फिल्म हल खुल्दै, सञ्चालक भन्छन्, 'क्लबदेखि रेस्टुरेन्ट चलिरहेछन्, हलमा पनि दर्शक आउलान् नि !'- मनोरञ्जन - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

फिल्म हल खुल्दै, सञ्चालक भन्छन्, 'क्लबदेखि रेस्टुरेन्ट चलिरहेछन्, हलमा पनि दर्शक आउलान् नि !'

रीना मोक्तान

काठमाडौँ — ९ महिनादेखि बन्द देशभरका हल शुक्रबारदेखि सञ्चालनमा आउने भएका छन् । नेपाल चलचित्र संघले पुस १० गतेबाट हल खोल्ने स्वघोषणा गरेपछि देशभरका हल सञ्चालकले हल खोल्ने तयारी सुरु गरेका हुन् । 

'हल खुल्यो है' भन्ने सन्देश दिनका लागि पनि आफूहरुले तयारी सुरु गरेको बाताउँछन् क्यूएफएक्सका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत रोशन अडिगा । 'हल चलायनमान गरौं भन्ने हिसाबले खोल्न लागेको हो । दर्शकको स्वास्थ्य सुरक्षा नै हाम्रो प्रमुख प्राथमिता हुनेछ । त्यसैले अहिले आन्तरिक सुरक्षा व्यवस्थातिर तयारी भइरहेको छ,' उनले सुनाए ।

उनका अनुसार हलभित्र दर्शकले अनिवार्य मास्क लगाउनुपर्ने छ । ठाउँ–ठाउँमा स्यानिटाइजरको व्यवस्था गरेका छन् । सबै हलझैं क्यूएफएक्सले पनि अनलाइन पेमेन्टलाई प्राथमिता दिने भएको छ । 'सुरक्षाका हिसाबले सो सकिएपछि हल स्यानिटाइज गर्छौं । सामाजिक दूरी कायम गर्छौं । दर्शक हेरेर कति सो चलाउने निर्धारण गर्छौं,' अडिगाले भने ।

अधिकांश हलहरुले ५० प्रतिशत दर्शक अकुपेन्सीमा हल सञ्चालन गर्ने योजना बनाएको छ ।

वान सिनेमाजका म्यानेजर उमेशराज गिरी आफूहरु यतिखेर कर्मचारीलाई तालिम दिनमा व्यस्त रहेको बताए । 'सरसफाइको काम त निरन्तर भइरहेको छ । सामाजिक दूरी कायम कसरी गर्ने, सकेसम्म सम्पर्क नगरिकनै कसरी सेवा सुविधा दिने भनेर स्टाफलाई तालिम दिँदै छौं,' उनले भने, 'पहिला हामी दर्शकको शरीर जाँच गर्थ्यौं । अब त्यो हुँदैन । तापक्रम जाँच्ने व्यवस्था गरेका छौं । पहिला सेक्युरिटीले टिकेट जाँच गर्नुहुन्थ्यो अब दर्शक आफैले गर्ने व्यवस्था मिलाएका छौं ।'

उनका अनुसार फुडकोर्टमा बस्ने कर्मचारीले अनिवार्य ग्लब्स लगाउनुपर्ने छ । यस्तो तयारी गरिरहँदा पहिलो पटक हल खोलेको अनुभव भइरहेको उनी बताउँछन् । 'हल ओपनिङ गर्दाको जुन अनुभव हुन्छ त्यस्तै अनुभव भइरहेको छ अहिले,' उनले सुनाए ।

क्यूजका सञ्चालक सुमित मैनालीले पनि आफूहरु १० गतेबाट हल खोल्ने तयारीमा जुटेको बताए । 'हल खोल्ने तयारीमै छौं । सरसफाइ गर्दैछौं । हेरौं कस्तो हुन्छ,' उनले भने ।

चलचित्र संघका अध्यक्ष मधुसुदन प्रधान हल सञ्चालकले सुरक्षा व्यवस्था अपनाएर हल खोल्ने तयारी गरेको बताउँछन् । 'पूर्वमा पनि तयारी भइरहेको छ । पश्चिममा पनि तयारी भइरहेको छ । काठमाडौंमा पनि हल खोल्ने तयारी लगभग सकिएको छ,' अध्यक्ष प्रधान भन्छन्, '९ महिनासम्म बन्द भएको सफ्टवेयर अपडेट गर्नुपर्‍यो । कर्मचारीलाई सुरक्षा मापदण्ड अनुसार चल्न तालिम दिँदैछौं । अनलाइन पेमेन्टबाट टिकट काट्ने व्यवस्थालाई प्राथमिकता दिँदैछौं ।'

