नियन्त्रणमा आएन लागूऔषध- खेलकुद - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

नियन्त्रणमा आएन लागूऔषध

कान्तिपुर संवाददाता

परासी — जिल्ला प्रहरीको हिरासत कक्ष भरिभराउ छ । हिरासतका ५९ मध्ये ३३ जना लागूऔषध सेवन तथा ओसारपसारका हुन् । 

सीमावर्ती ठुटीबारीमा लागू पदार्थको खुलेआम बिक्री हुने गरेको छ । अधिकांश ग्राहक युवायुवती हुन्छन् । सेवन र ओसारपसार आरोपमा उनीहरू पक्राउ पर्दै आएका छन् । मुलुकका विभिन्न जिल्लाबाट लागूऔषध सेवन र कारोवारका लागि यहाँ आउने गर्छन् । खुला सीमा भएकाले ओसारपसार बढेको हो । नेपाल र सशस्त्र प्रहरीका अधिकारी संयुक्त रूपमा निगरानी र जाँच गरिरहेको दाबी गर्छन् । त्यसले स्थिति नियन्त्रणमा आएको देखिँदैन । यहाँ प्रतिबन्धित औषधि सीमावर्ती भारतीय बजारमा खुलेआम बिक्री गरिन्छ । ती औषधि खरिद गर्न काठमाडौं, पोखरादेखि युवा यहाँ आउँछन् । बर्दघाट–त्रिवेणी सडक खण्ड र पूर्वपश्चिम राजमार्गमा जाँच गर्दा लुकाइछिपाइ ल्याइएको लागूऔषध बरामद हुने गरेको हो । यहाँबाट किनमेल र घुम्नका लागि भारत जाने र उताबाट सेवन र बिक्रीका लागि लुकाएर ल्याउने गरेका छन् ।


रूपन्देहीको बेलहिया नाकामा कडाइ गरेपछि यस्तो समूह पश्चिम नवलपरासीस्थित विभिन्न नाकामा केन्द्रित छ । जिल्ला प्रहरीका डीएसपी वीरेन्द्र थापाले खुला सिमाना भएकाले लागूऔषध कारोबार बढेको बताए । ‘हामीले आफ्नातर्फबाट काम गरिरहेका छौं । त्यही पनि कारोबारमा संलग्न आरोपमा युवा पक्राउ परिरहेका छन्,’ उनले भने, ‘खुला सिमानाले लागूऔषध नियन्त्रण चुनौती बनेको छ । आपराधिक क्रियाकलाप हुनुमा यसको कारण बढी छ ।’


लागूऔषधका कारण यहाँ अन्य आपराधिक क्रियाकलाप पनि बढेका छन् । अधिकांश आपराधिक घटना मदिरा र लागूऔषध सेवन गर्नेबाट हुने गरेको प्रहरी तथ्यांकमा उल्लेख छ । गत साउन, भदौ र असोजमा मात्र २७ लागूऔषधका मुद्दा दर्ता भएका छन् । जसमा ४६ पुरुष र एक महिला गरी ४७ जनाविरुद्ध सरकारी वकिल कार्यालयमार्फत मुद्दा चलाइएको छ । यो तथ्यांक जिल्लामा पक्राउ परेकाहरूको मात्र हो । प्रहरीले विद्यालयस्तरमा लागूऔषध सेवन र यसको कारोबार न्यूनीकरण गर्न सचेतना कार्यक्रम सञ्चालन गरे पनि त्यसको प्रभाव देखिएको छैन ।


प्रकाशित : कार्तिक २०, २०७६ १०:२७
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

विदेशभन्दा गाउँमै बढी कमाइ

हरि गौतम

(रुकुम पूर्व) — सिस्ने गाउँपालिका–६ का ३९ वर्षीय रेवन्त मल्ललाई वैदेशिक रोजगारीमा जान दबाब थियो । उनका साथीभाइ र इष्टमित्र विभिन्न मुलुक पुगेर कमाइ गरिरहेका थिए । गाउँमा काम छैन, विदेश जाऊ भन्नेहरू धेरै भए । सामान्य साक्षर मल्ललाई विदेश जान पटक्कै मन थिएन । गाउँमै केही गर्ने मन थियो । 

गाउँमै उनले तीनथरी काम गरे । सुरुमा पानीघट्टमा लगानी गरे । दोस्रो व्यवसायका रूपमा तरकारी खेती रोजे । तरकारीको आम्दानी भैंसी पालनमा लगाए । साढे तीन वर्षअघि तरकारी खेती छाडेर दुईवटा भैंसी खरिद गरेका मल्ल यहाँसम्म आइपुग्दा व्यावसायिक भैंसीपालक किसान बनेका छन् । दुईवटा भैंसीबाट सुरु भएको उनको व्यवसायमा हाल १३ वटा भैंसी भएका छन् । १४ लाख लगानी गरेको उनको भैंसी पालन व्यवसायमा छोटो अवधिमै ६५ लाख रुपैयाँ पुगेको छ ।

उनको भैंसी फार्ममा अहिले दैनिक ६ जनाले काम पाएका छन् । मल्ल आफू, कामदार र परिवारका सदस्य गरी ६ जनाले भैंसी फार्ममा रोजगारी पाएको सुनाए । परिवारका सदस्यबाहेकका कामदारलाई उनले मासिक १८ हजार रुपैयाँ तलब दिइरहेका छन् ।

‘म विदेश गएको भए आफैंले त केही कमाउँथे होला,’ मल्लले भने, ‘तर यहाँ बस्दा अरूका लागि पनि रोजगारी सिर्जना भएको छ ।’ विदेशको रोजगार अस्थायी भएकाले विदेश नगई गाउँमै व्यवसाय गरेको उनले बताए । उनले दैनिक ६५ लिटर दूध बजार पुर्‍याउँछन् । उत्पादित दूधले बजार नपाउला भन्ने चिन्ता उनलाई छैन । रुकुम पूर्व छुट्टै जिल्ला बनेपछि अस्थायी सदरमुकाम बनेको रुकुमकोटलाई दूध पुर्‍याउन नै नसकिएको उनले बताए ।

फार्मका १० भैंसी दुहुना छन् भने ३ भैंसी ब्याउने छन् । दूध बिक्रीबाट हाल उनले महिनामा १ लाख २० हजार रुपैयाँ आम्दानी गर्छन् । वर्षातको अवधिमा उनले महिनाको १ लाख ५० हजार रुपैयाँसम्म आम्दानी गरेको सुनाए । उनको मन यत्तिले मानेको छैन । भैंसी फार्ममा साढे तीन वर्षमा लगानी गरिएको ६५ लाखमा ५८ लाख उनको आफ्नै हो भने सात लाख रुपैयाँ सिस्ने गाउँपालिकाले अनुदान दिएको हो । भैंसी फार्म अलि ठूलो बनाउने र रुकुमकोटलाई दूध पुर्‍याउने लक्ष्य छ उनको । मकै भित्र्याएपछि उनले बारीमा गहुँ लगाएका छैनन् । गहुँको सट्टा जई र नेपियर घाँसको खेती गरेका छन् ।

आफ्नो फार्ममा कामदार आवश्यक भएको तर नपाइएको उनले बताए । ‘फार्ममा काम गर्ने मान्छे नपाउँदा समस्या भइरहेको छ,’ उनले भने, ‘राम्रो तलब दिँदा पनि काम गर्न कोही इच्छुक देखिन्नन् । कस्तो विडम्बना हो ।’

प्रकाशित : कार्तिक २०, २०७६ १०:२६
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×