हट एयर बेलुन- हेलो शुक्रबार - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

हट एयर बेलुन

तस्बिर : बिजु महर्जन

उड्न पाइयोस उडे जस्तो पनि नहोस् । भुइँ छोड्न पाइयोस् भुइँ छोडे जस्तो पनि नहोस् । हिमालसँगै हास्न पाइयोस् हिउँको चिसोले पनि नभेटोस् । छ चाहना यस्तो कसैको जुन एक घण्टामै पूरा हुन सक्छ ? यस्तै साहसिक यात्रा गर्ने चहना छ भने ‘हट एयर बेलुन’ उपयुक्त हुनसक्छ ।

सुनौलो घाम, तेजिलो बन्दै गरेको सूर्योदय वा तेजिलो घाम सुनौलो बनेर डाँडापारी हराउदै गरेको सूर्यास्त होस् । यी दृष्यहरूलाई नांगो आँखाले कैद गर्दै जमिनबाट चार हजार फिटको उचाइमा आफ्नो नजिकको मान्छेसँग उडिरहन सकिन्छ । अनि पृष्ठभूमिमा माछापुच्छ्रे र अन्नपूर्ण हिमाललाई फेवातालमा पौडी खेलिरहेजस्तो देखिन्छ । कल्पना गर्दा पनि कौतुहल भइहाल्छ । मन फुरुंग उड्छ, अनि उडी उडी चराले जस्तै माछापुच्छ्रे, अन्नपूर्ण र फेवाताललाई हेर्न मन लाग्छ । कस्तो रोमाञ्चक ! मनै फुरंग !


पोखरामा हो भने पर्यटकीय नगरी र यस आसपासका पर्यटकीय गन्तव्य सबै मन–मस्तिस्कमा यतिवेला छाइरहेको हुनसक्छ । फेवाताल भन्दै गर्दा पामेको माछा सम्झन पुगिन्छ । पोखरामा होइन भने पनि अबको पोखरा भ्रमण रोमाञ्चक हुनेछ । पामेबाट फेवाताल तर्फ उड्दै गर्दाको आनन्द लिन सकिन्छ ।



साहसिक पर्यटनको नयाँ तथा सुरक्षित यात्राको रुपमा ‘बेलुन नेपाल’ले १६ महिना अघिबाट प्रतिव्यक्ति २० हजार डलर बराबरको बिमासहित ४ करोड ५० लाखको लागतमा ‘हट एयर बेलुन’ संचालनमा ल्याएको हो ।



बेलुनमा जडान गरिएको बास्केटमा पाइलटसहित तौलका आधारमा नौ जनासम्म यात्रा गर्न मिल्छ । समूहमा हो भने बेलुन ‘रिजर्व’ गरेरै यात्रा गर्न सकिन्छ । सम्झनाका लागि खिचिएका फोटो, भिडियो बाहेक लेकसाइडबाट पामेसम्मको आवतजावत कम्पनीले नै उपलब्ध गराउँछ । मौसमको प्रतिकूलताबाहेक हरेक दिन बिहान र साँझ बेलुन उडाइन्छ ।



असार, साउन र भदौमा भने सुरक्षाका कारण कम्पनीले सेवा संचालन गर्दैन । सूर्योदय र सूर्यास्तको समय भएकाले ज्याकेट र पञ्जा लगाएर चिसोबाट बच्न सकिन्छ । नेपाली, भारतीय र अन्य देशका पर्यटकको हकमा ३० मिनेट र एक घण्टाको छुट्टा छुट्टै शुल्कमा हट एयर बेलुनको रोमाञ्च लिन सकिन्छ ।

प्रकाशित : चैत्र ७, २०७६ १५:०६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

योगीन्द्रको बाँसुरी कथा (तस्बिरहरु)

फोटो
तस्बिर : बिजु महर्जन

काठमाडौँ — ४९ वर्षे योगीन्द्रबहादुर खड्का बाँसुरी बनाउँछन्, बजाउँछन् र बेच्छन् पनि । बाँसुरीप्रति आकर्षित हुँदा उनी ६ वर्षका मात्र थिए । रेडियो नेपालमा बाँसुरीका धुन सुन्थे, झन् मोहित हुन्थे । बाँसुरी बजाउन उनलाई पनि मन लाग्यो । बाँसुरी किने र बजाउन थाले तर सुरमा बजेन । तैपनि सुन्न र बजाउन छाडेनन् ।

