‘वैज्ञानिक’ बाट ठगिएको गुनासो- प्रदेश १ - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

‘वैज्ञानिक’ बाट ठगिएको गुनासो

विनु तिम्सिना

(विराटनगर) — एभरेस्ट साइन्स सेन्टर शान्ति वनका सञ्चालक तथा वैज्ञानिक दिलिप अधिकारीले धितोमा प्रयोग गरेको सम्पत्ति फिर्ता नगर्दा विराटनगरका अग्रज पत्रकार शिवबहादुर कार्की ठगिएका छन् । अधिकारीले २०६१ कात्तिकमा कार्कीसँग २७ लाख १५ हजार रुपैयाँ लिएका थिए ।

एभरेस्ट साइन्स सेन्टर स्थापना गर्न अधिकारीले आफूसँग सहयोगको आचना गरेपछि चिनजानको सज्जन मान्छे भनेर आफूले पैसा सापटी दिएको कार्कीले बताए । अधिकारीले आफू अमेरिकाको नासामा काम गरेर आएको र आफ्नै ठाउँमा केही गर्ने चाहना रहेको बताएपछि आफूले आफ्नो घर धितो राखेर उनलाई ऋण दिएको कार्कीको भनाइ छ ।


कार्कीले ३१ धुर जग्गामा बनेको आफ्नो १६ कोठे घर तत्कालीन सीएसआईटी (हाल महालक्ष्मी विकास बैंक) मा धितो राखेर अधिकारीलाई २७ लाख १५ हजार दिएका थिए । यसबीचमा आफूले पटक पटक उक्त रकम माग्दा ‘दिन्छु, दिइहाल्छु’ भनेर नदिएको कार्कीले गुनासो गरे ।


अधिकारीले बैंकको उक्त ऋण नतिरेपछि आफ्नो घर लिलाम हुने चरणमा पुगेपछि आफैंले एक करोड तीन लाख रुपैयाँ तिरेर घरजग्गा उकासेको पीडित कार्कीका छोरा सुभाष कार्कीले बताए । आफ्ना भएका केही घडेरी र विभिन्न बैंक तथा साथीभाइसँग ऋण लिएर आफूले उक्त घरजग्गा लिलाम हुनबाट बचाएको उनले गुनासो गरे ।


१७ वर्ष लागिसक्दा समेत अधिकारीले उक्त रकम फिर्ता नगरेको र सम्पर्कविहीन भएकाले पत्रकार महासंघ मोरङले विभिन्न अगुवाको सहयोगमा उक्त समस्या समाधानका लागि पहलसमेत गरेको थियो । ब्याजसहित अधिकारीले एक करोड बढी रकम तिर्नुपर्ने भए पनि महासंघको पहलमा भएको विभिन्न चरणको छलफलमा उनले ९१ लाख रुपैयाँ तिर्ने सहमतिसहितको कागज गरेको सुभाष कार्कीले बताए ।


पत्रकार महासंघको पहलमा वैशाखमा बसेको छलफलमा उनले ९१ लाख रुपैयाँ तिर्ने सहमति गरेका थिए । जेठ चार गतेको अर्को छलफलमा उनले असोज ३० गतेको मिति राखेर ४४ लाख ९० हजार र मंसिर ३० गतेको मिति राखेर ४१ लाख १० हजारको चेक कार्कीलाई दिएका थिए । एभरेस्ट बैंक लिमिटेडमा रहेको उनको खातामा रकम नै नभएपछि उक्त चेक बाउन्स भएको कार्कीले बताए ।


चेक बाउन्स भए पनि अधिकारीले पुस मसान्तसम्ममा रकम फिर्ता गर्ने आश्वासन दिएको भए पनि नदिएको उनले गुनासो गरे । आफूले पनि विभिन्न व्यक्ति र बैंकबाट ऋण लिएर आफ्नो घरजग्गा उकासेको र उक्त ऋणबापतको ब्याजको मात्रै भए पनि रकम तत्कालका लागि दिन आफूले पटक पटक अनुरोध गरेको उनले गुनासो गरे ।


‘विभिन्न चरणको वार्तापछि त्यो चेक हात लागेको थियो,’ कार्कीले भने, ‘चेक पाएपछि बल्ल आफू ऋणमुक्त हुने आशा पलाएको थियो तर उनले दिएको चेक नै बाउन्स भयो ।’ यसबीचमा अधिकारीले विभिन्न चरणमा गरेर पाँच लाख रुपैयाँ तिरेको भए पनि अझै ८६ लाख रुपैयाँ तिर्न बाँकी रहेको कार्कीले बताए । उनले दिएको चेकसमेत बाउन्स भएको र राखेको भाकामा रकम फिर्ता नगरेकाले अब कानुनी उपचारमा जाने उनले बताए ।

प्रकाशित : माघ २, २०७६ १०:०१
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

माथि सेताम्मे हिउँ, तल भतभती पोल्ने पानी

घनश्याम खड्का

म्याग्दी — डाँडाकाँडा सेताम्मे हिउँले ढाकिएका छन । हिउँको चिसो स्याँठ छ । तल म्याग्दी र कालीगण्डकी नदी किनारामा भतभती पोल्ने तातोपानीका मुहान छन्। हिउँदको कठ्याङ्ग्रिदो चिसोबाट बच्न र गाउँलेहरू नुहाउन तातोपानीका मूलमा धुइरिएका छन् ।