उनका अनुसार अनलाइन सेवा नपुगेको क्षेत्रमा २ मिटरको दूरीमा टिकट काट्ने व्यवस्था गरिएको छ । त्यस्तै हल सञ्चालकले प्रत्येक दिन हल डिसइन्फेक्ट गर्नेछन् । दर्शकको ज्वरो नाप्ने व्यवस्था मिलाएका छन् । हलभित्र काम गर्ने कर्मचारीले फेससिल्डदेखि ग्लब्स लगाएर काम गर्नुपर्ने उनी बताउँछन् । 'हलमा पनि १० जना दर्शक प्रवेशपछि अर्को १० जनालाई प्रवेश गराउने व्यवस्था छ,' उनले भने ।

आफूहरुले हल खोल्ने स्वघोषणा गरेदेखि सरकारले केही प्रतिक्रिया नदिएको अध्यक्ष प्रधान सुनाउँछन् । भन्छन्, 'हामीलाई सरकारले केही भनेको छैन । हामी अब पछाडि फर्कदैनौं । हल खोल्छौं । ९ महिनामा हामीलाई २ अर्ब बढीको नोक्सानी भयो।'

हल खोल्ने स्वघोषणा गरे पनि हल सञ्चालकको टाउको दुखाइको एउटै विषय बनेको छ, हलमा के देखाउने ?

प्रदर्शनको तयारीमा रहेको नेपाली फिल्म अहिले नै प्रदर्शन गर्ने वातावरण बनिसकेको छैन । त्यसैले निर्माताले कुनै फिल्म प्रदर्शन गर्ने सोचेका छैनन् । त्यस्तै वितरकको हातमा पनि हाल नयाँ फिल्महरु छैन । यस्तो अवस्थामा पुरानै फिल्म प्रदर्शन गरेर हल खोल्ने अवस्थामा पुगेका छन् हल सञ्चालक । संघका अध्यक्ष प्रधानका अनुसार कोरोणाका कारण असर पुगेको फिल्म 'आमा' र 'सेन्टी भाइरस' पुस १० देखि हलमा पुन: प्रदर्शन हुनेछ ।

त्यससँगै चलचित्र बिकास बोर्डमा रहेको डिजिटल फिल्म प्रदर्शन गर्नेबारे पनि छलफल गरिरहेका छन् हल सञ्चालक । 'अहिले नाफा नोक्सान नहेरी यो बजारलाई चलायमान गर्नको लागि अभ्यास थालेको हो । पुरानो फिल्म चलाउछौं सुरुवातामा,'अध्यक्ष प्रधानले भने ।

डिजिटल प्लेटफर्ममा प्रदर्शनमा आएको फिल्मबारे पनि वितरक र हल सञ्चालक मिलेर छलफल गर्दैछन् । वितरक गोपालकाजी कायस्थ अहिले नयाँ प्रदर्शनमा कुनै फिल्म नभएकाले पुरानै फिल्म चलाएर हल खोल्नुपर्ने बताउँछन् । 'तत्काल प्रदर्शनका लागि हलिउड बलिउड फिल्म छैन । हुन त प्रदर्शनको तयारीमा धेरै नेपाली फिल्म छन् । तर अहिले प्रदर्शन गर्दा दर्शक आउँदैनन् । हलमा दर्शक भएपछि मात्र त्यो फिल्महरु प्रदर्शनमा आउँछ,' उनले भने,'त्यसैले पुरानै फिल्म चलाउनुपर्ने हुन्छ हलवालाले ।'

दर्शक आउलान् त ?

पुरानै फिल्म हेर्न दर्शक हलसम्म आउँछन् भन्ने विश्वास छैन हल सञ्चालकलाई । चलचित्र संघका अध्यक्ष प्रधान भने दर्शक नआए पनि हल खोल्ने बताउँछन् । 'दर्शक जति आए पनि हल चलाउछौं । बन्द भएको हल खोल्यो है भन्ने सन्देश दिनलाई हल खोल्ने तयारी हो अहिले,' उनले सुनाए ।

पुरानै फिल्म हेर्न दर्शक आउँदैनन् भन्ने लाग्छ क्यूएफएक्सका कार्यकारी प्रमुख अडिगालाई । भन्छन्, 'पुरानो फिल्ममा त दर्शक कहाँ आउनु । मेरो विचारमा फिल्म नयाँ नराखेसम्म दर्शक आउनु हुन्न होला ।' वितरकले नयाँ फिल्म नदिएपछि हलमा पुरानै नेपाली फिल्म प्रदर्शन गर्ने तयारीमा छन् क्यूएफएक्स अन्तर्गतका हल पनि ।

