दुविधामा आइरन मेडन

बेलायतका जति पनि ठूल–ठूला ब्यान्ड छन्, त्यसको नाम लिँदा आइरन मेडन छुट्‍ने गर्छ, होइन भने छुटाउने गरिन्छ ।
हिमेश

आइरन मेडन सुरुआती दिनदेखि जस्तो छ, अहिले पनि त्यस्तै छ । ब्यान्डले आफूलाई कहिले पनि परिवर्तन गर्न जानेन । ब्यान्डले परिवर्तन गर्न नजानेको अथवा नखोजेको भनेको आफ्नो शैलीलाई हो । फेरि यो शैलीलाई जसले मन पराउँछ, त्यो कहिले पनि फेरिदैन । परिवर्तन हुँदैन । यति पक्का हुन्छ, आइरन मेडनका डाइहार्ड फ्यान । तर ब्यान्डलाई लिएर एउटा समस्या छ र त्यो हो, यसले कहिले पनि त्यो श्रेय पाएन, जति उसले पाउनु पर्ने हो ।

सिधा भन्दा केही लेजेन्डरी हेभिमेटल ब्यान्डको ओझेलमा त छैन, आइरन मेडन ? ब्यान्डलाई लिएर यो ठूलै दुविधा हो । अरू ठूला ब्यान्डका तुलनामा आइरन मेडन एउटा अर्को तथ्यमा के पनि फरक छ भने यसका फ्रन्टम्यान हुन्, बास गितारिस्ट । त्यसो भनेको, स्टिभ ह्यारिस । ब्यान्डबारे केही सोध्नु छ अथवा भन्नु छ भने सबैभन्दा पहिले ती प्रश्न तिनै ह्यारिसमा गएर ठोकिन्छ । उनी चलाख छन्, मज्जाले धेरै विषयमा बोल्छन्, त्यसैले यो स्वभाविक पनि छ । फेरि उनी ब्यान्डका संस्थापक पनि त हुन् । अनि स्थापनादेखि अहिलेसम्म ब्यान्डमा कायम खालि एक मात्र सदस्य ।


अरू ब्यान्ड सदस्य आए र गए । उनी कहिले पनि अन्यत्र गएनन, त्यसैले उनलाई आइरन मेडनमा फर्कनु पर्ने औपचारिकता पनि गर्नु परेन् । त्यसैले भनिन्छ, ह्यारिस नै पक्का आइरन मेडन हुन् । भर्खरै उनले केही मिडियालाई लामा लामा अन्तर्वार्ता दिएका छन् । उनी पनि कोरोना भाइरसको प्रकोपका कारण अचेल आराम नै फरमाइरहेका होलान्, तर उनी चुप बस्न जान्ने होइनन्, सधैं केही न केही गर्न रूचाइरहने खालका हुन् । के छन् त ह्यारिसका अबका योजना ?


सबैभन्दा पहिले उनी पनि के मान्छन् भने आइरन मेडन ब्यान्डले जति हेभिमेटल संगीतमा जस पाउनु पर्ने हो, त्यो कहिले पनि पाएन् । सन् अस्सीको अगाडि पछाडि रेडियोको विश्व संगीतमा ठूलै भूमिका र महत्त्व थियो, त्यति बेला रेडियोले आइरन मेडनलाई कहिले पनि सहयोग गरेन् । रेडियो स्टेसनहरूलाई ह्यारिस र उनको शैली कहिले पनि मन परेन । कारण, त्यो तिनै रेडियो स्टेसनहरूलाई थाहा होला । त्यसपछि टेलिभिजन स्टेसनहरूले पनि ब्यान्डलाई खासै रूचाएनन् ।


त्यसैले ब्यान्डको लोकप्रियतामा केही धक्का त लाग्यो नै । तर पनि जत्तिले आइरन मेडनलाई मन पराउँछन्, तिनलाई यी कुराका के मतलब र ? आखिरमा आएर, बेलायती मिडियाले नै मान्नु परेको थियो, यो पूर्वी लन्डनको ब्यान्डमा पक्कै पनि केही छ, नत्र यसका १० करोड एल्बम पूरा विश्वमा विक्री हुने थिएन । बेलायतमा एकपल्ट हेभिमेटल संगीतको आन्दोलन नै सुरु भएको थियो । त्यसलाई ‘न्यु वेभ अफ ब्रिटिस हेभिमेलटल’ भनिन्छ ।


यो आन्दोलनका सबैभन्दा ठूलो भूमिका आइरन मेडनले पनि खेलेको थियो । अझ ब्यान्डलाई यो आन्दोलनको ‘पायोनियर’ नै मानिन्छ । तर पनि बेलायतका जति पनि ठूल–ठूला ब्यान्ड छन्, त्यसको नाम लिँदा आइरन मेडन छुट्ने गर्छ, होइन भने छुटाउने गरिन्छ । आफ्नो विशिष्ट बास गितार बजाउने शैलीका कारण चर्चित ह्यारिस मान्छन्, आफ्नो ब्यान्ड सबै पुस्तामा उत्तिकै लोकप्रिय भने छ । सन् अस्सीको पुस्तादेखि अहिलेको पुस्तासम्म पनि । यो एक प्रकारले घुमाउरो पाराले दिएको उत्तर भयो ।



