दलहरूले दिनुपर्ने निकास- विचार - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

दलहरूले दिनुपर्ने निकास

संसदीय लोकतन्त्रमा एउटा निर्वाचनदेखि अर्को निर्वाचनसम्मको बीच बाटोमै सरकारले बहुमत गुमाउँदा अर्को विकल्प दिने ल्याकत अरू दलहरूले राख्नुपर्छ ।
सम्पादकीय

प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली नेतृत्वको दुई तिहाइको सरकार आफ्नै अहम्‌को रागमा चाउरिँदै गएर अन्ततः संसद्‌मा विश्वासको मत जोगाउन पनि विफल भएको छ । तीन वर्षअघि २०७४ फागुन २७ गते संसद्‌मा विश्वासको मत लिँदा तीन–चौथाइभन्दा बढी अर्थात् २०८ सांसदको मत पाएको ओली सरकारका पक्षमा सोमबार प्रतिनिधिसभाका ९३ सदस्य मात्र उभिए ।

संसद्को विश्वास गुमाएको गणितीय रूपमै प्रमाणित भएसँगै ओली–सरकार अब कामचलाउ बनेको छ भने नयाँ गठबन्धन सरकारका निम्ति राष्ट्रपति विद्यादेवी भण्डारीले संविधानको धारा ७६(२) अनुसार आह्वानसमेत गरिसकेकी छन् । र, धेरैको ध्यान यतिबेला राष्ट्रपतिको यसै आह्वानबमोजिम सरकार बन्न सक्छ कि सक्दैन भन्नेमा छ ।

खासगरी सोमबार विश्वासको प्रस्तावको विपक्षमा पनि केवल १२४ अर्थात् बहुमतभन्दा थोरै मत परेकाले यो संशय अस्वाभाविक पनि छैन । तर कथं संविधानको यो उपधाराबमोजिम बहुमतको गठबन्धन सरकार बन्न सकेन भने अरू उपधाराअनुसार बन्ने सरकारले विश्वासको मत पाउने सम्भावना त त्यसै क्षीण हुनेछ । त्यसैले महाव्याधिको यो महासंकटमा मुलुकलाई लामो अनिश्चयको बन्दी नबनाउन र संवैधानिक मर्मबमोजिम नै अघि बढाउन यतिबेला दलहरूको विवेकपूर्ण भूमिका अपेक्षित छ । त्यही भएर बहुमतको गठबन्धन सरकार बन्ने सम्भावना रोक्ने खेल अहिले कुनै पनि राजनीतिक दल तथा शक्तिले गर्नु हुँदैन । र, प्रधानमन्त्री स्वयंले पनि सत्ता हस्तान्तरणका निम्ति सहर्ष सहजीकरण गर्नुपर्छ ।

अहिले सत्ता फेर्ने साँचो तिनै दल तथा नेताका पोल्टामा आएको छ, जसले हिजो ओली सरकारको विरोध गरेका थिए । सरकार गैरजिम्मेबार बनेको र कार्यसम्पादन पनि कमजोर भएको भन्दै राजीनामै मागेका थिए । अब यस अवसरमा सत्ताको ताला खोल्न उनीहरू चुक्नु हुँदैन । संसदीय लोकतन्त्रमा एउटा निर्वाचनदेखि अर्को निर्वाचनसम्मको बीच बाटोमै सरकारले बहुमत गुमाउँदा अर्को विकल्प दिने ल्याकत अरू दलहरूले राख्नुपर्छ । हिजो ओलीले असंवैधानिक संसद् विघटन गर्दा संसद्सित वैकल्पिक सरकार दिने क्षमता अझै छ भन्दै प्रधानमन्त्री–कदमको विरोध गरेका दल तथा शक्तिहरूले त झनै यो पक्षमा विवेक पुर्‍याउनुपर्छ ।

