कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

पहिरोले लमजुङका चार दर्जन परिवार विस्थापित

आश गुरुङ

लमजुङ — केही दिनयताको वर्षाले बाढीपहिरो चल्दा ४ दर्जनभन्दा बढी परिवार विस्थापित भएका छन् । एक सयभन्दा बढी घर उच्च जोखिममा छन् ।

लमजुङको बेंसीसहर नगरपालिका–७ सातबिसेको तल्लो क्षेत्रमा रहेको पहिरोले पुरिएको घर । तस्बिरः आश गुरुङ/कान्तिपुर ।

बाढीपहिरोले दोर्दी गाउँपालिका–८ दुवारगाउँमा मात्रै २३ घरपरिवार विस्थापित भएको स्थानीयले बताएका छन् । गएका वर्षमा समेत पहिरोले उच्च जोखिममा पारेको उक्त गाउँमा अहिलेको वर्षाले जमिन भासिएपछि घर भत्किनुका साथै घरआँगनबाटै पहिरो चलेपछि विस्थापित भएको दोर्दी गाउँ कार्यपालिका सदस्य लालमाया मिजारले बताइन् ।

वडाअध्यक्ष तुलबहादुर गुरुङका अनुसार वर्षाका कारण घरमा बाढी पस्ने र घर नजिकै पहिरो खस्न थालेपछि ४० घर उच्च जोखिममा परेको छ । जोखिममा परेकामध्ये २३ घरपरिवार छिमेकी गाउँ र नजिकैको आफन्तकोमा विस्थापित भएका छन् । ‘४/५ घर भत्किसकेको छ । अरु घर जोखिममा छन् । धेरैको घरभित्र भलपानी र बाढी पसेको छ,’ उनले भने । उनका अनुसार कसैको घर ढलेको छ । कसैको घर चर्किएको छ । करिब २० रोपनी जग्गा चिराचिरा परेको स्थानीयले बताएका छन् ।

क्व्होलासोंथर गाउँपालिका–७ भोंजेको १० घरपरिवार पहिरोको उच्च जोखिममा परेपछि विस्थापित भएका छन् । वडा सचिव तक्मा विकका अनुसार पहिरोले घरआँगन भत्काउन लागेपछि उनीहरु विस्थापित भएर आफन्तकोमा र सामुदायिक घरमा बस्न थालेका छन् । ‘भोंजेको समस्या बर्सेनि बढ्दै गएको छ । यस वर्ष झन् समस्यामा छ,’ उनले भने ।

डीएसपी गंगाबहादुर थापाका अनुसार बाढी पहिरोका कारण जोखिममा परेपछि गाउँले विस्थापित हुन थालेका छन् । सबैको विवरण आइनसकेको र विवरण संकलनको क्रममा रहेको उनले बताए । उनका अनुसार दोर्दी गाउँपालिका–६ ढोडेनीमा ४, वडा नम्बर ८ को खिञ्चोकमा ४, वडा नम्बर ८ को मगरगाउँमा ३, क्व्होलासोंथर गाउँपालिका–३ बगुममा १ घर विस्थापित भएका छन् । ‘कतिपय ठाउँमा सञ्चार सम्पर्क हुन सकेको छैन । कतिपय ठाउँको रिपोर्ट हामीमा आइरहेको छैन । हामी सम्पर्क गर्ने प्रयासमा छौं,’ उनले भने ।

स्थानीयका अनुसार बेंसीसहर नगरपालिका–१० राउतथोकको सम्शेरबहादुर राउतको घरमा पहिरो खसेपछि उनी विस्थापित छन् । मर्स्याङदी गाउँपालिका–२ घनपोखराकी मिनिता गुरुङ घर तलबाट पहिरो आउन थालेपछि विस्थापित छन् । मर्स्याङदी–९ सिम्पानीको सोमबहादुर घलेको घर माथिबाट ढुंगासहितको पहिरो आएपछि विस्थापित छन् ।

बाढी पहिरोमा परेर बेंसीसहर नगरपालिका–७ सहजीमा हरिबहादुर तामाङको बंगुर फार्ममा रहेका ४० वटा बंगुरलाई बाढीले बगाएको छ । ६० वटा बंगुर रहेकोमा २० वटा मात्र बाँकी छ । बेंसीसहर नगरपालिका–१० राउतथोकको सम्शेरबहादुर राउतको २ वटा बाख्रा मरेको छ । क्व्होलासोंथर गाउँपालिका–४ भुजुङ कमागाउामा बाढीले एउटा भैंसी बगाएको छ । बिहीबार राति बेंसीसहर नगरपालिका–७ सातबिसेमा पहिरो जाँदा एकै परिवारका ३ जनालाई पुरेको थियो । बेंसीसहर नगरपालिका–१०, खाँचे घर भइ हाल बेंसीसहर नगरपालिका–७ सातबिसेको तल्लो क्षेत्रमा बस्दै आएका ३३ वर्षीय दीपक तामाङ, उनकी श्रीमती २७ वर्षीय भीममाया तामाङ र १० वर्षीय छोरा छेवाङ तामाङको घटनास्थलमै मृत्यु भएको थियो ।

प्रकाशित : असार २८, २०७७ १२:३६
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