वास्तवमै आइरन मेडन के हो त भन्ने प्रश्नको उत्तरमा उनले भनेका छन्, ‘ब्यान्ड यो नै हो भनेर कहाँ भन्न सकिन्छ र ? युवा पुस्तालाई मेरो सल्लाह हो, सबैभन्दा पहिला हाम्रा उत्कृष्ट गीतहरूको संग्रह सुन, त्यसपछि मन पर्‍यो भने हाम्रा एल्बमतिर जाउ ।’ आइरन मेडनको स्थापना ह्यारिसकै पहलमा सन् १९७५ मा भएको थियो । ब्यान्डले अहिलेसम्म १६ स्टुडियो एल्बम निकालेको छ । ह्यारिस भन्छन्, धेरै ब्यान्ड प्रशंसक सन् अस्सीतिरकै एल्बम मन पराउने गर्छन्, विशेषतः ‘पिस अफ माइन्ड’ ।


त्यसपछिको पुस्ताका लागि मन पर्ने एल्बम भनेको ‘सेभेन्थ सन अफ द सेभेन्थ सन’ हो । फेरि रमाइलो के पनि छ भने ह्यारिसले कहिले पनि आइरन मेडन छाडेनन्, तर उनको आफ्नै अलगै ब्यान्ड छ र त्यो हो, ब्रिटिस लायन । एक प्रकारले उनी समानान्तर दुई ब्यान्ड हाँकिरहेका छन् । ह्यारिसका लागि पनि ब्रिटिस लायन दोस्रो रोजाइ मात्र हो । उनलाई किन यो ब्यान्ड चाहियो त ? यसबारे उनको उत्तर पनि उत्तिकै रोमाञ्चक तुल्याउने खालको छ ।


उनकै शब्दमा ह्यारिस एकछिन पनि चुप लागेर बस्न सक्दैनन् । उनलाई केही न केही गरिरहनु पर्छ । उनका मनमा एकपछि अर्को सिर्जनाका सोच आइरहन्छन् रे । अब यी सबै सोच उनले आइरन मेडनमा पूरा गर्न सक्ने भएन नै । त्यसैले उनी आफ्नो फरक सोचका सिर्जनाका लागि ब्रिटिस लायनमा भर पर्ने रहेछ । ख्याल ख्याल मै सही उनी भन्छन्, अब त ब्रिटिस लायन पनि ठूलो ब्यान्ड भइसक्यो । तर त्यति ठूलो पनि होइन, जति आइरन मेडन हो । सबै आलोचकले नमाने पनि यो ठूलै ब्यान्ड हो ।

प्रकाशित : चैत्र ७, २०७६ १४:४७

ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
ADVERTISEMENT

स्वाद फेर्दै धरान

गोपाल दाहाल

धरान घुम्न आउनेहरु प्रायः कालो बङ्गुरको मासुसँगै तोङ्बा र बियरको चुस्की लाउन चाहन्छन् । बियर, रक्सीको बढी खपत हुने बजार पनि हो धरान । तर, पछिल्लो समय स्थानीयवासी स्वाद फेर्दै कफी र चियातिर आकर्षित देखिएका छन् । गफगाफको जमघट हुने थलो पनि कफी र चिया पसल नै बन्न थालेको छ ।

कफी मोह
धरानमा कफी पिउने चलन सुरु भएको धेरै भएको छैन । पहिला चियापसलमै तातोपानी वा दुधमा बजारमा पाइने सामान्य कफी हालेर कफी बनाइन्थ्यो । मेसिनबाटै कफी बनाएर बिक्री हुन थालेको एक दशक जति हुन लाग्यो ।

बुद्धचोकमा सञ्चालित ‘एमसी कफी शप’ धरानमा कफी पियाउने पुरानो रेस्टुराँमा पर्छ । यहाँ करिब ३० प्रकारका कफी पाइन्छन् । तीमध्ये ‘क्यापुचिनो’, ‘अमेरिकानो’, ‘क्याफे लाते’ बढि चल्ने गर्छन् । पुतलीलाइनको ‘कामना बेकरी’, ‘फ्रेन्ड्स गार्डेन’, भानुचोकको ‘धरान किचन, ‘बराह किचन’ लगायत दर्जनभन्दा बढी रेष्टुराँको मुख्य आकर्षण नै अहिले कफी बनेको छ । अन्य धेरै खाजाघर तथा रेष्टुरेन्टहरुले पनि मेनुमा कफी थप्न थालेका छन् ।