पछिल्लो राजनीतिक समीकरण तथा घटनाक्रम हेर्दा बहुमतको सरकार बन्न अवश्य पनि अलि जटिल देखिन्छ । तर, राजनीति जति पनि सम्भावनाको खेल भएकाले सबै राजनीतिक दलहरू समय चेतनाका आधारमा जिम्मेवार हुने हो भने यथासमयमै विकल्प निस्कन नसक्ने होइन । मुलुकमा संविधान छ, संसद् छ, दलहरू छन्, गतिशीलता जे–जस्तो भए पनि तिनका नेतृत्व सक्रिय नै छन् । र, संविधानले मुलुकले लिनुपर्ने बाटोबारे एक किसिमको दिशानिर्देश गरेको पनि छ, जुन दोस्रो जनआन्दोलनमा प्रस्फुटित जनभावना र ’५० को दशकमा अभ्यास गरिएको संसदीय राजनीतिको सिकाइमा आधारित छ । त्यहीअनुसार, संविधानले मुलुकमा राजनीतिक स्थिरताको कल्पना गरेको छ । र, दलहरूले आफ्नो बाटो पनि त्यहीअनुरूप तय गर्नुपर्छ ।

ओलीको अहम् र सत्ताधारी दलको आन्तरिक विग्रहका कारण चुनावी ‘म्यान्डेट’ अनुरूप यो सरकार त पाँच वर्ष टिक्न सकेन नै, अब प्रतिनिधिसभालाई पनि पूरा कार्यकाल काम गर्न नदिने अवस्था दलहरूले सिर्जना गर्नु हुँदैन । सरकारको पाँच वर्षको मात्र होइन, संसद्को ५ वर्ष अर्थात् पूर्णकालको पनि आफ्नै महत्त्व हुन्छ । हालका विपक्षी दलहरूमा मात्र होइन, यो चेतना यतिबेला कामचलाउ प्रधानमन्त्री बनिसकेका ओलीमा पनि हुनु जरुरी छ । किनभने, सर्वोच्च अदालतले प्रतिनिधिसभा विघटनलाई बदर गरिसक्दा पनि किन–किन उनको अर्जुनदृष्टि मध्यावधि चुनावतर्फै देखिन्छ । केहीपहिले राष्ट्रपतिले डाकेको सर्वपक्षीय बैठकमा पनि त्यही संकेत देखिन्थ्यो भने सोमबार संसद्मा समेत ओलीले चुनावकै रटान लगाएका थिए । यसै पनि कोरोना भाइरसको एकपछि अर्को घातक संक्रमण फैलिरहँदा यो चुनावका लागि उपयुक्त बेला हुँदै होइन । भोलि केही नलागेर, अरू कुनै संवैधानिक विकल्प नै बाँकी नरहेपछि मुलुक चुनावतर्फ मोडिनुपर्‍यो भने बेग्लै कुरा, नत्र जिम्मेवार दल र नेताहरूले खोप लगाउन पाइनसकेका जनतालाई महामारीका बेला जानी–जानी चुनावको दलदलमा होम्नु हुँदैन ।

कामचलाउ भैसकेका प्रधानमन्त्री ओलीको चुनावी मोहबारे यहाँ किन चर्चा गरिएको हो भने, अहिले गठबन्धन सरकार बन्न नसकेमा संविधानको धारा ७६(३) अनुसार सबभन्दा ठूलो दलको नेताका हैसियतले फेरि उनी नै अल्पमतको प्रधानमन्त्री बन्ने स्थिति आउँछ । र, उनले त्यतिबेला विश्वासको मत पनि नपाउने र फेरि अर्को सरकार पनि नबन्ने स्थितिमा देश चुनावमा जान सक्छ । प्रधानमन्त्रीको चित्तवृृत्ति पनि यही भएको बुझिन्छ । तर ओलीले के ख्याल राख्नुपर्छ भने, गत पुसमा प्रतिनिधिसभाको असंवैधानिक विघटन गरेपश्चात् नै गुमिसकेको उनको शासकीय वैधता सोमबारको संसदीय आदेशपछि झनै छैन । त्यसैले फेरि पनि शासन गर्छु र आफैं चुनाव गराउँछु भन्ने लालसा उनले राख्नु हुँदैन ।

माथि उल्लेख गरिएझैं उनले सहज रूपमा सत्ता हस्तान्तरण गर्नुपर्छ र त्यसका निम्ति उचित वातावरण तथा माहोल बनाउन भूमिका पनि खेल्नुपर्छ । र, यसमा राष्ट्रपतिले पनि रचनात्मक भूमिका खेल्ने ठाउँ छ । विगतमा झैं ओली–मनसुबाअनुसार चल्ने गरेको आरोप लाग्ने परिस्थिति अबका दिनमा राष्ट्राध्यक्षले निम्त्याउनु हुँदैन । गठबन्धन सरकार बनाउन दिइएको तीनदिने समयले नपुगेमा सम्भावना बोकेका दलहरूले अवधि थपका लागि निवेदन दिन पनि सक्छन्, संसदीय कालखण्डमा पनि यसो गरिएका उदाहरण छन् । फेरि पनि त्यस्तै अवस्था आएमा उचित सुझबुझ देखाउन राष्ट्रपति चुक्नु हुँदैन । त्यसैले सबै राजनीतिक दल तथा शक्तिहरू यतिबेला बदलाको भावनाभन्दा माथि उठेर मुलुकलाई उचित दिशा दिन अग्रसर हुनैपर्छ ।

