१९.७२°C काठमाडौं
२६ जेष्ठ २०८३, मंगलबार
१९.७२°C काठमाडौं
उनी बन्दीपुर अस्पतालमा स्टाफ नर्स थिइन् । म पूर्वेली कुमाई, पाँचथरमा जन्मेको । उसबेला म बन्दीपुर हाईस्कुलमा अंग्रेजी पढाउँथें । बिछट्टको संयोगले जमुनाको र मेरो डेरा एउटै घरमा पर्यो । म माथिल्लो कोठामा बस्थेँ, उनी तल्लो कोठामा । यही संयोगले मेरो र जमुनाको संगत बढाइएको हो।
म सरकारी भजनमार्गी लेखकमा परिना, पार्टीभक्त लेखकमा परिना, कुनै शक्तिपीठको पवनपुत्र परिना, गुट कहिल्यै बनाइनँ । त्यसैले मृत्युपछि मेरो अबिच्युअरी लेखिने कुरै भएन । त्यसैले आफैं आफ्नो अबिच्युअरी उर्फ मृतक–चरीचर्चा लेखिरहेको छु ।
पूर्वमौसुफलाई मेरो सविनय सल्लाह छ- इतिहासको मसानघाटमा सेलाइएको वंशतन्त्र फर्किनु वीरबलको खिचडी पाक्नुजस्तै हो, १० वर्षको छँदा मैले कथामा वर्णित वीरबलको पकाउन रूखमा झुन्ड्याइएको खिचडीको कसौंडी देखेको थिएा, अहिले ८० वर्षको उमेरमा यसो हेर्छु, कसौंडी रूखमा झुन्डिएको झुन्डियै छ
जन्तीको शान्त जुलुस होइन– आन्दोलन । न त आन्दोलन मलामीको मौन लस्कर नै हो । न त हो यो मोजमस्तीमय वनभोज नै । शिक्षकको यो आन्दोलन निश्चिन्त छ, भयमुक्त छ, मगनमस्त छ । शिक्षक आन्दोलनमा आज धुमधाम रमिता छ !
भैरव दाइको सम्झना आउँदा मनमा चरैवेति चरैवेतिको आदर्श अघि लाएर सडकमा नित्य हिँडिरहेको सानो मान्छेको तस्बिर देखापर्छ । लवाइ, खबाइ, बोलाइ र व्यवहारमा सादगीपनयुक्त मानिसको आदरयोग्य तस्बिर हो त्यो ।
