शरच्चन्द्र वस्ती

शरच्चन्द्र वस्तीका लेखहरु :

मर्यादाको चिन्ता

लामो यात्राले लखतरान परेको रामजीवन माइक्रोबसबाट ओर्लनासाथ सीधै मामाघरतिर लम्कियो । कोरोनाको जगजगीबीच सप्तरीबाट काठमाडौं आउन त्यति सजिलो थिएन । तर लकडाउनका कारण चार महीनादेखि अड्किएको जग्गा–मुद्दाको चिन्ताले उसलाई घरमा बस्न दिएन । कथंकदाचित् त्यो मुद्दा बिग्रिएमा उसको घरबास उठ्ने थियो ।

कुकुर पाल्न कर

पूर्व–कथा-आफ्ना स्वामी कालभैरवको चरणकमलमा लुटुपुटु गर्दै उहाँको वाहन कालमुख कुकुरले कुईं–कुईं ध्वनिपूर्वक निवेदन गर्‍यो, ‘प्रभु, तपाईंको महिमा अपरम्पार छ । तपाईंमा ब्रह्मा, विष्णु र महेश्वर तीनैको शक्ति समाहित छ । यस्ता सर्वशक्तिसम्पन्न तपाईंको वाहनका रूपमा मेरो पनि तीनै लोकमा प्रतिष्ठा छ ।

बेग्लै महाभारत

जूवामा सर्वस्व हारेर पाण्डवहरू वनवास गएपछि सुयोधनको चुरिफुरी बढ्दै गयो । उद्दण्ड त ऊ पहिलेदेखि नै थियो, अब उसको उद्दण्डताले आकाश छुन लाग्यो । बोलीमा, व्यवहारमा र राजकीय कार्यव्यापारमा हुनुपर्ने मर्यादालाई उसले पाण्डवसँगै वनवास पठाइदिएको थियो र अहंकारलाई आफ्नो सिंहासन बनाएको थियो ।

भ्रष्टाचार नियन्त्रण

राज्यारोहण भएको एक साता नबित्दै महाराजले घोषणा गरे, ‘म भ्रष्टाचार नियन्त्रण गर्छु । भ्रष्टाचारीलाई कुनै हालतमा छोड्दिनँ ।’ भ्रष्टाचारबाट आजित भएका जनतामा महाराजको घोषणाले खुशीको लहर छायो । तिनले महाराजको जयजयकार गर्दै जुलूस निकाले । आआफ्ना घरमा महाराजको तस्वीर सजाए र आनन्दले सुते ।

सामाजिक दूरी

‘के हो यो, साहूजी ?’ डाक्टर हच्केर एक पाइला पछि सरे ।तीन महीनापछि पहिलोपल्ट मर्निङ वाकमा निस्केका डाक्टर साहूको पारा देखेर छक्क परेका थिए ।

लकडाउनपछि एक दिन

पैसा झार्ने मशीन अर्थात् एटीएमको ढोकाबाहिर कोरोनाबाट बच्न सिकाउने सचित्र पोस्टर टाँसिएको थियो । पोस्टरको पहिलो सूत्र थियो— ‘घरबाहिर निस्कँदा सधैं मास्क र चश्मा लगाउनुहोस् ।’ मैले गमक्क परेर आफूले लगाएको मास्क र कालो चश्मा सुम्सुम्याएँ अनि ढोका ठेलेर भित्र पसें । 

बोकाको मुखमा कुभिन्डो

आधा भन्दा बढी लाश जलिसकेको थियो । चिता वरपर २५ जना जति मलामी देखिन्थे । सबैको अनुहार मास्कले ढाकिएको । एक हप्ता अघि अस्पतालबाट निको भइन् भनेर घर पठाइएकी ५७ वर्षीया गंगामाया गएराति अकस्मात् बितेकी हुँदा कताकता डराइरहेका ।

प्रतिपक्षको बैठक

कैयौं हप्ताको निस्तब्धता पछि एक अपराहृन पार्टी मुख्यालयको टेलिफोन घन्कियो । नजीकै सुतिरहेको कार्यालय सहायक झस्केर उठ्यो र हतारहतार फोन उठायो । नमस्कारको सट्टा भन्ने गरिएको ‘जय नेपाल’ भनिसक्न नपाउँदै नेताजीको आदेश पायो, ‘भोलि मीटिङ हुन्छ, तयारी गर्नू ।’

गणतन्त्रका बाधक

‘साढे ग्यारह जो भैगो । अब सवारी भैहाल्छ’ दारी मुसार्दै बाबाले भने । नभन्दै ११ बजेर ३३ मिनटमा महाराजको गाडी कम्पाउन्डमा दाखिल भयो । दुई मिनटपछि अर्को गाडी पनि ।