नेकपा संगठन र स्कुल विभागमा विवाद

आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ — संगठन र स्कुल विभागमा विवाद देखिएपछि नेकपाको दोस्रो सचिवालय बैठकले पनि जिल्लाको संगठनात्मक संरचनालाइ पूर्णता दिन सकेन । साउन २४ र २५ गते बसेको बैठकले थप गृहकार्य गर्ने भन्दै विभाग गठनलाई थाँती राखेको हो । ६१ मध्ये ५६ वटा वडा कमिटीलाई भने अनुमोदन गरेको छ ।

महत्त्वपूर्ण मानिएका संगठन र स्कुल दुवै विभागमा पूर्व एमालेले दाबी गरको छ । पूर्व माओवादीले भने एक/एकवटा विभाजन गर्न प्रस्ताव गरेको छ । ‘हामीले व्यक्ति छानौं र जिम्मेवारी दिएर जाऔं भन्यौं,’ पूर्व एमालेका एक नेताले भने, ‘उहाँहरू (पूर्व माखोवादी) ले एउटा/एउटा बाँडौं भन्नुभयो त्यसमा कुरा नमिलेपछि थपगृहकार्य गर्ने भनेका छौं ।’

एमाले नेताहरू आफूहरूभन्दा सिनियर भए छोड्ने अन्यथा दुवै विभाग नछोड्ने मनस्थितिमा देखिएका छन् । नेकपा अध्यक्ष विजयप्रकाश वनेम भने केश फुलाएर मात्रै राजनीति नहुने तर्क गर्छन् । ‘राजनीतिको त्याग, तपस्या योगदान हरेक विषयको मूल्यांकन हुन्छ,’ उनले भने, ‘तर तेस्तो कुनै विवाद छैन गृहकार्य नपुगेकाले स्थागित भएको हो ।’

पूर्व एमालेले एक नम्बर निर्वाचन क्षेत्रको क्षेत्रीय संयोजक पनि नछोड्ने भएको छ । माओवादीले भने नरेश न्यौपानेलाई त्यो जिम्मेवारी दिने आश्वासन दिएको छ । नरेश र सुरज ओझाले दाबी गरेपछि सुरजलाई कार्यालय टिममा लगेको माओवादीले निर्वाचन क्षेत्रको जिम्मेवारी नरेशलाई दिन खोजेको हो ।

एमालेका ४ र माओवादीका ३ गरी नेकपाले ७ सदस्यीय कार्यालय टिम गठन गरेको छ । माओवादीवाट अध्यक्ष विजय प्रकाश वनेम, विष्णुकुमार हाङबाङ र सुरज ओझा रहेका छन । एमालेबाट बलबहादुर साम्सोहाङ, गोपाल थोप्रा, मात्रिकाप्रसाद भट्टराई र सन्तोष खतिवडा छन् । यसले पार्टीका कामलाई व्यवस्थित गर्ने उल्लेख छ ।

फुङलिङ नगरपालिका र पाथीभरा याङवरक गाउँपालिकाका ५ वटा वडामाभने कमिटी गठन गर्न बाँकी रहेको छ । फक्ताङलुङ गाउँपालिका ७ ओलाङचुङगोला बाहेकका वडामा वडा इञ्चार्ज तोकिएको अध्यक्ष वनेमले बताए । सह–इञ्चार्ज तोक्ने जिम्मेवारी भने गाउँपालिकालाई दिइएको छ । कमिटीका वरिष्ठ सदस्यमध्येवाटतोक्न भनिएको छ ।

भ्रष्टाचार बढेको ठहर
सरकारी तथा सार्वजनिक निकायमा सेवाग्राहीसँग घूस तथा कमिसन माग्ने, ढिलासुस्ती गर्ने जस्ता क्रयाकलाप बढेको निष्कर्ष नेकपा सचिवालय बैठकले गरेको छ ।

सचिवालयको बैठकले त्यस्ता कार्यलाई तत्काल नियन्त्रण गर्न सम्वन्धित निकायसँग माग पनि गरेको छ । कहाँ कसले कस्ता सेवाग्राहीसँग घूस मागे भन्ने विषय चाहिँ खुलाइएको छैन । यस विषयमा पार्टीका तर्फबाट सुक्ष्म अध्ययन भइरहेको र सार्वजनिक गर्ने अध्यक्ष विजय वनेमले बताए ।

प्रकाशित : श्रावण २८, २०७६ १०:४३
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

स्थानीय योजनामा भारतीय कामदार

आनन्द गौतम

ताप्लेजुङ — फुङलिङ नगरपालिका– २ नागेश्वरीका छत्र लिम्बू विदेशमा छन् । रोजगारीकै लागि मलेसिया पुगेका उनी त्यहाँ निर्माण क्षेत्रमा काम गर्छन् । तीन वर्षअघि विदेसिएका उनले पठाएको रकमबाट घरखर्च चलेको परिवारका सदस्य बताउँछन् । 