वान सिनेमाजका म्यानेजर उमेश गिरी भने दर्शक आउनेमा आशावादी रहेछन् । 'यो क्षेत्र धेरैपछि खोलेको हो । अहिले क्लबदेखि रेस्टुरेन्ट चलिरहेको छ । पहिलाको जस्तो नचल्लाहल तर दर्शक आउनु होला भन्ने आशा गरेका छौं,' उनले भने,'हामीले हल खोलेपछि हल पनि सुरक्षित छ है भन्ने सन्देश जाने भयो दर्शकमा । त्यसपछि विस्तारै दर्शकको चहलपहल बढ्ला नि ।'

अंग्रेजी नयाँ वर्षदेखि भने नयाँ फिल्मको प्रदर्शन हुनेमा पनि आशावादी छन् हल सञ्चालक ।

प्रकाशित : पुस ९, २०७७ १५:१९
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

साढे ९ लाख नपाएपछि उपतलाल चौधरीले छोडे उखु खेती

रीना मोक्तान

काठमाडौँ — दुई वर्षअगाडि उपतलाल चौधरी काठमाडौं आएका थिए । त्यतिबेला उनले अन्नपूर्ण चिनी मिल मालिकलाई भेटेर उखुको बक्यौता रकम मागे । एकाउन्टेनसँग पनि कुरा राखे । मिल मालिकले पैसा खातामै पठाइदिने आश्वासन दिएपछि घर फर्केका थिए उनी । तर, तोकेको समयसम्म पनि उनको खातामा पैसा चढेन । 'भोलि दिन्छु, पर्सि दिन्छु मात्र भने तर अहिलेसम्म पैसा हालेको छैन,' उपतलाल सुनाउँछन् ।  

पैसा पाउने आसमै दुई वर्ष बित्यो । गत वर्ष उखु किसानहरुले काठमाडौं आएर आन्दोलन गरे । तर, उपतलाललाई लागेको थियो 'मिल मालिकसँग भेटेरै आएको छु खातामा पैसा हाल्देलान् नि !' गत वर्ष आन्दोलनमा आएका केही किसानका खातामा पैसा राख्यो मिल मालिकहरुले । तर, उपतलालको खाता खाली नै रह्यो । आन्दोलन नगरी पैसा नपाउने ठानेपछि यो पटकको उखु आन्दोलनमा सर्लाही रामनगरबाट उपतलाल पनि सहभागी छन् ।

'यसपाली त जसरी पनि पैसा लानुपर्‍यो भन्ने सोचेर आएँ । मैले कृषि विकास बैंकबाट ऋण लिएको छु । महिना/महिनामा ब्याज तिर्नुपर्छ । महामारीले गर्दा ८ महिना कति दु:ख भयो त्यो त सबैलाई थाहै होला,' उनी भन्छन्,'अब जबसम्म हाम्रो पैसा खातामा हाल्दैन तबसम्म आन्दोलन गर्न छोड्दैनौं ।'

समयमै उखुको पैसा नपाउँदा २ बिघा जमिन धितो राखेर १० लाख ऋण लिएका थिए उनले । अहिले बैंकको ब्याज तिर्नसमेत गाह्रो परेको उनी सुनाउँछन् । 'हाम्रो पहिला नै योजना हुन्छ । खेतीबाट यति पैसा आउँछ यता खर्च गर्ने भनेर । तर उखुबाट पैसा नआएपछि काम बिग्रन थाल्यो । त्यसैले ऋण लिएँ, 'सुनाए,'जसोतसो ब्याज तिर्दैछु ।'

उनले अन्नपूर्ण चिनी मिलबाट ७ लाख ५० हजार र श्रीराम सुगर मिल्सबाट २ लाख रुपैयाँ पाउन बाँकी छ । चार वर्षदेखिको पैसा भुक्तानी नभएपछि परिवार चलाउन हम्मेहम्मे पर्‍यो उपतलाललाई । उनका एक छोरा काठमाडौंमा पढ्छन् । एकजना भैरहवामा । छोरी गाउँमै पढ्दैछिन् । चिनी मिलले समयमै पैसा नदिँदा बालबच्चाका पढाइ र घरको खर्च जुटाउनै गाह्रो परेको बताउँछन् उपतलाल ।

छ दिनदेखि काठमाडौंको माइतीघरमा आन्दोलनरत उनी भन्छन्,'सरकारले वास्तविक किसानको पैसा मिलाइदिनु पर्ने हो । तर मतलब नै छैन सरकारलाई हाम्रो ।'

काठमाडौं आउन साहुसँग १० हजार ऋण लिएका उनलाई त्यसकै ब्याजको चिन्ताले पनि सताउन थालेको छ । मिलले पैसा किन नदिएको जस्तो लाग्छ ? भन्ने प्रश्न गर्दा उनले जवाफमा भने, 'म त सरकारलाई दोषी देख्छु । हामी कति दु:ख गरेर उखु लगाउँछौं । उखु नगदे बाली भनेर हामीले उखु लगायौं । उखुमा बढी पैसा आउँछ रे भनेर हामीले लगायौं । तर मिल मालिकले त हामीलाई बर्बाद नै गर्‍यो । सरकारले भन्यो भने त उद्योगीले पैसा दिनुपर्छ नि !'