प्रकाशित : वैशाख २९, २०७८ ०७:४२
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

अक्सिजन र आईसीयू कुर्दाकुर्दै मृत्यु

सन्जु पौडेल, ठाकुरसिंह थारु, रुपा गहतराज

रुपन्देही, नेपालगन्ज — अक्सिजन र आईसीयू नपाएर कोरोना संक्रमितले ज्यानै गुमाउने क्रम बढेको छ । बुटवलमा मात्रै पछिल्लो २४ घण्टामा आकस्मिक कक्षमा कुरिरहेका ८ जनाको मृत्यु भएको छ ।

बुटवलस्थित लम्बिनी प्रादेशिक अस्पतालको आकस्मिक कक्षमा भुइँमा समेत बसेर उपचार गराइरहेका संक्रमित । तस्बिर : सन्जु पौडेल/कान्तिपुर

त्यसैमध्येका एक हुन् रूपन्देहीको बुटवल–१२ का ६३ वर्षीय पुरुष । उनलाई गत वैशाख २५ गते कोरोना संक्रमण पुष्टि भएको थियो । श्वासप्रश्वासमा समस्या भएकाले परिवारजनले घरमै अक्सिजन चढाएर उपचार थाले । त्यसले नधानेपछि भोलिपल्ट लुम्बिनी प्रादेशिक अस्पताल पुर्‍याइयो । त्यहाँ धेरै संक्रमितलाई भुइँमा सुताएर अक्सिजन चढाइएको थियो । को संक्रमित, को कुरुवा छुट्याउन सकिने स्थिति थिएन । ‘यस्तो भद्रगोलमा कसलाई गुहार्ने, अलमल पर्‍यौं,’ उनका भाइ सुरेन्द्र आचार्यले भने, ‘इमर्जेन्सीमा संक्रमित र कुरुवाको ताँती थियो ।’

भुइँमै खाली ठाउँ र एक सिलिन्डर अक्सिजन खोजेर दाइको उपचार सुरु गराएको आचार्यले सुनाए । ‘अक्सिजन चढाएपछि पनि दाजुको स्वास्थ्यमा सुधार देखिएन,’ उनले भने, ‘त्यसपछि डाक्टर र नर्सले आईसीयू खाली नरहेकाले कतै व्यवस्थापन गरेर लैजान सल्लाह दिए ।’ बिरामीको स्वास्थ्य गम्भीर भइसकेको थियो । ‘आईसीयूका लागि जिल्लाभरका अस्पतालमा

फोन गरें,’ आचार्यले भने, ‘कतै आईसीयू नपाएपछि दाइलाई बचाउन सकिएन ।’ हाइफ्लो अक्सिजन आवश्यक परेका बेला सिलिन्डरले नधानेको उनले बताए । ‘आईसीयूमा हाइफ्लो अक्सिजन हुने रहेछ,’ उनले भने । यहाँस्थित कोरोना विशेष अस्पतालमा सोमबारदेखि मंगलबार मध्याह्नसम्म १० जनाले ज्यान गुमाएका छन् ।

चिकित्सकका अनुसार तीमध्ये आठ जनाले आईसीयू बेडको प्रतीक्षामा आकस्मिक कक्षमै प्राण त्यागेका हुन् । सबैले सामान्य बेडसमेत पाएनन् । भुइँमै अक्सिजन चढाइएको थियो । ज्यान गुमाएकाहरू रूपन्देही, कपिलवस्तु, नवलपरासी र प्यूठानका रहेको अस्पतालले जानकारी दिएको छ । बुटवल–११ का ३६ वर्षीयको युवकको आईसीयू बेडका लागि हारगुहार गर्दागर्दै मृत्यु भएको उनका भतिजले बताए । ‘अंकललाई सोमबार राति अस्पताल पुर्‍याएका थियौं,’ उनले भने, ‘अक्सिजन चढाउँदा पनि सुधार नभएपछि आत्तिएर नर्सलाई भन्यौं, नर्सले आईसीयू चाहिने बताउनुभयो, कतै नपाएपछि त्यहीं मृत्यु भयो ।’