कफी पसलहरु बिहानैदेखि गफगाफ गर्ने र जमघट गर्ने केन्द्र बनिरहेका छन् । एमसी कफी शपकी सञ्चालिका कुन्दन राईका अनुसार कतिपय कफी पारखी बिहान सात बजेअघि नै आएर पर्खिरहेका हुन्छन् । उनी भन्छिन्, ‘पहिला रक्सी भट्टी धाउनेहरु पनि अहिले नियमित कफी पिउन आउँछन् ।’ पहिले चिया पसल वरिपरि जम्मा हुनेहरूको भेटघाटको थलो पनि कफी पसल नै हुन थालेको छ ।

मट्कामा सुरुप्प
धरानमा पछिल्लो समय ‘मट्का चिया’ खुबै लोकप्रिय बनेको छ । धरान–१९ मा किरण राईले सञ्चालन गरेको ‘चिया स्टेशन’को विशेषता के हो भने यहाँ पुगेर चिया मागे अन्यत्र जस्तो सिसाको कपमा होइन, माटोको कपमा दिइन्छ । सानो कपमा खाए ३० रुपैयाँ र ठूलो कपको चियाको मूल्य ६० रुपैयाँ तिर्नुपर्छ ।

तीन महिनाअघि खुलेको ‘चिया स्टेशन’मा नियमित ‘मट्का चिया’ पिउन जानेहरु धेरै छन् । शिक्षिका गुनसरी तामाङ, प्रतिक्षा शाक्य र मदन राई ‘मट्का चिया’को स्वाद लिइरहेका भेटिए । पहिलो पटक त्यहाा पुगेका मदनले भने, ‘चियाको स्वाद उस्तै भएपनि मट्कामा खाादा अलि भिन्न लाग्यो ।’ गुनसरीलाई चाहिं चियामा मिसिएको नरिवलको स्वाद विशेष लाग्छ रे । चौथो पटक आएको बताउने उनी भन्छिन्, ‘मट्कामा खाँदा स्वादै मिठो लाग्छ ।’

सञ्चालक किरणका अनुसार चिया दिने कप मधेसमा बनाउन लगाएर धरान ल्याइन्छ । एक जनाले चिया पिएको कप फेरि प्रयोग गरिंदैन । चिया पिइसकेपछि त्यो कपमा चिया पिउनेको नाम लेखेर राखिन्छ । अहिले पसल अगाडि राखिएका ती ग्राहकको नाम लेखिएका कपलाई सजाएर राख्ने योजना छ किरणको । उनी भन्छन्, ‘पहिला काठमाडौंतिर देखेको थिएँ । अरुले भन्दा फरक तरिकाले चिया बेचौं भन्ने लागेर धरानमा सुरु गरें । सबैले मन पराएका छन् । हामी चियामा नरिवल पनि हाल्छौं ।’ चिया पिउनुमा फरक अनुभवका लागि यहाँ आउने बढिरहेको उनले बताए ।

चोकचोकमा ग्रिन टी
धरानमा पछिल्लो समय चोक चोकमा ‘ग्रिन टी’ शपहरु खुलेका छन् । स्वास्थ्यप्रति सचेत धरानेहरुको जमघट ग्रिन टी पसलहरुमा देखिन्छन् । धरानका सदनरोड, धनकुटे रोड, कलेज रोड, बुद्धचोक लगायत धेरै ठाउँमा खुलेका ग्रीन टी पलसमा ग्रिन टीसँगै गोल्डेन टी, सिल्भर टीलगायत अर्गानिक चियाका विभिन्न आइटम पाइन्छन् ।

यस्ता पसलहरुमा तातो पानी थप्दै ग्रिन टी पिउनेहरु बिहानदेखि बेलुकासम्मै भेटिन्छन् । पहिला दूध, चिनी र चियापत्ती मिसिएको चिया पिउने प्रचलन बढी थियो । केही वर्षयता त्यसको विकल्पमा ग्रिन टी पिउनेहरु बढिरहेका छन् । धरानमा चार पाँच वर्षयता ग्रिन टी पसलहरु खुल्न थालेका हुन् । विशेषगरी उच्च रक्तचाप, मधुमेह, कोलेस्टेरोलजस्ता समस्या भएकाहरु र यस्ता समस्याहरुबाट टाढा रहने प्रयासमा भएकाहरूको लत ग्रिन टीमा बसेको हो ।

ग्रिन टीलाई एन्टिअक्सिडेन्टको स्रोतका रुपमा लिइन्छ । त्यसैले पनि शहरी क्षेत्रमा विभिन्न रोगबाट बच्न ग्रिन टीतिर आकर्षित हुनेहरुको संख्या बढिरहेको छ । बुद्धचोकमा सञ्चालित ह्यापी ग्रीन मार्टमा ग्रीन टीसागै विभिन्न अर्ग्यानिक समान बेच्दै आएकी सविता राई भन्छिन्, ‘पसलमा आएर गफ गर्दै पिउने मात्र होइनन्, ग्रिन टी घरमै लगेर खानेहरु पनि बढिरहेका छन् ।’

प्रकाशित : चैत्र ७, २०७६ १४:३३
पूरा पढ्नुहोस्
ADVERTISEMENT
ADVERTISEMENT
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×