सिटौलाले के गर्लान् ?- समाचार - कान्तिपुर समाचार

सिटौलाले के गर्लान् ?

केन्द्रीय विभाग गठनमा देउवालाई मौन समर्थन गरेपछि आफ्नै समूहभित्र तानातान
कुलचन्द्र न्यौपाने

काठमाडौं — पार्टी महाधिवेशनको सरगर्मी बढ्दै जाँदा कांग्रेसभित्र तेस्रो धारको नेतृत्वमा रहेका पूर्वमहामन्त्री कृष्णप्रसाद सिटौला भने आफ्नै समूहभित्रको चेपुवामा परेका छन्  । पार्टीको केन्द्रीय विभाग गठन गर्ने निर्णयमा सभापति शेरबहादुर देउवालाई मौन समर्थन दिएपछि उनलाई साथ दिँदै आएका युवा नेताद्वय गगन थापा र प्रदीप पौडेल असन्तुष्ट मात्रै छैनन्, क्याम्प छाड्नेसम्मको चेतावनी दिन थालेका छन्  ।

उता उनकै समूहका केन्द्रीय कार्यसमितिका सदस्यद्वय उमाकान्त चौधरी र शिव हुमागाईं तथा पूर्वमन्त्री भीमसेनदास प्रधान भने वरिष्ठ नेता रामचन्द्र पौडेलप्रति निकट हुन नदिने रणनीतिमा छन् । उनीहरू सकभर देउवातिर मिलाउने, नसके तेस्रो धारलाई नै निरन्तरता दिइनुपर्ने पक्षमा छन् । पार्टीभित्र तेस्रो शक्तिको भूमिकामा सिटौलालाई टिकाइराख्ने मुख्य जगका रूपमा युवा नेता थापा छन् ।

उनीपछि सिटौलालाई भरथेग गर्ने प्रदीप पौडेल नै हुन् । ‘यी दुवै युवा नेतालाई गुमाएर सिटौला न देउवातिर जान सक्छन्, न त अन्य सदस्यलाई देउवातिर जान दिन्छन्,’ सिटौला निकट स्रोत भन्छ, ‘आफ्नै समूहलाई निरन्तरता दिएर सबैलाई एकैठाउँमा राख्ने रणनीति अझै उनमा देखिन्छ ।’


त्यसको संकेत उनले ५ दिनअघि झापामा दिएका छन् । केन्द्रीय विभाग गठनपछि उनको भूमिकालाई लिएर राजधानीमा धेरैखाले टिकाटिप्पणी हुन थालेपछि झापा हानिएका सिटौलाले आफैं उम्मेदवार बन्ने संकेत दिएका थिए । पारिवारिक कामले गृहजिल्लाको बसाइ लम्बिएको बताएका उनले केन्द्रीय विभाग गठनपछिको घटनाक्रमबारे भने आइतबार कुनै प्रतिक्रिया दिएनन् । ‘राजधानी फर्केपछि सबै कुरा खोल्छु,’ उनले भने, ‘अझै केही दिन झापामै रहन्छु ।’


विभाग गठनलगत्तै झापामा उनले पत्रकार सम्मेलनमार्फत सभापतिमा उम्मेदवारी दिने उद्घोष गरेका थिए । उनले भनेका थिए, ‘म सभापतिको उम्मेदवार होइन भन्ने भ्रम छ भने आजै त्यागिदिनुस् । पार्टीका तल्ला तहका सबै अधिवेशन सकिएपछि उम्मेदवारी घोषणा गर्छु ।’


कार्यकाल सकिनु दुई दिनअघि र सकिएकै दिनमा सभापति देउवाले ४७ मध्ये २० विभाग प्रमुख तोक्दा सिटौला निकट हुमागाईं एउटा विभागको प्रमुखमा परे । विधानविपरीत महाधिवेशनलाई प्रभावित पार्नका लागि सभापतिले केन्द्रीय विभाग गठन गरेको भन्दै पौडेल समूहले आपत्ति जनायो ।

यही विषयले संस्थापन पक्षले बोलाएको जिल्ला उपसभापतिको भेलासमेत पौडेल पक्षले बहिष्कार गर्‍यो । उपसभापति नेतृत्वमा रहेको पार्टीको नीति, प्रशिक्षण प्रतिष्ठानले देशभर प्रशिक्षण चलाउने भनेर ७७ जिल्लाकै उपसभापतिलाई फागुन २१ मा राजधानीमा बोलाइको थियो । यसअघि सभापति देउवाको कदमविरुद्ध पौडेल र सिटौला पक्ष एकसाथ देखिएका थिए । पछिल्लो मुद्दामा सिटौलाको मौनताबाट पौडेल पक्ष पनि झस्किएको छ ।


