नारायणगोपालको प्रेमपत्र पेमलालाई : सधैं-सधैं झ्यालमा बसेर तिमीलाई सम्झन्छु

‘जिन्दगीमा मैले न घरमा सुख दिएँ, न तिमीलाई । मेरो आमाबाबु र तिमी दुवै ठीकै त छन्, मूर्ख त मै भएँ, सबै कुरा चाहिने मलाई मात्र रहेछ । अन्तमा म जहिले पनि असफल हुन्छु, मेरो जीवन नै असफलताको प्रतीकजस्तो लाग्छ ।’