आईसीयू चाहिने बिरामीलाई डिस्चार्ज गर्न नमिल्ने र आफन्तले विकल्प खोजी गर्दा पनि नपाएपछि उपचारकै क्रममा मृत्यु हुने गरेको अस्पतालका सूचना अधिकारी डा. विष्णु गौतमले बताए । ‘धेरै होम आइसोलेसनबाट गम्भीर भएर आउँछन्,’ उनले भने, ‘तत्काल आईसीयू बेड हुँदैन ।’ उनका अनुसार आकस्मिक कक्षबाहिर अक्सिजन नपाएर छटपटाइरहेका, पीडा सहन नसकेर उफ्रिरहेका दृश्य देखिन्छन् । यस्ता बिरामीलाई आईसीयू नपुर्‍याउँदै मृत्यु हुने क्रम बढेको उनले बताए ।

‘अक्सिजन दिइरहेका बेला सकिने र अर्को सिलिन्डर जडान गर्न अस्पतालमा मौज्दात नहुने समस्याले पनि संक्रमितको ज्यान जोखिममा छ,’ उनले भने । आईसीयू कक्षमा एकैपटक धेरै सिलिन्डर जोडेर पाइपबाट बिरामीलाई अक्सिजन आपूर्ति गरिने भएकाले केही समय धानिने गरेको डा. गौतमले बताए । अक्सिजन अभाव टार्न स्वास्थ्यकर्मी नै उद्योगमा खटिने गरेका छन् । ‘त्यसले पनि अभाव कम भएको छैन,’ डा. गौतमले भने, ‘सोमबार रातिबाट अभाव भयो, मंगलबार बिरामी छटपटिए ।’ उनका अनुसार कोरोना विशेष अस्पतालमा हरेक दिन गम्भीर अवस्थामा आउने १० देखि १२ जना आईसीयूको पर्खाइमा हुने गरेका छन् । आईसीयूमा रहेका व्यक्ति डिस्चार्ज वा कसैको मृत्यु भए मात्रै यस्ता बिरामीले पालो पाउने गरेको चिकित्सकले बताए ।

कोरोना उपचार भइरहेका रूपन्देहीका कुनै अस्पतालमा अहिले जनरल बेड खाली छैन । मंगलबार दिउँसोसम्म कोरोना अस्पतालमा ६३ संक्रमित थिए । तीमध्ये १६ जना आईसीयूमा र ३६ जना एचडीयूमा छन् । मंगलबार ११ जना आईसीयू खाली हुने प्रतीक्षामा थिए । अर्कोतर्फ अक्सिजन आपूर्ति रोकिएपछि आईसीयूका संक्रमितलाई समेत प्रवाह कम गराइएको छ । मंगलबार बिहान अक्सिजन सिलिन्डर आपूर्ति रोकिएपछि कतिपय सिकिस्त बिरामीको अक्सिजन मास्क निकाल्नुपरेको डा. गौतमले बताए । ‘मंगलबार बिहानदेखि अक्सिजन आपूर्ति गर्ने उद्योगहरूमा कर्मचारीलाई तयारी अवस्थामा राखिएको छ,’ उनले भने, ‘उनीहरूले तोकिएको अक्सिजन लिएर मात्रै अस्पताल फर्कनुपर्छ ।’

भैरहवास्थित भीम अस्पताल परिसरमै संक्रमितको बिजोग छ । त्यहाँका बरन्डा, रूखको छाया, शौचालयका पेटी जताततै बिरामी पल्टिएका देखिन्छन् । सामान्य बेड खाली नरहेकाले उनीहरूलाई खाली ठाउँमा ओछ्यान लगाएर अक्सिजन चढाइएको छ । भर्ना भएका बिरामीलाई अक्सिजन पुर्‍याउन हम्मे परिरहेका बेला नयाँ संक्रमित थपिने क्रमले समस्या बढेको अस्पतालका सूचना अधिकारी डा. नारायण पोखरेलले बताए । ‘दिनमा तीन सय सिलिन्डर अक्सिजन खपत हुन थाल्यो,’ उनले भने, ‘हामीसँग २ सय ५६ सिलिन्डर मात्र छ ।’ सिलिन्डर खाली हुनासाथ भरेर ल्याउने गरिएको उनले बताए ।