थापा र पौडेलले भने कार्यकाल सकिएपछि केन्द्रीय विभाग गठन गर्ने सभापतिको कदमको खुलेर विरोध गरेका छन् । विभाग प्रमुख तोक्दा सभापति देउवाले सांसद नभएकालाई अवसर दिने भन्दै मापदण्ड तय गरेका थिए । जुन मापदण्डमा पौडेल पनि परेका थिए । उनलाई विभागमा बस्न आग्रह गरिएको थियो तर मानेनन् ।

‘विभाग गठन विधानसम्मत छैन । आवश्यक पनि छैन । यो निर्णयले महाधिवेशनको वातावरणलाई बिथोलेको छ,’ थापाले कान्तिपुरसँग भने, ‘सभापतिजीले यो निर्णय तत्काल फिर्ता गर्नुपर्छ । नगरे विभागले मान्यता पाउनै सक्दैन ।’ पौडेलले पनि विभाग गठनलाई महाधिवेशन प्रभावित पार्ने योजनाअन्तर्गत रहेको भन्दै निर्णय फिर्ता गर्नुपर्ने बताए ।


केही समयअघि महामन्त्री शशांक कोइराला निवासमा भएको बैठकमा सिटौलासमेत विभाग गठनको औचित्य नभएको भन्दै विरोधमा उभिएका थिए । अहिले विभागमा हुमागाईंको प्रवेशलाई भन्दा पनि केन्द्रीय कार्यसमितिको आमन्त्रित सदस्यमा झापाका सुधीर शिवाकोटीलाई ल्याएकामा सिटौला मौन रहेको बुझाइ उनी निकट सदस्यहरूको छ ।

सिटौलाले धेरै अघिदेखि नै हुमागाईं र शिवाकोटीलाई केन्द्रीय सदस्य बनाउन चाहेका थिए । घरेलु राजनीति र आफ्नै निर्वाचन क्षेत्रका शिवाकोटीलाई केन्द्रीय सदस्य बनाउने वचनबद्धता उनले धेरै अघि दिएका थिए । तत्कालीन अवस्थामा देउवाले चलाखी गरे । शिवाकोटीलाई नबनाएर आफ्नो निकट आइसकेका हुमागाईंलाई सिटौला समूहका नाममा केन्द्रीय सदस्य बनाइदिए । ‘त्यही कमजोरी देउवालाई थाहा थियो । विभाग गठनमा वरिष्ठ नेता पौडेल पक्षले साथ नदिएपछि सिटौलाको समर्थन लिन देउवाले चलाखी गरे । शिवाकोटीलाई आमन्त्रित सदस्य बनाएर हुमागार्इंलाई विभाग प्रमुख बनाई सिटौलालाई चुप राख्न सफल रहे ।’


१३ औं महाधिवेशनमा आफ्नो टिमले चुनाव हारेपछि सिटौला सभापति देउवातिरै थिए । ०७४ को निर्वाचनपछि उनले सभापति देउवाको क्याम्प छाडे । देउवाको काम गर्ने शैलीलाई कारण देखाउँदै सिटौला इतरसमूहमा जोडिन पुगे । त्यसपछि सिटौलाले देउवाको हरेक कदमको खरो रूपमा विरोध गर्दै आएका थिए ।

आन्तरिक मुद्दामा उनी पौडेलसँग बढ्ता निकट देखिन्थे । युवा नेता थापा र पौडेलको भूमिका त संस्थापनइतरका दुवै समूहलाई जोड्न नै केन्द्रित थियो । तर, १३ औं महाधिवेशनबाट बढेको अविश्वासले पौडेल र सिटौलाको मन माझिन सकेन । बेलाबखत पार्टीभित्रको भागबन्डा र मुद्दामा समेत पौडेल र सिटौलाबीच अविश्वास कायमै रह्यो । जसका कारण सिटौलाले आफ्नै समूहलाई क्रियाशील बनाउन खोजे ।


