अब राजनीतिको लगाम परम्परागत पार्टीका हेडक्वार्टरबाट फुत्किएर नागरिकको मोबाइल र ‘सर्भर’ मा पुगेको छ । यो केवल सत्ता परिवर्तन थिएन, वर्षौंदेखि जकडिएको ‘सिन्डिकेट’ विरुद्ध प्रविधिले गरेको एउटा सफल ‘सर्जिकल स्ट्राइक’ थियो ।
गाउँघर र सहर-बजारमा गुञ्जने चुनावी प्रचारका कोलाहल रोकिएका छन्, राजनीतिक दलका झण्डा र पोस्टरहरू हटाइएका छन्, तर के यो निर्वाचन आयोगले परिकल्पना गरेजस्तै साँच्चिकै ‘मौन’ अवधि हो त?
अबको चुनावी सुरक्षा भौतिक मतपेटीको घैराबाट बाहिर निस्केर मतदाताको ‘कोग्निटिभ स्पेस’ सम्म पुग्नुपर्छ। यदि हामीले हाम्रा मतदाताको मस्तिष्कलाई ‘ह्याक’हुनबाट जोगाउन सकेनौं भने भोलिको सत्ता जनताले होइन, अदृश्य अल्गोरिदमले छान्ने निश्चित छ।