नेपाललाई कृषि प्रधान देश भने तापनि किसानहरुलाई सरकारले कुनै सेवासुविधा नदिएको उपतलालको गुनासो छ । किसानले समयमै मल पाउँदैनन् । भारतबाट मल ल्याउँदा नेपाल र भारततर्फको भन्सारमा निकै समस्या झेल्नुपर्छ । चोरी गरेर मल ल्याएको झैंको व्यवहार खेप्नुपर्छ किसानले । त्यसैले उपतलाललाई लाग्छ यो सरकार किसानको होइन । 'किसानको सरकार भएको भए हामी किसान सर्लाहीबाट काठमाडौंको यो चिसोमा आएर किन आन्दोलन गर्नुपर्थ्‍यो । हामीलाई भन्ने मात्र किसान हो । न समयमा हामीले बिउ पाएका छौं न उखुको भुक्तानी,' आक्रोशित हुँदै भने, 'हामीले उब्जाएको धान कहाँ बेच्ने त्यसको पनि ठाउँ छैन । हामी बेच्न जनकपुर, वीरगन्ज जानुपर्छ । मुखले मात्र भन्ने होइन । यो सरकारले किसानको केही गरेको छैन । किसानलाई मार्ने काम गरेको छ यो सरकारले ।'

सरकारले यो पटक उधारो सम्झौता नगर्ला भन्ने आस राखेका छन् उपतलालले । यसपाली आफूले पाउनुपर्ने ९ लाख ५० हजार रकम पाएपछि मात्र सर्लाही फर्कने उनको योजना छ । 'मिल मालिकले पैसा नदिएर त सरकार कहाँ आएको छु । सरकारलाई गुहार्दैछु, हाम्रो पैसा दिलाइदिनुस् । अब त पैसा लिएर नै जान्छु । जबसम्म नगदी सम्झौता हुँदैन हामी जाँदैनौं,' उनले भने ।

उपतलालले उखु खेती गरेको १३ वर्ष भयो । तर, चिनी मिल मालिकले समयमै पैसा नदिनाले उनले यो पेसा नै छोडेका छन् । पोहोर सालदेखि नै आफूले उखु खेती छोडेको उनले सुनाए । 'अब खाली धान, गहुँमात्र लगाउने । उखुबाली नलगाउने । अरु बाली त काटेर घरमा ल्याउन मिल्छ । तर उखुबाली कहाँ राख्ने । त्यो राख्ने ठाउँ त हुँदैन । त्यो त सुकेर खत्तम हुन्छ । त्यो त कारखानालाई दिनुपर्छ । त्यसैले मैले उखु उब्जाउन छोडिदिएँ,' उनले भने ।

धान/गहुँ बेचेर परिवार पाल्ने सोचेर उनले उखु खेती छोडेका हुन् ।

काठमाडौंमा आन्दोलनरत उपतलालको अहिलेको दैनिकी फेरिएको छ । दिनभर आन्दोलन गरेर उनी रात बिताउन कलंकी पुग्छन् । त्यहाँ टिनले बनाएको फर्निचर कारखानाको कुनामा एउटा कोठा छ । छेउमा सानो भान्सा छ । सुत्ने कोठामा एउटा पलङ छ । त्यही पलङमा भाइहरुसँग कोचिएर सुत्छन् उपतलाल । बिहानको खाना खाएर आन्दोलन पुग्छन् अनि रातमा फेरि फर्कन्छन् ।

अब त भाइहरुसँग बस्न पनि लाज लाग्न थालिसक्यो उनलाई । 'पाँच दिनदेखि यहीँ बसिरहेको छु । यहाँ बस्न लाज लाग्न थालिसक्यो । भाइहरु आफै कामदारहरु हुन्,' उनले भने ,'कहिलेकाहीँ तरकारी लिएर जान्छु । ऋण गरेर ल्याएको पैसा सकिन लाग्यो । तराईंमा बस्ने मान्छेलाई यता धेरै चिसो लाग्छ । बिहान शीत तपतप चुहिन्छ यहाँ ।'

प्रकाशित : पुस ३, २०७७ २०:५८
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×