महाधिवेशनको सरगर्मी बढ्दै जान थालेपछि सिटौला देउवा र पौडेल दुवैका लागि आवश्यक ठानिएका छन् । सिटौलालाई आफ्नै पक्षमा ल्याउन पौडेल पक्षले नेविसंघको भागबन्डामा ४० प्रतिशत माग छाडेको थियो । पौडेल पक्षकै सहयोगबाट सिटौलाले नेविसंघमा २८ प्रतिशत भाग पाएका थिए ।

‘सके सिटौलासहित समूहलाई तान्ने, नसके त्यहाँभित्र रहेका सदस्यलाई आ–आफ्नो पक्षमा ल्याउन दुवै समूह नै लागेको देखिन्छ,’ पार्टीका अर्का एक केन्द्रीय सदस्य भन्छन्, ‘यही बुझेर नै सिटौलाले आफू उम्मेदवार होइन भन्ने भ्रम त्यागिदिन आग्रह गरेका हुन सक्छन् ।’

प्रकाशित : फाल्गुन २६, २०७६ ०७:५०
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

व्यापारी रामहरि श्रेष्ठ हत्या प्रकरण : नजिर कुल्चँदै बटालालाई सफाइ

शृंखलाबद्ध अपराधमा संलग्नमाथि कारबाही हुनुपर्छ भन्ने नजिरविपरीत कोटेश्वरका व्यापारी रामहरि श्रेष्ठको कुटपिट र हत्यासम्बन्धी घटनामा तत्कालीन जनमुक्ति सेनाका ब्रिगेड कमान्डरलाई सर्वोच्च अदालतबाट सफाइ ।
कृष्ण ज्ञवाली

काठमाडौं — आफैंले त्यही घटनामा प्रतिपादन गरेको नजिर लत्याउँदै सर्वोच्च अदालतले कोटेश्वरका व्यापारी रामहरि श्रेष्ठको हत्याका आरोपितलाई सफाइ दिएको छ  । ‘जीवित’ भनिने गोविन्दबहादुर बटालालाई ३ वर्ष कैद गर्ने जिल्ला र तत्कालीन पुनरावेदन अदालतको फैसला उल्ट्याउँदै सर्वोच्चका न्यायाधीशद्वय तेजबहादुर केसी र टंकबहादुर मोक्तानको इजलासले सफाइ दिएको हो  ।

अर्का आरोपित ‘संकल्प’ भनिने अर्जुन कार्कीलाई जिल्ला र पुनरावेदन अदालतकै फैसला सदर गरी २० रुपैयाँ जरिवाना गरिएको छ ।


यो मुद्दामा जोडिएका ३ जना फरार रहकाले मुद्दा मुल्तबीमा राखिएको छ । सर्वोच्चले २०६८ असार ६ गते यसमा श्रेष्ठको अपहरणदेखि अपराधसम्मको सिलसिला भएको भनी त्यसमा संलग्नहरू कसुरदार हुने व्याख्या गरेको थियो । त्यो व्याख्याविपरीत न्यायाधीशद्वय केसी र मोक्तानको इजलासले बटालालाई सफाइ दिएको हो । फैसलाको पूर्णपाठ आइनसकेकाले सफाइ दिनुको कारण र आधार खुलेको छैन । सफाइ पाए पनि बटालाले ३ वर्ष १५ दिन कैद भुक्तान गरिसकेका छन् ।


तत्कालीन विद्रोही माओवादी शान्ति प्रक्रियामा आएपछि जनमुक्ति सेना विभिन्न शिविरमा केन्द्रित भएका थिए । चितवनको शक्तिखोरमा रहेको तेस्रो डिभिजनले कोटेश्वरका व्यापारी श्रेष्ठको घरमा सम्पर्क कार्यालय खोलेको थियो । २०६४ चैत १४ गते सम्पर्क कार्यालयमा १७ लाख रुपैयाँ र एउटा पेस्तोल ‘चोरी’ भयो । घटना छानबिनका लागि भन्दै बटाला सहितको टोलीले केशव अधिकारी, गंगाराम थापा र श्रेष्ठलाई ‘उठाएर’ चितवन लगे ।


