‘दुःख र कष्टले जस्तै बुढ्यौलीमा सियो र धागोले पनि साथ छोडेको छैन’

‘कहिलेकाहीँ त नुन पनि हुँदैन, अनि निस्तै भात खानुपर्छ । तर त्यसैलाई भाग्य ठानेर बाँच्दै आएको छु । भोकै सुत्नुपरेका रात त कति छन् कति, ती दिन म गन्नै सक्दिनँ ।’