भीम अस्पताल बाहिर खुला ठाउँ रहेकाले त्यहीं अक्सिजन जोडेर दिनमा १५ संक्रमित बस्ने गरेका छन् । डा. पोखरेलका अनुसार आकस्मिक कक्षमा तीन दिनसम्म राखेर सार्नुपर्ने बिरामीको आईसीयू नपुर्‍याउँदै मृत्यु भइरहेको छ । मंगलबार अस्पतालमा ६८ बिरामी थिए । भैरहवाकै युनिभर्सल शिक्षण अस्पतालले अक्सिजन अभाव देखाई १ सय ७० बेड घटाएर १ सयमा झारेको छ । तिनमा ८८ बिरामी छन् ।

अस्पतालको आकस्मिक कक्षमा कोरोनाका बिरामी नराख्ने, आईसीयू र एचडीयूका डिस्चार्ज भए वा मृत्यु भए मात्रै खाली राख्ने गरिएको अस्पतालका जनसम्पर्क अधिकृत सुशील गुरुङले बताए । ‘हामीले पटकपटक अनुरोध गर्‍यौं, सूचना निकाल्यौं तर आवश्यक अक्सिजन व्यवस्थापन सम्भव भएन,’ उनले भने, ‘अन्यत्र सिकिस्त भएपछि यहाँ रेफर गरिने बिरामीलाई आकस्मिकबाट अर्को वार्डमा सार्न नपाउँदै मृत्यु हुने भएकाले अस्पतालमा मृत्यु संख्या धेरै देखिने गरेको छ ।’ आकस्मिक कक्षमा दुई दिन राख्दा नै बिरामीको ज्यान जाने गरेको उनले बताए ।

जिल्ला स्वास्थ्य कार्यालय रूपन्देहीले एक सातामा ७२ संक्रमितको मृत्यु भइसकेको जनाएको छ । संक्रमणको दर कहिले घट्ला भनेर भन्न सक्ने परिस्थिति नरहेको प्रदेश स्वास्थ्य सचिव डा. विकास देवकोटाले बताए । ‘मन्त्रालयले जारी गरेको स्वास्थ्य सन्देश, घरघरमा सकिएर राखिएका खाली सिलिन्डरलाई आईसीयूमा व्यवस्थापन र १५ दिनजति मानिस घरदेखि बाहिरै ननिस्कने गरे संक्रमण ओरालो लाग्थ्यो कि,’ उनले भने, ‘यहाँ भएका स्वास्थ्य सामग्रीको उचित प्रयोगले संक्रमण घटाउन सहयोग गर्छ ।’

आईसीयू बेड १८, बिरामी ७५

बाँकेको कोरोना उपचार केन्द्र भेरी अस्पतालमा जम्मा १८ वटा आईसीयू बेड छन् । स्वास्थ्य अवस्था निकै जटिल भइसकेका कोरोनाका बिरामीका लागि १५ वटा भेन्टिलेटर छन् । त्यहाँ भर्ना भएकामध्ये करिब ७५ कोरोना संक्रमितलाई उच्च श्रेणीको आईसीयू बेड आवश्यक रहेको चिकित्सकले बताए । आईसीयू बेड खोज्दै मंगलबार ल्याइएका बर्दियाका ४० वर्षीय पुरुषले अस्पताल परिसरमा एम्बुलेन्समै प्राण त्यागे । उनलाई तत्काल आईसीयू आवश्यक थियो ।

नेपालगन्जका भेरी र नेपालगन्ज शिक्षण अस्पतालमा उपचार गराइरहेका १५ संक्रमितको मंगलबार ज्यान गयो । चिकित्सकका अनुसार ‘क’ श्रेणीको आईसीयूमा क्यापसहितको फूल अक्सिजन दिन मिल्ने मोनिटर राखिएको हुन्छ । सामान्य आईसीयूमा अक्सिजनसहितको लाइन दिइएको हुन्छ । कोरोनाको संक्रमण बढेसँगै भेरीमा करिब दुई सय बेडमा पाइपबाट अक्सिजन पुर्‍याउने प्रयास गरिएको छ, जसलाई आईसीयू भनिएको छ ।