डिभिजनका ब्रिगेड कमान्डर बटालाले सोधपुछ गर्दा श्रेष्ठले आफूसँगै नियन्त्रणमा लिइएका अधिकारी र थापाको नाम लिए । बटालाको दाबीअनुसार २०६५ वैशाख ३१ गते बिहान ‘चोरीको रहस्य किन खोलिस् ?’ भन्दै श्रेष्ठलाई अधिकारी र थापाले कुटपिट गरी मरणासन्न अवस्थामा पुर्‍याए । उपचारका लागि अस्पताल लैजान खोज्दा बाटोमा श्रेष्ठको मृत्यु भयो । उनको शव नारायणी नदीमा फालिएको भन्ने विवरण जनमुक्ति सेनाको तेस्रो डिभिजनले २०६५ जेठ ३ गते प्रहरीमा पठाएको थियो ।


श्रेष्ठकी पत्नी रमिलाले बटाला नेतृत्वको माओवादी टोलीले ‘सानो काम छ भनी कब्जामा लिएको’ भन्दै बानेश्वर प्रहरीमा जाहेरी दिएकी थिइन् । रमिलाको बयानअनुसार वैशाख १५ गते राति बटाला र अरू ३ जनाले श्रेष्ठलाई पेस्तोल देखाई लिएर गएका हुन् । रमिलाले जाहेरीमा कालीबहादुर खाम र बटालाको नाम किटेकी थिइन् । पछि शक्तिखोरमै श्रेष्ठ बन्धक रहेका बेला बटालाले कुरा गराइदिँदै ‘तपाईंका श्रीमान् आउनुहुन्छ’ भनी आश्वासन दिएका थिए ।


प्रहरीसँगको बयानका क्रममा बटालाले खामको अंगरक्षकलाई ३ जनाले नियन्त्रण लिई नगद र पेस्तोल लगिएकाले छानबिनका क्रममा श्रेष्ठलाई आफ्नो नेतृत्वको टोलीले नियन्त्रणमा लिएको स्विकारेका थिए । उनको भनाइअनुसार, पर्सिपल्ट १७ गते घरको शौचालयमा टिसर्टमा पोको पारेको अवस्थामा १७ लाख फेला परेको थियो भने भर्‍याङमुनि पेस्तोल भेटिएको थियो । ‘वैशाख १५ गते फेरि शिविरमा ल्याई सोधपुछ गर्दा उनले आरोप स्विकारे, अरूले स्वीकार गरेनन् । पछि सबैले स्विकारे,’ बटालाले बयानमा भनेका थिए, ‘गंगाराम र केशवले घटनाको पोल खोलेकाले पिटेको बताएका थिए ।’


मरणासन्न अवस्थामा रहेका रामहरिलाई उपचारका लागि काठमाडौं ल्याउँदै गर्दा नारायणगढ–मुग्लिन सडकको भालुढुंगामा मृत्यु भएकाले गंगाराम र केशवले शवलाई झोलुंगे पुलको बीचबाट नारायण नदीमा फालेको बटालाले बताएका थिए । पानीमै डुबोस् भनेर उनीहरूले शवलाई तन्नामा बेरेर त्यसमा ढुंगासमेत राखेका थिए । शव पछि सड्न लागेको अवस्थामा त्रिशूली किनारमा फेला परेको थियो ।


२०६५ जेठ ६ गते प्रकाशित कान्तिपुरको समाचारअनुसार श्रेष्ठको मृत्यु बटालाले भने जस्तो उपचार गर्न काठमाडौं लैजाने क्रममा भएको नभई वैशाख २६ गते बिहान ११ बजे चितवनस्थित शिक्षण अस्पतालको आईसीयूमा भएको थियो । अस्पतालका चिकित्सक डा. भोजराज अधिकारीले अचेत अवस्थामा श्रेष्ठलाई २५ गते बेलुकी पौने ९ बजे चार जनाले अस्पताल ल्याएको बताएका थिए ।

भेन्टिलेटरको सहायताले श्वास–प्रश्वास गराई राखिएका श्रेष्ठलाई भोलिपल्ट २६ गते बिहान सवा १० बजे डा. सुवास गुरुङले मृत घोषणा गरेका थिए । घटनापछि प्रहरीको नजरमा खामसहित रघु भनिने केशव अधिकारी, एटम भनिने गंगाराम थापा र संकल्प भनिने अर्जुन कार्की फरार भए । एटम खामकै अंगरक्षक हुन् । बटालाले कुटपिटको दोष अधिकारी र थापामाथि थोपरेर आफू निर्दोष रहेको बयान दिए ।

