हट एयर बेलुन

तस्बिर : बिजु महर्जन

उड्न पाइयोस उडे जस्तो पनि नहोस् । भुइँ छोड्न पाइयोस् भुइँ छोडे जस्तो पनि नहोस् । हिमालसँगै हास्न पाइयोस् हिउँको चिसोले पनि नभेटोस् । छ चाहना यस्तो कसैको जुन एक घण्टामै पूरा हुन सक्छ ? यस्तै साहसिक यात्रा गर्ने चहना छ भने ‘हट एयर बेलुन’ उपयुक्त हुनसक्छ ।

सुनौलो घाम, तेजिलो बन्दै गरेको सूर्योदय वा तेजिलो घाम सुनौलो बनेर डाँडापारी हराउदै गरेको सूर्यास्त होस्। यी दृष्यहरूलाई नांगो आँखाले कैद गर्दै जमिनबाट चार हजार फिटको उचाइमा आफ्नो नजिकको मान्छेसँग उडिरहन सकिन्छ। अनि पृष्ठभूमिमा माछापुच्छ्रे र अन्नपूर्ण हिमाललाई फेवातालमा पौडी खेलिरहेजस्तो देखिन्छ। कल्पना गर्दा पनि कौतुहल भइहाल्छ। मन फुरुंग उड्छ, अनि उडी उडी चराले जस्तै माछापुच्छ्रे, अन्नपूर्ण र फेवाताललाई हेर्न मन लाग्छ। कस्तो रोमाञ्चक ! मनै फुरंग !


पोखरामा हो भने पर्यटकीय नगरी र यस आसपासका पर्यटकीय गन्तव्य सबै मन–मस्तिस्कमा यतिवेला छाइरहेको हुनसक्छ। फेवाताल भन्दै गर्दा पामेको माछा सम्झन पुगिन्छ। पोखरामा होइन भने पनि अबको पोखरा भ्रमण रोमाञ्चक हुनेछ। पामेबाट फेवाताल तर्फ उड्दै गर्दाको आनन्द लिन सकिन्छ।



साहसिक पर्यटनको नयाँ तथा सुरक्षित यात्राको रुपमा ‘बेलुन नेपाल’ले १६ महिना अघिबाट प्रतिव्यक्ति २० हजार डलर बराबरको बिमासहित ४ करोड ५० लाखको लागतमा ‘हट एयर बेलुन’ संचालनमा ल्याएको हो।



बेलुनमा जडान गरिएको बास्केटमा पाइलटसहित तौलका आधारमा नौ जनासम्म यात्रा गर्न मिल्छ। समूहमा हो भने बेलुन ‘रिजर्व’ गरेरै यात्रा गर्न सकिन्छ। सम्झनाका लागि खिचिएका फोटो, भिडियो बाहेक लेकसाइडबाट पामेसम्मको आवतजावत कम्पनीले नै उपलब्ध गराउँछ। मौसमको प्रतिकूलताबाहेक हरेक दिन बिहान र साँझ बेलुन उडाइन्छ।



असार, साउन र भदौमा भने सुरक्षाका कारण कम्पनीले सेवा संचालन गर्दैन। सूर्योदय र सूर्यास्तको समय भएकाले ज्याकेट र पञ्जा लगाएर चिसोबाट बच्न सकिन्छ। नेपाली, भारतीय र अन्य देशका पर्यटकको हकमा ३० मिनेट र एक घण्टाको छुट्टा छुट्टै शुल्कमा हट एयर बेलुनको रोमाञ्च लिन सकिन्छ। प्रकाशित : चैत्र ७, २०७६ १५:०६

ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

दुविधामा आइरन मेडन

बेलायतका जति पनि ठूल–ठूला ब्यान्ड छन्, त्यसको नाम लिँदा आइरन मेडन छुट्‍ने गर्छ, होइन भने छुटाउने गरिन्छ ।
हिमेश

आइरन मेडन सुरुआती दिनदेखि जस्तो छ, अहिले पनि त्यस्तै छ । ब्यान्डले आफूलाई कहिले पनि परिवर्तन गर्न जानेन । ब्यान्डले परिवर्तन गर्न नजानेको अथवा नखोजेको भनेको आफ्नो शैलीलाई हो । फेरि यो शैलीलाई जसले मन पराउँछ, त्यो कहिले पनि फेरिदैन । परिवर्तन हुँदैन । यति पक्का हुन्छ, आइरन मेडनका डाइहार्ड फ्यान । तर ब्यान्डलाई लिएर एउटा समस्या छ र त्यो हो, यसले कहिले पनि त्यो श्रेय पाएन, जति उसले पाउनु पर्ने हो ।

सिधा भन्दा केही लेजेन्डरी हेभिमेटल ब्यान्डको ओझेलमा त छैन, आइरन मेडन ? ब्यान्डलाई लिएर यो ठूलै दुविधा हो । अरू ठूला ब्यान्डका तुलनामा आइरन मेडन एउटा अर्को तथ्यमा के पनि फरक छ भने यसका फ्रन्टम्यान हुन्, बास गितारिस्ट । त्यसो भनेको, स्टिभ ह्यारिस । ब्यान्डबारे केही सोध्नु छ अथवा भन्नु छ भने सबैभन्दा पहिले ती प्रश्न तिनै ह्यारिसमा गएर ठोकिन्छ । उनी चलाख छन्, मज्जाले धेरै विषयमा बोल्छन्, त्यसैले यो स्वभाविक पनि छ । फेरि उनी ब्यान्डका संस्थापक पनि त हुन् । अनि स्थापनादेखि अहिलेसम्म ब्यान्डमा कायम खालि एक मात्र सदस्य ।

अरू ब्यान्ड सदस्य आए र गए । उनी कहिले पनि अन्यत्र गएनन, त्यसैले उनलाई आइरन मेडनमा फर्कनु पर्ने औपचारिकता पनि गर्नु परेन् । त्यसैले भनिन्छ, ह्यारिस नै पक्का आइरन मेडन हुन् । भर्खरै उनले केही मिडियालाई लामा लामा अन्तर्वार्ता दिएका छन् । उनी पनि कोरोना भाइरसको प्रकोपका कारण अचेल आराम नै फरमाइरहेका होलान्, तर उनी चुप बस्न जान्ने होइनन्, सधैं केही न केही गर्न रूचाइरहने खालका हुन् । के छन् त ह्यारिसका अबका योजना ?