बजाँउदाबजाउँदै कति बाँसुरी फुट्थ्यो । तर, बाँसुरी बनाउने ठाउँ यता थिएन । चाड–पर्वमा मेला लाग्थ्यो, भारतको बिहारबाट नेपालमा बाँसुरी आउँथ्यो । सधैं फुट्न थालेपछि उनले आफैं बाँसुरी बनाउने निधो गरे । तर, बनाउने तरिका थाहा थिएन । बाँसुरी ओल्टाईपल्टाई हेरे, जताजता प्वाल छन् हेरेर बाँसमा त्यसैअनुसार प्वाल बनाए । पहिलोचोटि चारवटा प्वाल बनाएर बाँसुरी बनाउने उनको प्रयास असफल भयो । त्यसपछि ६ वटा प्वाल बनाए– सुरिलो भएन । पछि जहाँ पायो त्यही घोपे, अलि सुरमा बज्न थाल्यो । एकचोटि त भारतको विणा कम्पनीको बाँसुरी किनेर ल्याए, त्यसकै सिको पनि गरे । दुरुस्तै त्यस्तै बनाए तर त्यतिबेला ध्वनि नाप्ने मेसिन थिएन ।

रेडियो नेपालमा बजेका गाना सुनेर दुरुस्तै बजाउन सिकिसकेका थिए । गाउँघरका पूजाहरूमा बजाउनुपरे उनै अघि सर्थे । झापाको जुरेपानी, दुधौली गाउँमा स्कुले पढाइ सकेपछि उनी २०४७ सालमा काठमाडौं आए । उनलाई बाँसुरी सिक्न मन थियो । तर, गुरु पाएनन् । बाँसुरी सिकाउने गुरुहरू त्यतिखेर थिएनन् । भए पनि निकै कम थिए । बाँसुरीको कोर्स गर्न उतिबेला भारत जानुपर्थ्यो । उनी भारत पुगे, विभिन्न ठाउँमा तीन वर्षजति सिके । नेपाल फर्केर नेपाली सिनेमामा गीतका लागि बजाए ।

बाँसुरीमा योगीन्द्रले धेरै अनुसन्धान गरेका छन् । २०६१ मा बाँसुरी बनाउन सुरु गरिसकेका थिए उनले । भारतबाट ई–स्केलको बाँसुरी मगाउँदा पाँच हजार भारु तिर्नुपरेपछि उनी आफैंले बाँसुरी बनाउन थालेका हन् । अहिले उनी भारतबाट बाँसुरी होइन, बाँस मगाउँछन् र आफैं बाँसुरी बनाउँछन ।

सस्तोमा क्लालिटीको बाँसुरी बेच्छन् । भन्छन्, ‘बाँसुरीको डिमान्ड पनि बढेको छ ।’ उनका अनुसार, संगीतका ७ शुद्ध र पाँच विकृत स्वर गरी १२ स्वरका २५ थरी बाँसुरी बनाउने चलन छ ।

बीस वर्षदेखि उनले बाँसुरी बनाउँदै, बेच्दै आएका छन् । ‘बजारमा भेटिएका कुनै पनि बाँसुरी सही मापनका भेटिँदैनन्,’ उनी भन्छन् । २०५५ सालपछि उनले बाँसुरी सिकाउन थाले । अहिले पनि सिकाउँछन्, अनलाइन क्लास पनि लिन्छन् । अहिले ५० जना विद्यार्थीे छन् बाँसुरी सिक्ने । नेपालबाट धेरै बाँसुरी अमेरिका निर्यात गरिन्छन् र युरोपमा पनि । बाँसुरी एक हजारदेखि सात हजार मूल्य पर्छ । भविष्यमा सोलो क्लासिकल स्टेज सो गर्ने धोको छ योगीन्द्रको ।

प्रकाशित : चैत्र १, २०७६ १४:१३
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×