फरार सवारी चालक कार्की पछि अदालतमा उपस्थित भए र गाडी चलाउने बाहेकको काम आफूले नगरेको बताए । फरार रहेका सबैको फाइल मुल्तबीमा राखेर जिल्ला अदालत चितवनले दुई पटक मुद्दाको फैसला गर्‍यो । पहिलो पटक २०६८ जेठ १७ गते भोलानाथ चौलागाईंको इजलासले बटालालाई ३ वर्ष कैद फैसला गर्‍यो । छ महिनापछि मंसिर २० गते भोजराज अधिकारीको इजलासले कार्कीलाई घटनामा संलग्न नभएको तर घटना भएको देख्दादेख्दै मौन बसेको भन्दै २० रुपैयाँ जरिवानाको फैसला सुनाइदियो ।


कार्की पुनरावेदन अदालतमा गएनन् । बटाला आफू निर्दोष भएको दाबी गर्दै पुनरावेदनमा गए । कार्की र बटाला दुवैलाई कम सजाय भएको भनी सरकारी वकिल कार्यालयले पनि पुनरावेदन हाल्यो । शव गाडीमा राखी गायव गर्ने काममा मतियार भएकाले कार्कीमाथि पनि सजाय हुनुपर्ने माग सरकारी वकिलको थियो ।


तत्कालीन पुनरावेदन अदालतका न्यायाधीशद्वय तिलप्रसाद श्रेष्ठ र विनोदप्रसाद शर्माको इजलासले बटालासहितले श्रेष्ठलाई नियन्त्रणमा लिएर माओवादीको तेस्रो डिभिजनमा राखेको र उनकै नियन्त्रणमा रहेको ठाउँमा कुटपिट भएको ठहर गर्‍यो । टाउकामा लागेको चोटका कारण श्रेष्ठको मृत्यु भएको थियो । पुनरावेदन अदालतले बटाला ज्यान मुद्दामा संलग्न भएको भन्नेमा भने दाबी पुग्न नसकेको निष्कर्ष निकाल्यो भने शव गायब पार्न सघाएका सवारीचालक कार्कीलाई पनि २० रुपैयाँ जरिवाना गर्ने जिल्लाकै फैसला सदर गर्‍यो ।


शंकास्पद अनुसन्धान
कालीबहादुर खामसहित बटालालगायतको टोलीले व्यापारी श्रेष्ठलाई कोटेश्वरको घरबाट अपहरण गर्दादेखि शक्तिखोर पुर्‍याउँदा, कुटपिट गर्दा र मरेपछि शव त्रिशूलीमा फाल्दासम्म विभिन्न कसुर आकर्षित हुने अपराध भएका छन् । तर प्रहरी र त्यसपछि सरकारी वकिलले अपहरण तथा शरीर बन्धक, कुटपिट र ज्यान मारेको मुद्दा नचलाई केवल ‘कर्तव्य ज्यान’ अभियोगमा मागदाबी गर्‍यो ।


यसरी अपराधलाई सकुंचित बनाउँदा अपहरणमा संलग्नहरूले उन्मुक्ति पाए । अधिकारी र थापालाई मात्रै कुटपिटमा संलग्न भनी अर्थ लगाइयो । फैसलामा बटालाले श्रेष्ठको हत्या गर्ने मनसाय राखेका थिएनन् भन्ने व्यहोरा उल्लेख छ । किनभने, साक्षीले श्रेष्ठमाथिको कुटपिटमा बटाला संलग्न थिएनन् भनी बकपत्र गरेका छन् ।


अधिकार प्राप्त निकाय र अधिकारीले बाहेक कसैले पनि व्यक्तिलाई नियन्त्रणमा लिन पाउँदैन । शिविरमा बसेका माओवादी कमान्डरहरूले घरमा बसेको व्यक्तिलाई पेस्तोल देखाएर नियन्त्रणमा लिएको घटनालाई प्रहरीले अपहरणको विषयवस्तु बनाएन । जिल्ला र पुनरावेदन अदालतले पनि फैसलामा ‘अपहरण’ शब्द प्रयोग गरेनन् । जिल्लाबाट फैसला भइसकेपछि भने प्रहरीले खाम, बटाला लगायतमाथि अपहरणको मुद्दासमेत चलाउने प्रयास गर्‍यो । तर त्यसलाई अनुचित भनी सर्वोच्च अदालतले उल्ट्याइदियो ।