सबैभन्दा पहिले उनी पनि के मान्छन् भने आइरन मेडन ब्यान्डले जति हेभिमेटल संगीतमा जस पाउनु पर्ने हो, त्यो कहिले पनि पाएन् । सन् अस्सीको अगाडि पछाडि रेडियोको विश्व संगीतमा ठूलै भूमिका र महत्त्व थियो, त्यति बेला रेडियोले आइरन मेडनलाई कहिले पनि सहयोग गरेन् । रेडियो स्टेसनहरूलाई ह्यारिस र उनको शैली कहिले पनि मन परेन । कारण, त्यो तिनै रेडियो स्टेसनहरूलाई थाहा होला । त्यसपछि टेलिभिजन स्टेसनहरूले पनि ब्यान्डलाई खासै रूचाएनन् ।

त्यसैले ब्यान्डको लोकप्रियतामा केही धक्का त लाग्यो नै । तर पनि जत्तिले आइरन मेडनलाई मन पराउँछन्, तिनलाई यी कुराका के मतलब र ? आखिरमा आएर, बेलायती मिडियाले नै मान्नु परेको थियो, यो पूर्वी लन्डनको ब्यान्डमा पक्कै पनि केही छ, नत्र यसका १० करोड एल्बम पूरा विश्वमा विक्री हुने थिएन । बेलायतमा एकपल्ट हेभिमेटल संगीतको आन्दोलन नै सुरु भएको थियो । त्यसलाई ‘न्यु वेभ अफ ब्रिटिस हेभिमेलटल’ भनिन्छ ।

यो आन्दोलनका सबैभन्दा ठूलो भूमिका आइरन मेडनले पनि खेलेको थियो । अझ ब्यान्डलाई यो आन्दोलनको ‘पायोनियर’ नै मानिन्छ । तर पनि बेलायतका जति पनि ठूल–ठूला ब्यान्ड छन्, त्यसको नाम लिँदा आइरन मेडन छुट्ने गर्छ, होइन भने छुटाउने गरिन्छ । आफ्नो विशिष्ट बास गितार बजाउने शैलीका कारण चर्चित ह्यारिस मान्छन्, आफ्नो ब्यान्ड सबै पुस्तामा उत्तिकै लोकप्रिय भने छ । सन् अस्सीको पुस्तादेखि अहिलेको पुस्तासम्म पनि । यो एक प्रकारले घुमाउरो पाराले दिएको उत्तर भयो ।


वास्तवमै आइरन मेडन के हो त भन्ने प्रश्नको उत्तरमा उनले भनेका छन्, ‘ब्यान्ड यो नै हो भनेर कहाँ भन्न सकिन्छ र ? युवा पुस्तालाई मेरो सल्लाह हो, सबैभन्दा पहिला हाम्रा उत्कृष्ट गीतहरूको संग्रह सुन, त्यसपछि मन पर्‍यो भने हाम्रा एल्बमतिर जाउ ।’ आइरन मेडनको स्थापना ह्यारिसकै पहलमा सन् १९७५ मा भएको थियो । ब्यान्डले अहिलेसम्म १६ स्टुडियो एल्बम निकालेको छ । ह्यारिस भन्छन्, धेरै ब्यान्ड प्रशंसक सन् अस्सीतिरकै एल्बम मन पराउने गर्छन्, विशेषतः ‘पिस अफ माइन्ड’ ।

त्यसपछिको पुस्ताका लागि मन पर्ने एल्बम भनेको ‘सेभेन्थ सन अफ द सेभेन्थ सन’ हो । फेरि रमाइलो के पनि छ भने ह्यारिसले कहिले पनि आइरन मेडन छाडेनन्, तर उनको आफ्नै अलगै ब्यान्ड छ र त्यो हो, ब्रिटिस लायन । एक प्रकारले उनी समानान्तर दुई ब्यान्ड हाँकिरहेका छन् । ह्यारिसका लागि पनि ब्रिटिस लायन दोस्रो रोजाइ मात्र हो । उनलाई किन यो ब्यान्ड चाहियो त ? यसबारे उनको उत्तर पनि उत्तिकै रोमाञ्चक तुल्याउने खालको छ ।

उनकै शब्दमा ह्यारिस एकछिन पनि चुप लागेर बस्न सक्दैनन् । उनलाई केही न केही गरिरहनु पर्छ । उनका मनमा एकपछि अर्को सिर्जनाका सोच आइरहन्छन् रे । अब यी सबै सोच उनले आइरन मेडनमा पूरा गर्न सक्ने भएन नै । त्यसैले उनी आफ्नो फरक सोचका सिर्जनाका लागि ब्रिटिस लायनमा भर पर्ने रहेछ । ख्याल ख्याल मै सही उनी भन्छन्, अब त ब्रिटिस लायन पनि ठूलो ब्यान्ड भइसक्यो । तर त्यति ठूलो पनि होइन, जति आइरन मेडन हो । सबै आलोचकले नमाने पनि यो ठूलै ब्यान्ड हो ।

प्रकाशित : चैत्र ७, २०७६ १४:४७
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
×