यही गाउँका लोकनाथ गुरागाइँ पनि विदेशमै छन् । उच्च शिक्षा पढदापढदै बिदेसिएका उनी प्रत्येक दुई वर्षमा आउँछन् र जान्छन् । कतारको प्रचण्ड गर्मीमा काम गर्न कठिन भए पनि साथीभाइसँग बिदेसिनु बाध्यता भएको भनी सुनाउँछन् । छत्र र लोकनाथ मात्रै नभएर यो गाउँका धेरै युवा विदेशमा छन् । कतिपय बाध्यताले होलान्, कतिपय भने लहैलहैमा पनि बिदेसिएका हुन् ।

हिजोआज गाउँदेखि नगरसम्म विकास निर्माण भइरहेका छन् । कतै सडकको काम भएको छ त कतै पुल बनिरहेका छन् । तमोर नदीको दोभानदेखि दगुर्नेसम्म तीनवटा ठूला मोटरेबल पुल निर्माणाधीन रहेका छन् । यी प्रत्येक पुल कम्तीमा १० करोड रुपैयाँका हुन् । सानिमा हाइड्रो इनर्जीले पनि खोक्लिङको थुम्वामा पुल बनाइरहेको छ । गाउँका युवा रोजगारीका लागि बिदेसिएका छन् तर यहाँकै निर्माण व्यवसायी कामदार नपाएको दुःखेसो पोख्छन् । उनीहरूले आफूले पाएको ठेक्का पूरा गर्न भारतीय मजदुरको भर पर्नुपरेको सुनाउँछन् । बन्दैगरेका पुलमा काम गर्ने गाउँका युवा नभएर भारतीय मजदुर मात्रै भेटिन्छन् ।
निर्माण व्यवसायी महासंघका उपाध्यक्ष दिपेन पोमुको भारतीय मजदुर लगाउनु बाध्यता भएको दाबी छ । ‘एक त गाउँमा काम गर्ने मान्छे नै छैन,’ पोमुले भने, ‘भएकाहरू पनि ध्यान दिएर समयभर काम गर्नै मान्दैनन् ।’ अहिलेका राजनीतिमा निर्माण व्यवसायीको संलग्नता रहेकाले गाउँका युवालाई काम दिएर भोट बढाउने सम्भावना नरहेको उनले बताए ।

काबेली ए हाइड्रो पावरका प्रबन्धक इन्जिनियर वीरेन्द्र श्रेष्ठ तीन कारणले विदेशबाट कामदार ल्याउनु परेको बताउँछन् । एक, भारतबाट ल्याएका कामदार दक्ष हुन्छन्, हात छिटो चलाउँछन् र कामले गति पाउँछ । दुई, उनीहरू बिहानदेखि बेलुकासम्म काम गर्छन् । तीन, दिनहुँजसो पैसा खोज्नु र दिनुपर्ने बाध्यता हुँदैन आउने बेलामा पेस्की र जाने बेलामा एकमुष्ट पैसा दिए पुग्छ । नेपाली कामदारको भने निरन्तरता नहुने, दिनहुँ पैसा दिनुपर्ने र घरायसी समस्या देखाएर पेस्की माग्ने र काममा कम दक्षता रहेको उनले सुनाए । नेपालीको तुलनामा भारतीय कामदार सस्तो पनि भएको निर्माण व्यवसायी बताउँछन् ।

पुलको फलाम जोड्नमा त शतप्रतिशत जस्तो भारतीय मजदुर कार्यरत छन् । ढलानलगायतको काम नेपालीले गरे पनि राम्रो दक्षता नभएको र बिग्रिए दोहोरो झन्झट बेहोर्नुपर्ने भएको व्यवसायीको तर्क छ । काममा दक्षता राखे र इमान्दारिता प्रदर्शन गर्न सके नेपाली नागरिकले पनि धेरै हदसम्म रोजगारी पाउने व्यवसायी उदय आङवोहाङ बताउँछन् ।

उनका अनुसार निर्माण क्षेत्रमा काम गर्नेले विदेशमा जत्तिकै श्रम पनि पाउँछन् । ‘यहींका भए ल्याउने लैजाने झन्झट हुँदैन र केही बढी नै पैसा पनि दिन सकिन्छ,’ उदयले भने, ‘तर दक्षता नभए आफैं फस्न सक्ने भएकाले त्यसमा चाहिँ सम्झौता हुँदैन ।’

प्रकाशित : श्रावण २७, २०७६ २०:४३
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्