भूपेन्द्र खड्का

भूपेन्द्र खड्काका लेखहरु :

विछोडको पीडा, नारायणगोपाल र दसैं

नारायणगोपाल सन् १९६० तिर त्रिचन्द्र कलेजका स्नातक विध्यार्थी थिए । जब क्लासमा कुनै पिरियड खाली हुन्थ्यो, डेस्कलाई तबलाजस्तै बजाएर उनी गाउन थाल्थे । प्राध्यापक वीसी मल्लको नागरिकशास्त्रको अन्तिम कक्षा भने उनले विभिन्न बहाना बनाएर हाप्थे र उनका नजिकका साथीमध्ये एक रत्नशमशेर थापालाई लिएर आफ्नो घर किलागल पुग्थे ।

गितारका तारमा गुन्जिरहेको एउटा आवाज

नसा–नशामा अरुणसाहित्यकार सरुभक्तले सिग्रेट पिउँदा (जतिखेर उनी सिग्रेट पिउँथे) सँगै रहेका अरुण थापा सिग्रेटको खिल्लीमा गाँजा भर्थे र पिउँथे । सिग्रेटका सिकारुजस्ता लाग्ने उनी गाँजाको साथमा ठर्रा ‘शट’ हान्थे । अनि उनका नसामा नशाको मात चढ्थ्यो र त्यो मात संगीतमा उत्रन्थ्यो । त्यसपछि गितार फिटेर गाउँथे– किशोरकुमार र नारायणगोपालहरूका गीत !

कल्प-ग्रन्थ : किताब-कीर्तन

कोही छोरो होस्, जसले आफ्नी आमाको कथा लेख्न सकोस् । कोही छोरो होस्, जसले आफ्ना बाबाको कथा लेख्न सकोस् । कोही प्रेमी होस्, जसले आफ्नी प्रेमिकाको कथा लेख्न सकोस् । कोही पति होस्, जसले आफ्नी पत्नीको कथा लेख्न सकोस् ।