‘घर छेउमा तातोपानी भएकोले विहान सवैरै उठ्यो, तातोपानी गयो, आधा–एक घन्टा डुबेर खलखली पसिना बगाउँदा आनन्द हुन्छ । दिनभरि ज्यान हलुङ्गो बन्छ,’ अन्नपूर्ण गाउँपालिका–६ पोखरेका खड्ग गिरीले भने, ‘जाडो सिजनमा प्राकृतिक उपचारका लागि पोखरीमा डुब्न मात्र होइन, चिसो पानीले नुहाउन नसक्ने सबै तातोपानीमा ओइरिन्छन । उपचार पनि हुने, तातोपानीले नुहाउन पनि पाइने ।’ तातोपानीमा डुब्दा हाडजोर्नीको प्राकृतिक उपचार हुन्छ ।

जिल्लामा कालीगण्डकी, राहुघाट र म्याग्दीखोला किनारमा ९ स्थानमा प्राकृतिक तातोपानीका मूल छन । यिनमा परम्परादेखि नै स्थानीयले जाडो भगाउन डुबुल्की मारेर नुहाउँदै आएका छन । घर छेउको धाराको चिसो पानीमा शरिर पखाल्न आँट नहुनेहरू दिनभर लगाएर भए पनि तातोपानीमा आउने गर्छन । केही तातोपानीका मूलको व्यवसायीकरण गरिए पनि कालीगण्डकी किनारका रातोपानी, नारच्याङ, महभीर, दग्नाम र मुदीसमेतका मूलमा अझै परम्परागत शैलीमा अस्थायी पोखरी बनाइन नुहाउने र डुबुल्की मार्ने प्रचलन जीवित छ ।

‘हजुरआमाले भनेअनुसार पुर्खादेखि नै थाकखोलाबाट हिउँदमा जाडो फाल्न तातोपानीमा आउने र ८–१० दिन डुबेर फर्कने गर्थे,’ भुरुङ्ग तातोपानीका भुवन गौचनले भने, ‘वरपरका मान्छेहरू डुब्ने र नुहाउने तातोपानी ०३५/४० तिरबाट पर्यटक बढेपछि स्थानीयले भन्दा पर्यटकले प्राथमिकता पाउन थालेका हुन ।’ ७० वर्षअघिसम्म सिंगाको स्वतः नजिक म्याग्दीखोला बगरमा तातोपानी बग्थ्यो । हिउँदमा गोठालाहरू खोलाकिनाराको तातोपानीमा अस्थायी पोखरी बनाई नुहाउने चलन थियो । हिउँदको जाडो छल्न तातोपानीको पोखरीमा डुब्दा हाडजोर्नी र पेटका बिरामीलाई फाइदा भएपछि वरपरका बस्तीबाट डुब्न आउन थालेका हुन् । ‘हाडजोर्नी, पेट ढुस्स हुने रोगका लागी तातोपानी बढी उपयोगी छ,’ म्याग्दी अस्पतालका डाक्टर विराज शर्माले भने, ‘एलोपेथिक उपचारमा पनि कतिपय रोगको उपचार गर्दा तातोपानीले सेक्न लगाउँछौं । र, यो उपचार पद्धति वैज्ञानिक पनि छ ।’

बेनी नगरपालिक,–४ स्थित म्याग्दीखोला किनाराको सिंगा तातोपानी र अन्नपूर्ण गाउँपालिका–२ कालीगण्डकी किनारको भुरुङ–तातोपानीको मुहान बढी प्रख्यात छन । सिङ्गा तातोपानीमा बिरेनुन र भुरुङ्ग र नारच्याङ्गमा नुनको गन्ध र स्वाद पाइन्छ । अन्य स्थानका तातोपानी भने गन्धरहित छन । तातोपानीमा वरपरका बस्ती र पोखरा, काठमाडौं, बुटवलसमेतका सहरमा बसाइँ सरेका स्थानीय डुब्न आउने गरेका छन् । धौलागिरी फेदीको गुर्जा र मुदी बगरामा पनि तातोपानीको मुहान छन् । बस्तीबाट धेरै टाढा भएकाले यहाँ गुर्जा र मुदीको बगराका मान्छे डुब्छन । रघुगंगा खोलामा पनि तातोपानीको मुहान छ ।

लामो पदयात्राबाट गले, थाकेको शरीरलाई आराम दिन, जोर्नी मर्केको, चोट लागेका विरामीले श्वास्थ्य आरोग्यताको लागी तातोपानी थेरापी वैकल्पिक उपचार पद्धति हो । म्याग्दीमा पाईएका तातोपानी मध्य सबैभन्दा बढी अन्नपूर्ण–६ रातोपानीस्थित तातोपानीको तापक्रम ७३ डिग्री सेल्सियस, भुरुङ्ग ताोपानी ७१ डिग्री, सिङ्गा तातोपानीको तापक्रम ५५ डिग्री रहेको छ ।

प्रकाशित : माघ २, २०७६ १०:०१
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×