हेमन यात्री

हेमन यात्रीका लेखहरु :

एउटा विद्यालयको कायाकल्प

समथल झर्न बिर्सिएको, पहाड उक्लनसमेत नसकिरहेको एउटा गुमनाम टापुजस्तो गाउँ– सानोसफेवा । मिक्लाजुङ गाउँपालिकाको एउटा दुर्गम बस्ती । यसलाई मोरङ जिल्लाको कर्णाली क्षेत्र भने पनि हुन्छ । त्यसो त सानोसफेवामा धेरै थोक सानासाना छन् । बस्ती सानो छ । घरहरू साना छन् । विद्यालय सानो छ । सानोसफेवाको आकाश सानो छ । सानोसफेवाको आकाशमा उड्ने चराहरूसमेत साना मात्रै उड्छन् ।

सिमलको रूखमुनि

‘यात्रीले गोल गर्‍यो आज,’ कुलबहादुरले धेरैपटक दोहोर्‍यायो । ऊ मेरो विपक्षमा थियो । उसले गोलपोस्ट सम्हालेको थियो । मेरा टिमका साथीहरूले धेरैपटक कुलबहादुरको पोस्टमा बल हाने पनि गोल गर्न सकिरहेका थिएनन् ।

फोक्सुन्डोमा कान्जिरुवाको छाया

बिहान ८:०० बजे नेपालगन्जबाट बस छुट्‍यो । पश्चिम रुकुमको खलङ्गा पुग्दा सारा दिन रित्तिइसकेको थियो । अँध्यारोमा, गहिरोमा ठूलो भेरि नदीको आवाज मात्रै सुन्न सक्थ्यौँ हामी । रुडीबजारबाट जिप चढ्नुअघि ठूलो भेरी नदीमा टाँगिएको पुलमाथि हिँडिरहेका थियौँ ।