रोशन शेरचन

समीक्षाले कति बिगार्‍यो ?

साहित्यिक क्षेत्रमा राम्रा र अब्बल पुस्तकहरू आइरहेको छैन भन्ने चर्चा चुलिँदै गर्दा, स्टिभ जब्सको अन्तर्वार्ताको एउटा अंश सम्झनामा आयो  । जब्सको मत छ– जबसम्म दर्शकहरू सरदर वा निम्नस्तरका टीभी कार्यक्रमहरू हेरिरहन्छन्, त्यस्ता स्तरका धारावाहिकहरू बनिरहन्छन् ।

ब्लुज : गुरु फोक्टो

डा. गोविन्द केसीको शृंखलाबद्व आन्दोलनले चिकित्सा क्षेत्रको विकार हटाउन खेलेको योगदान आम नेपालीको सामूहिक स्मृतिमा सुरक्षित छ  । त्यही आन्दोलनको सेरोफेरोमा व्यापारी दुर्गा प्रसाईसँग मार्सीको भात खाइरहेको शीर्ष नेता ओली र प्रचण्डको तस्बिर भाइरल भयो  ।

स्फटिक रारामा सबलाइम अनुभूति

माझघट्ट आइपुग्दा अँध्यारो भइसकेकाले त्यो दिन रारा ताल हेर्ने इच्छा पूरा भएन  । आधा घण्टाको दूरीमै रात बाधाको रूपमा उभियो  । बिहान भने मनमा भिन्दै स्फूर्ति पसेको थियो कारण रारा हेर्ने मेरो सपना पूरा हुँदै थियो । सपना पनि केटौले होइन । वयस्क । कुरै गर्ने हो भने, रारा हेर्ने सपना कहाँ व्यक्तिगत हुन्छ र ? त्यो त सामूहिक सपना हो ।

गमगढी चंखेली

पट्यारलाग्दो अपराह्नमा आएको त्यो फोन लेकाली बतासजस्तो ताजगीपूर्ण थियो  । वैशाखको एक दिन, मोबाइलमा मित्र रामचन्द्र सेढाईको आवाज सुनिन्छ– ‘रोशन दाइ, समयको अनुकूलता के छ तपाईंको  ।

रोशन शेरचनका लेखहरु :

सिल्भिया

 स्मृति बन्ने र सम्झने कुरामा मानिस गाईभैंसीभन्दा सायद भिन्न छैन  । अवसर पाउँदा गाईभैंसी अधिक घाँस निल्छन् र फुर्सदमा उग्राउँदै चपाई चपाई स्वाद लिन्छन्  ।

मैदारो ट्रेल

घामको टुक्रा निमेषभरलाई उज्यालो छर्दै रूखको आकाशबाट सामुन्ने खस्थ्यो  । फेरि तुरन्तै रूखको हाँगाबिँगामा अल्झेर कतै हराउँथ्यो  ।

'मेरा गीत साहित्य नै हुन् त ?'

अक्टुबर, २०१६ मा जब बब डिलनले साहित्यको नोबेल पुरस्कार पाउने समचार सार्वजनिक भयो, समाचार सुन्ने हरेक व्यक्तिसँग आफ्नैखाले प्रतिक्रिया थिए  । अपवाद थिए त, गीत लेख्ने बब डिलन मात्र, जोसँग न धारणा थियो, न प्रतिक्रिया  ।

पूर्वलडाकुको मदिरा पसल

रातभर निद्रा पर्दैनतन्द्रामा उही दृश्यहरु नाचिरहन्छन्रिस उठ्छ, हुन्डरी चल्छ, ऐंठन हुन्छ आफैंसँग हार्छु गिलासमा खन्याएर पिउँछुर चैनले सुत्छु