शरच्चन्द्र वस्ती

गणतान्त्रिक रोयल क्लब

हुइँकिएर आइरहेको कार घ्याच्च रोकियो । कालो चश्मा लगाएको एउटा ठिटो कारबाट ओर्लियो र नमस्कार गरेर ‘दाइ, यो हजूरलाई’ भन्दै एउटा बन्द खाम मेरो हातमा राखिदियो । मैले केही भन्नुभन्दा अघि नै ऊ कार चढेर हुइँकिसकेको थियो । 

नदेखिएको सडक

‘बर्बादै भो प्रभु ! ’ गुप्तचर-प्रमुख मन्दकर्ण चिच्याउँदै तबेलामै आइपुग्यो । छोटे महाराज र उनका दाजुभाइबीच चलिरहेको दगलफसलमा अल्पविराम लाग्यो । बाहिरी दुस्मन नभेटेर छटपटिएका उनीहरू आपसी भिडन्तमा व्यस्त थिए । कोही पछारिएको, कोही कसैको छातीमा चढेको, एउटाले अर्काको घाँटी अँठ्याएको । लुगा धुजाधुजा भएर भुइँमा छरिएका, जीउ घोडाको लिदीले नचिनिने भइसकेको ।

कोरोना नियन्त्रण दूत !

‘प्रिय कमरेड, ‘कोरोना नियन्त्रणमा तपाईंले हासिल गरेको सफलताले विश्व नै चकित भएको जानकारी तपाईंसँगको फोनवार्ताबाट प्राप्त भएपछि म चकित भएको छु । म समेत चकित भइसकेपछि अब विश्वमा तपाईंको कार्यबाट चकित हुन कोही बाँकी छैन भन्ने तथ्यमा विश्वस्त गराउन चाहन्छु ।

महाराजको सिंहासन

ठूलो तामझामका साथ शपथग्रहण सम्पन्न भयो र देशीविदेशी शत्रुहरू परास्त भएको घोषणा गर्दै छोटे राजाले गद्दी आरोहण गरे । दुई सातासम्म सबै सामान्य थियो । उनी ऐनामा आफूलाई हेर्थे र आफैं दंग पर्थे । भाट र चारणहरूको स्तुतिगान सुनेर आनन्दित हुन्थे ।

बेमौसमी बाजा

जनताका घरघरै प्रकट भएर प्रधानमन्त्रीले कोरोना नियन्त्रणमा सहयोग गर्न आग्रह गरेपछि मलाई लाग्यो— यो महान कार्यमा मैले पनि केही सहयोग गर्नैपर्छ । तर के गर्ने ?

शरच्चन्द्र वस्तीका लेखहरु :

भाषाका कुलगुरु

नेपाली भाषालाई मौलिकता, शुद्धता र स्तरीयताको बाटोमा डोर्‍याउने कुलगुरु हुन्, प्रा. बालकृष्ण पोखरेल । ऐतिहासिक अन्वेषण, भाषाशास्त्रीय अनुसन्धान र वैयाकरणिक एवं शब्दकोशीय व्यवस्थापनद्वारा उनले नेपाली भाषालाई छ दशकसम्म पथप्रदर्शन गरे, जुन कालखण्डलाई भाषाको बालकृष्ण युग भन्न सकिन्छ ।