बागलुङ नगरमा २६ करोड बेरुजु

प्रकाश बराल

बागलुङ — बागलुङ नगरपालिकाको लेखा समितिले जनप्रतिनिधि आएपछि पनि बेरुजु बढिरहेको निष्कर्ष निकालेको छ । लेखा समितिले चालू आर्थिक वर्षको अन्त्यसम्ममा २६ करोड बेरुजु भएको देखाएको हो । सुशासन र आर्थिक पारदर्शिता कायम गराउन जनप्रतिनिधिले धेरै मेहनत गर्नुपर्ने सुझावसहित समितिले नगरपरिषद्मा उक्त प्रतिवेदन पेस गरेको छ ।

समितिका अनुसार बागलुङ नगरपालिकामा गत वर्षसम्म २६ करोड रुपैयाँ बेरुजु देखिएको हो । चालू वर्षका सबै योजना फर्छ्योट गरिसक्दा उक्त रकम अझै बढ्ने समितिका संयोजक कमल खड्काले बताए । स्थानीय सरकार सञ्चालन ऐनले प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत र जनप्रतिनिधिलाई बेरुजु घटाउने अधिकार दिएको छ । उनीहरूको बेवास्ताले बेरुजु बढेको भन्दै तत्काल चासो दिन सुझावसमेत दिइएको छ । सातौं नगरपरिषदले बेरुजु घटाउन प्रमुख प्रशासकीय अधिकृतलाई निर्देशन पनि दिएको छ । गत वर्ष मात्रै बागलुङ नगरमा ५ करोड बेरुजु बढेको हो । असुलीको दर भने न्यून छ । ५ करोड बेरुजु थपिएकै वर्ष ४७ लाख मात्र असुली भएको खड्काले बताए ।

महालेखा परीक्षकको प्रतिवेदनले सामाजिक सुरक्षा कार्यक्रम सञ्चालन कार्यविधि बनाए पनि त्यसअनुसार ‘इन्ट्री’ नभएका लाभग्राहीलाई भत्ता वितरण गरेको, नगरसभाबाट विनियोजित रकमभन्दा बढी लेखाएर खर्च भराएको, आर्थिक नियमावली २०६४ को व्यवस्था पालना नभएपछि बेरुजु बढेको सुझाव पनि दिएको सदस्य अर्जुन घिमिरेले बताए । ‘उदाहरणका रूपमा कुडुले छाप खानेपानी आयोजना र रोकापाला खानेपानी आयोजनाको भुक्तानी हेरे पुग्छ,’ उनले भने, ‘स्टिमेटभन्दा बढी भुक्तानी दिँदा नगरमा बेरुजु बढेको छ, जनप्रतिनिधि र ठेकेदारबीच साँठगाँठमा मिलेको देखिन्छ ।’ ती योजनामा २ हजार ८ सय रुपैयाँ प्रतिघनमिटरमा पाइने गिटीको ५ हजार ७ सय रुपैयाँ बनाएर पेस गर्दा पनि भुक्तानी दिएको भेटिएको समितिले जनाएको छ ।

हरेक ठेक्कामा एउटै कर्मचारीले लागत स्टिमेट गर्ने, उसैले मूल्यांकन र अनुगमन गर्दा बेरुजु र भ्रष्टाचार बढेको समितिको निष्कर्ष छ । गत वर्ष महालेखा नियन्त्रकको कार्यालयले पनि ठेक्कामा लापरबाही भएको भन्दै सच्याउन निर्देशन दिएको थियो । अदालत चौतारीदेखि तित्याङको सिमलपाटातर्फको सडक ढलान गर्ने काम भुक्तानी लिएर अधुरै छाडेकाले सार्वजनिक खरिद नियमावली २०६४ अनुसार कारबाही गर्न दिइएको सुझाव पनि कार्यान्वयन भएको छैन ।

नगरपालिकाले स्थापना गरेको कोरोना कोषको हिसाब सार्वजनिक नगरिएको समेत समितिको ठहर छ । ७५ लाख ९५ हजार रुपैयाँ जम्मा भएको कोषबाट कहाँ कति खर्च भयो भन्ने हिसाब नगरपरिषद्मा समेत देखाउन नसकेको भन्दै तत्काल देखाउन आग्रह गरिएको छ । नगरपालिकाले भने ५० लाख खर्च भएको मात्र भनेको छ ।

प्रमुख प्रशासकीय अधिकृत दण्डपाणि शर्मा र नगरप्रमुख जनकराज पौडेलले तत्काल खर्चको ‘ब्रेकडाउन’ बनाएर सार्वजनिक गर्ने बताए । ‘खर्च भइरहेको, क्वारेन्टाइन र आइसोलेसनको खर्च आउने क्रम जारी हुँदा यकिन हिसाब नआएको हो,’ शर्माले भने, ‘खर्च पारदर्शी बनाउन प्रयास गरिएको छ ।’ समितिले संघीय मामिला तथा सामान्य प्रशासन मन्त्रालयको दरबन्दी चार्टसमेत सार्वजनिक नगरेको खड्काले टिप्पणी गरे । नगरपालिकाले बनाउने औद्योगिक ग्राममा अवैधानिक रूपमा सञ्चालित क्रसर उद्योग हटाउन नसक्दा डीपीआर फेल भएको उनले बताए ।

प्रकाशित : असार २८, २०७७ १२:२६
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×