विनोदविक्रम केसी

विनोदविक्रम केसीका लेखहरु :

बाबाको लोकतान्त्रिक आँगन

झन्डै–झन्डै लोकतन्त्रको ‘अबिच्युअरी’ लेख्ने खण्ड आइलागेको थियो । निर्ग जैसी, सङ्घर्ष दाहालहरूले टाउको र ढाडमा निर्मम बुट खाएर; रीता परियार, मोहना अन्सारी, अनुभव अजित, नारायण वाग्ले, युग पाठक, सङ्गीतहरूले पानीको फोहोरा खाएर लोकतन्त्रलाई दिवंगत हुनबाट जोगाइदिए । यो कसको लोकतन्त्र हो, कसले गरिखाने लोकतन्त्र हो, कसले मरिजानुपर्ने लोकतन्त्र हो, यस्ता सवालहरूले ‘लाल सिनिक’ भएका नाताले मथिङ्गल रिङाइरहे पनि म यो लोकतन्त्रको मृत्युको कामना गर्न सक्दिनँ । यसको दीर्घायुको कामना पनि गर्न सक्दिनँ । 

जुलुस गइरहने मान्छे

(कवि भूपाल राईप्रति । जो २०३६ सालदेखि सडकमा छ  ! जुलुसरत छ ।)आजसम्म जीवन जे–जति बन्यो जिउनलायक जुलुस गएरै बनाएको हुँ मैले

अंकमालहरूको सम्झनामा 

र, एकाएक अंकमालहरू भूमिगत भए । र, एक–एक गरी कोमल, हार्दिक अनि मिठासपूर्ण अंकमालहरू गायब भए ।कठोर अँगालोहरूमा जकडिएको छु अचेल । भयको अँगालो, अनिश्चयको अँगालो, अविश्वासको अँगालो, बन्धनको अँगालो । अनि, बजारवादी क्रूरताको अँगालो ।