रुडावाको उकाली–ओराली

आमा जाँड छान्थिन् । थपीथपी पिलाउँथिन । कुनै न कुनै चीज दिएकै हुन्थिन् । कहिलेचाहिँ भन्थिन्– ‘यत्रो कोसेली किन ल्याको, खै के दिऊँ ? रित्तै हात जा ! रुडाली हल्लिँदै बाटो लाग्थे ।