उच्च श्रेणीको आईसीयूमा राख्नुपर्ने बिरामीलाई सामान्य आईसीयूमा राख्दा मृत्युको संख्या बढेको छ । ‘कोरोना बिरामी मर्नुको प्रमुख कारण थामिनसक्नु संक्रमण बढ्नु र अस्पतालले अक्सिजनको माग धान्न नसक्नु नै हो,’ भेरी अस्पतालका डा. बद्री चापागाईंले भने, ‘खासमा हामीसँग आईसीयू बेड १८ वटा हुन् । कोभिडको संक्रमण बढेसँगै दुई सय बेडमा पाइपबाट अक्सिजन पुर्‍याउनु सानो कुरा होइन ।’ उनले अस्पतालले धान्न नसकेर बिरामीलाई सामान किनाउनुपर्ने अवस्था आउन सक्ने जनाए । ‘तर पनि क्यापजस्ता सास फेर्ने मास्क र सर्किट अस्पतालले निःशुल्क दिँदै आएको छ । यसको मूल्य ७ देखि ८ हजार रुपैयाँसम्म पर्छ,’ डा. चापागाईंले भने, ‘मुख्य कुरा बिरामीको ज्यान जोगाउन अक्सिजनसहितको आईसीयू बढाउन आवश्यक छ ।’

भेरी अस्पतालका वरिष्ठ फिजिसियन तथा कोरोना स्रोत व्यक्ति डा. संकेत रिसालले कोरोनाको संक्रमणअघि जस्तो सीमित आईसीयूले हाल काम नचल्ने बताए । ‘अस्पताल भर्ना भएका ९९ प्रतिशत कोरोना संक्रमित छन् । हिजोजस्तो ६ बेडको आईसीयूले अब पुग्दैन,’ उनले भने, ‘सबै बेडलाई आईसीयू बनाउन सम्भव पनि छैन । त्यसैले कोरानाका बिरामी राखिएका बेडमा सकेसम्म अक्सिजन जोडिएको छ ।’ उनले इमर्जेन्सीमा समेत कोरोना संक्रमितलाई राखेर उपचार गर्नुपरेको बताए । ‘आईसीयूको वर्गीकरण हुन्छ । तर यो महामारीमा अब कुनलाई आईसीयू बेड मान्ने ?’ डा. रिसालले भने, ‘अक्सिजन जोडिएको बेडलाई आईसीयू मान्नुपर्ने अवस्था आएको छ ।’ अस्पताल भर्ना नपाएर छटपटिरहेका बिरामीलाई अक्सिजन जोडिएको बेडले राहत दिएको छ । तर बढी अक्सिजन चाहिने बिरामीको भने सामान्य बेडमा ज्यान जाने गरेको चिकित्सहरू स्वीकार गर्छन् ।

कोरोनाका लागि १ सय ४२ बेडको अस्पताल मानिएको भेरीमा २ सय १० बेड पुर्‍याइएको छ । अस्पतालका हरेक कुनाकाप्चामा बेड थप्दै २ सय ४९ जना संक्रमितको उपचार गरिँदै छ । अस्पतालका प्रमुख डा. प्रकाश थापाले पीसीआर परीक्षण नगराई घरमै बस्ने र अवस्था क्रिटिकल भएपछि मात्र अस्पताल पुग्ने हुनाले पनि मृत्युदर बढिरहेको बताए । समयमा अक्सिजनसहितको बेड नपाउँदा भर्ना भएका बिरामीले ज्यान गुमाउने अवस्था आएको अस्पताल व्यवस्थापन समितिका अध्यक्ष प्रमोद धितालले बताए ।

अस्पतालले लिक्विड अक्सिजनका लागि १५ दिनअघि अनुरोध गरे पनि मंगलबारसम्म उपलब्ध भएको छैन । अस्पतालमा दिनमा ४ सय ५० वटा ठूला सिलिन्डर खपत भइरहेको छ । बाँकेमा रहेका दुईवटा अक्सिजन सप्लायर्सले पश्चिम नेपालकै ठूला अस्पतालमा अक्सिजन सिलिन्डर निर्यात गरिरहेका छन् । बाँकेका दुई ठूला अस्पतालमा मंगलबार मात्रै १२ जना कोरोना संक्रमितको मृत्यु भएको छ । मृत्यु भएकामा ६ जना बर्दिया, ५ जना बाँके र एक जना रुकुम पूर्वका छन् ।

प्रकाशित : वैशाख २९, २०७८ ०७:३७
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×