एक सातादेखि कालीगण्डकी करिडोर अवरुद्ध - लुम्बिनी - कान्तिपुर समाचार

एक सातादेखि कालीगण्डकी करिडोर अवरुद्ध 

माधव अर्याल

पाल्पा — अविरल वर्षासँगै खसेको पहिरोले कालीगण्डकी करिडोरअन्तर्गत पाल्पा–पूर्वी नवलपरासी सडकखण्ड एक सातादेखि अवरुद्ध भएको छ । करिडोरअन्तर्गत रामपुर नगरपालिकाको काशीवन, स्याउलीबजार, साखर्दी खोलालगायत दर्जन बढी स्थानमा पहिरो खसेकाले सवारी साधन सञ्चालन हुन नसकेको हो । 

कालीगण्डकी करिडोरअन्तर्गत पाल्पा–पूर्वी नवलपरासी सडक खण्डको रामपुर नगरपालिका–१, स्याउलीवननजिकै खसेको पहिरो । तस्बिर : कान्तिपुर 


लामो समयदेखि सडक अवरुद्ध भए पनि खुलाउनेतर्फ ध्यान कसैको पुग्न नसक्दा आवतजावतमा समस्या भएको तनहुँको घिरिङ–१, पुट्टारका ज्यामबहादुर विकले बताए । उनका अनुसार रामपुरमा उपचार र खाद्यान्नका लागि जान पनि स्याङ्जा हुँदै जानु परेको छ । कालीगण्डकी करिडोरअन्तर्गत रामपुरदेखि पाल्पाकै बाँकामलाङसम्म र पूर्वी नवलपरासीका विभिन्न स्थानमा खसेको पहिरो नहटाउँदा त्यस भेगका बासिन्दालाई छिमेकी जिल्ला तनहुँ र स्याङजा हुँदै पाल्पाको रामपुर नगरपालिका र निस्दी गाउँपालिका केन्द्र जानु परेको छ ।

तनहुँ, स्याङजा र पूर्वी नवलपरासीका साथै पाल्पाकै पूर्वी भेगका बासिन्दाको उपचार, खाद्यान्नका लागि बजार केन्द्र रामपुर भए पनि एक सातादेखि आवतजावत बन्द भएको स्थानीय दानस मल्ल ठकुरीले जानकारी दिए । कालीगण्डकी करिडोरको पिपलडाँडा–गैडाकोट १ सय ३५ किलोमिटर खण्ड स्तरोन्नति र कालोपत्रको काम भइरहेको छ । निर्माण व्यवसायी, स्थानीय सरकार कसैले पनि सडक खुलाउन ध्यान नदिँदा स्थानीयले सवारी साधनमा आवतजावत गर्न पाएका छैनन् ।

‘आफ्नै गाउँपालिकामा कागजपत्र लिएर फरफारकका लागि जान आठ घण्टा लाग्यो,’ लालीगुराँस प्रावि, निस्दी गाउँपालिका–१, बाँकामलाङका मधुसुधन सोतीले भने, ‘लामो समयदेखि सडक बन्द हुँदा यस भेगका धेरैले दु:ख पाएका छन् । एकै दिनमा हुने कामका लागि तीन दिन खर्चिनु परेको छ ।’ ग्रामीण सडक बन्द भएकाले यही सडक भएर यात्रा गर्नुपर्ने हुन्छ । पूर्वी नवलपरासीको बौदिकाली, पाल्पाको निस्दी, रामपुर नगरपालिकाको केही वडा, तनहुँको घिरिङ गाउँपालिकालगायतका क्षेत्रमा यातायात ठप्प भएको छ । पहिरोका कारण पैदल हिँड्नसमेत जोखिम रहेको स्थानीयले बताए ।


प्रकाशित : असार ३१, २०७८ १०:३७
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

महामारीमा घर फर्केर व्यवसाय

उन्नत जातका बाख्राबाट किसानलाई राम्रो आम्दानी
मेनुका ढुंगाना

अछाम — कोरोनाको बढेपछि भारतका विभिन्न सहरबाट घर फर्केका युवा गाउँमै विभिन्न पेसा व्यवसायमा आबद्ध हुन थालेका छन् । कतिपय कोरोनाको पहिलो लहरपछि पनि भारत नै कामको सिलसिलामा फर्किए भने कतिपय गाउँमै बाख्रा पालन, कुखुरा पालन र तरकारी खेती सुरु गरेका छन् । 

