको ८ हप्ता बढी भएपनि उनलाई दोस्रो संक्रमण छोराबाट सरेको हो । उनको कोरोना अनुभव उनकै शब्दमा :