खोइ छानबिन प्रतिवेदन ?
घटनापछि सरकारले पूर्वन्यायाधीश राजेन्द्रकुमार भण्डारीको संयोजकत्वमा छानबिन आयोग बनायो । आयोग सदस्यमा वरिष्ठ प्रहरी अधिकृत अमरसिंह शाह र उपन्यायाधिवक्ता शरदराज गौतम थिए । शव जाँच प्रतिवेदनमा ‘टाउकामा बलपूर्वक कडा चोट लागेको’ उल्लेख छ ।

आयोगले तत्कालीन प्रधानमन्त्री गिरिजाप्रसाद कोइरालालाई प्रतिवेदन बुझाउँदै खामसँगै बटाला, अधिकारी र थापासहित नौ जना सहयोगीलाई कारबाही गर्न सिफारिस गरेको खोज पत्रकारिता केन्द्रले प्रकाशन गरेको ‘नेपालमा दण्डहीनता’ नामक पुस्तकमा उल्लेख छ । घटनापछि श्रेष्ठको परिवारलाई २० लाख रुपैयाँ दिने, छोराछोरी र श्रीमतीको भविष्य सुनिश्चित गर्ने र दोषीलाई कारबाही गर्नेलगायत विषयमा पुष्पकमल दाहाल र रमिलाबीचमा सहमति भएको थियो । जिल्ला तहदेखिकै फैसलामा यो प्रतिवेदन उल्लेख छैन ।

बाझिने फैसला

गोविन्दबहादुर बटालालाई दोस्रोपटक पक्राउ गरेर प्रहरीले अपहरण तथा शरीर बन्धकको मुद्दा चलाउन खोजेपछि उनकी पत्नी सुनिताले बन्दीप्रत्यक्षीकरणको निवेदन दिइन्  । निवेदनमाथि सुनुवाइ गर्दै सर्वोच्चले ‘एउटा व्यक्तिलाई घरबाट लगेर अन्यत्र कुटपिट र हत्या गरेको भए त्यो एउटा अपराधको निरन्तरतामा गरेको काम हुने’ निष्कर्ष निकालेको थियो  ।

बटालालाई दोस्रोपटक पक्राउ गरेर प्रहरीले अपहरण तथा शरीर बन्धकको मुद्दा चलाउन खोजेपछि उनकी पत्नी सुनिताले बन्दीप्रत्यक्षीकरणको निवेदन दिइन् । निवेदनमाथि सुनुवाइ गर्दै सर्वोच्चले ‘एउटा व्यक्तिलाई घरबाट लगेर अन्यत्र कुटपिट र हत्या गरेको भए त्यो एउटा अपराधको निरन्तरतामा गरेको काम हुने’ निष्कर्ष निकालेको थियो ।
न्यायाधीशद्वय ताहिर अली अन्सारी र सुशीला कार्कीको संयुक्त इजलासले गरेको फैसलाअनुसार श्रेष्ठलाई घरबाट अपहरण गर्नेदेखि त्रिशूलीमा उनको शव व्यवस्थापन गर्नेसम्म एउटै अपराध थियो ।

जिल्ला र पुरावेदन अदालतले श्रेष्ठलाई अस्पताल लगेर उपचार गरेको विवरणलाई ‘नोटिस’ मा लिएको छैन । एउटै अपराधको शृंखलाका रूपमा ज्यानसम्बन्धी मुद्दा चलाएको र जिल्ला अदालतबाट मुद्दाको फैसलासमेत भइसकेको अवस्थामा फेरि अपहरण र शरीर बन्धकको मुद्दा चलाएर एउटै अपराधमा पटकपटक सजाय मागदाबी गर्न नहुने भन्दै सर्वोच्च अदालतले प्रहरीका पछिल्ला सबै कामकारबाही बदरसमेत गरिदियो ।


कानुन पत्रिकामा समेत प्रकाशित बन्दीप्रत्यक्षीकरणको उक्त निर्णयले श्रेष्ठमाथिको अपराध उनलाई घरबाट अपहरण गर्दादेखि सुरु भई उनको शव व्यवस्थापनमा संलग्नहरू सजायका भागीदार हुने मान्यता स्थापित गरेको थियो । तर त्यसविपरीत गत आइतबार बटालालाई सफाइ दिइएको छ ।

प्रकाशित : फाल्गुन २६, २०७६ ०७:४५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×