भारतबाट फर्केर बाख्रापालनमा लागेका कमल बजारका युवा । तस्बिर : मेनुका/कान्तिपुर

‘कम मिहिनेत र लगानीमै राम्रै आम्दानी हुन थालेपछि यसतर्फ आकर्षण बढेको हो’ अछामको कमलबजार नगरपालिका–६ का दीपेन्द्र शाहीले भने, ‘कोरोनाको कारणले बम्बै गएर पनि काम पाइने जस्तो देखिएन । अहिले गएकाहरूले पनि काम पाएका छैनन् । बाख्रा र खसी गरी जम्मा २५ वटा पालेको छु । माग हेरेर अरू थप गर्छु ।’

पछिल्लो समयमा बाख्रापालनको राम्रो सम्भावना भएकाले यो व्यवसायमा आकर्षण बढेको कृषकहरू बताउँछन् । उन्नत जातका बाख्राबाट जन्मिएका बोका हुर्काएर खसी पारी कृषकले मासुका रूपमा बिक्री गर्न थालेपछि राम्रो आम्दानी गर्न थालेका छन् ।

बजारमा खसीको मासु प्रतिकेजी ७ सय पुगेपछि अछामका कृषक बाख्रा पालेर लाखौं रुपैयाँ आयआर्जन गरिरहेका छन् । गाईभैंसी पालेर दूध बिक्री गर्नुभन्दा बाख्रा खसी पाल्दा बढी आम्दानी हुन थालेपछि बाख्रा पालन सुरु गरेको ढकारी गाउँपालिका–४ बलाताका सेतबहादुर कामीले बताए । ‘छोराछोरीको पालनपोषण गर्न, पढाउने खर्च जुटाउन भए पनि अहिले बाख्रा पालन सुरु गरेँ’ उनले भने, ‘अहिले मसँग २१ बाख्रा छन् । ४ छोराछोरीको पढाइ खर्च निकाल्न सकिएको छ । कोरोनाले आत्मनिर्भर बन्न सिकायो ।’

दीपेन्द्र र सेतबहादुर मात्रै होइन भारतबाट फर्केका अन्य युवाले पनि ससानाृ व्यवसाय सुरु गरेका छन् । दसैं र अन्य समयमा समेत यहाँका खसी बाख्राले अछाम सदरमुकाम मंगलसेन, सुर्खेत दैलेख र नेपालगन्जसम्म बजार पाउने गरेको ढकारीकी स्थानीय आइता साउदले बताइन् । ‘यहाँका धेरै महिलाको माइतीघर सुर्खेत र दैलेखमा छ । चिनजान पनि उतै हुने भएकाले माइत जाने निहुँमा खसी बाख्रा बेचेर पनि आउँछौं,’ उनले भनिन्, ‘ भारतबाट श्रीमान् आएका छन् । अहिले दुवै जना मिलेर व्यवसाय गरिरहेका छौं ।’

पहिले २/४ वटा बाख्रा पालेर गुजारा गरिरहेकी ढकारी गाउँपलिका–४ की कला साउदले श्रीमान्को साथ पाएपछि व्यावसायिक रूपमा बाख्रा पालन सुरु गरेको बताइन् । ‘पहिले ६ महिना पनि खाना नपुग्ने परिवारमा बाख्रापालन गरेर समाजमा आर्थिक हैसियत राम्रो बनाउन सकेकी छु । भारतबाट फर्किएपछि दुवै जना यसैमा लागेका छौं’ उनले भनिन् । १५/१६ वटा बाख्रा पाल्दै आएकी साउदले घर खर्च मात्र नभई छोराछोरीलाई पढाउन पनि सजिलो भएको बताइन् । बाख्राको उचित स्याहारसुसार गर्ने हो भने आम्दानीको गतिलो माध्यम बन्ने उनको भनाइ छ ।

कुनै सरकारी तथा गैरसरकारी संस्थाको सहयोगबिना व्यवसाय गर्ने मान्छे भेटिन मुस्किल परेका बेला आफ्नो गाउँका महिलाले गरेको व्यवसाय देखेर प्रभावित भएको ढकारी गाउँपालिका– ४ का वडाध्यक्ष भक्तबहादुर बुढाले बताए । ‘अनुदानबिना नै यहाँका स्थानीयले आफ्नै लगानीमा व्यवसाय सुरु गरेका छन् ।’ उनले भने, ‘गाउँपालिकाले व्यवसाय भरपर्दो बनाउनका लागि आगामी दिनमा सहयोग गर्नेछ ।’

प्रकाशित : असार ३१, २०७८ १०:३०
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×