चलचित्रमा दलित पात्र उभ्याउनु गलत होइन, दलितका मुद्दा उठान गर्नु पनि अपराध होइन । तर, त्यो समुदायको मुद्दा र पात्रलाई चलचित्रले न्यायपूर्ण अवतरण गराउन सकेको छ कि छैन ? यो विषय अहम् हो ।
हामी महिला सधैं पितृसत्ताबाट उत्पन्न निगरानीको समाजशास्त्रले पीडित छौं । तर सहअस्तित्वको खोजमा महिलाले स्वतन्त्र र मुक्त जीवनको परिकल्पना गरिरहेकै छन् ।
हामी त्यो समाजमा छौं, जहाँ अझै हाड–मासुले बनेको उस्तै मान्छेलाई फरक दृष्टिले हेर्छौं । मान्छे–मान्छेलाई गर्ने व्यवहार असाध्यै विभेदकारी छन् ।
मैले लगाउने चुरामा बन्धन छैन, स्वतन्त्रताको बोध छ । मैले लगाउने चुरा कसैको दबाबमा हैन, न त कुनै परम्पराको अधीनमै छ
सल्लाहकारहरूले दिने फोकटका सल्लाह तिनै पितृसत्ताको आवरण हो । जतिबेला सम्बन्धविच्छेका कुरा आउँछन्, म चाणक्यको नीति अपनाउन थालेकी छु । उनी भन्छन्, ‘सुन मात्रै सुन । तर, निर्णय आफ्नो लेऊ ।’