जीवा लामिछाने

जीवा लामिछानेका लेखहरु :

बार्ले : एक सहरमा दुई देश

बूढापाकाहरू भन्थे– दुइटा नाउमा खुट्टा नराख्नु । यो अर्ति–उपदेश सुन्दै हुर्किएको मैले यसपालि एकैचोटि दुई देशमा खुट्टा राख्ने अवसर प्राप्त गरें । यो मैले कहिल्यै कल्पना नगरेको दृश्य थियो । प्रिय पाठकहरू समक्ष त्यही नौलो अनुभव साट्न यो आलेख लेखियो ।

कोरोनासँग लड्ने जर्मन मोडल

कोरोना संक्रमणले महामारीको रूप लिन थालेपछि १६ मार्च (चैत ३ गते) देखि जर्मनीले युरोपका केही देशसँगको सिमाना बन्द गर्ने निर्णयसहित मुलुकभित्र आंशिक लकडाउन सुरु गर्‍यो ।

जर्मनीमा कुँदिएको नेपाल–हिमालय मण्डप

दृश्यले भावना र भावनाले शब्द जन्माउँछ  । जसै हामी रेगेन्सबुर्ग सहर काटेर एउटा निजी वन क्षेत्रमा प्रवेश गर्‍र्यौ, ममा पनि कविमा झैँ भावुकता पलाउला भन्ने मैले सोचेकै थिइनँ  ।

बदलिँदो माक्र्सवादी चेहरा

एकताका एक जना मिथझैं पात्र थिए— बाबुराम भट्टराई । बाबुराम एसएलसीका बोर्ड फस्ट थिए, पढाइका इन्जिनियर थिए, राजनीतिका उम्दा पात्र थिए । तर, पढाइअनुसार बाबुराम न इन्जिनियर बने, न राजनीतिमा आदर्श बन्न सके । वर्षांैं बोकेको कम्युनिस्ट दर्शनको ‘बाबुराम रंग’ मा पुँजीवादी रंग घुलमिल हुन थालिसकेको छ । यदि कम्युनिस्ट दर्शनलाई एउटा रंग र पुँजीवादी दर्शनलाई अर्को रंग मान्ने हो भने बाबुरामको दर्शन ‘खैरो रंग’ मा परिणत हुँदै छ ।

वीरेन्द्र बियर खोज्दै...

राजा वीरेन्द्रका नाममा विज्ञापित एउटा बियर ब्रान्डले युरोपेली मुलुकदेखि नेपालका कुनाकानीसम्म समाचार फैलाउने काम गर्‍यो । चर्चा–परिचर्चाको उत्कर्षमा कति सोखिनहरू वीरेन्द्र बियर खोज्दै ठमेल र दरबारमार्गतिर पनि टहलिएका भेटिए । एक जना नियात्राकार भने वीेरेन्द्र बियर खोज्दै स्विजरल्यान्डको जुरिच पुगेका रहेछन्, यो बियर उत्पादक मालिक आद्रियान वेबरलाई भेट्ने गरी ।