‘न भोलि खानलाई अन्न छ, न त फेरफार गर्न लुगा नै’

'हामीलाई एउटामात्र दुःख छैन । दुःखमाथि दुःख आइपर्छन् । घर एककोठे छ । त्यसैमा सुत्ने र खाना पकाउने र खाने गर्छौं । त्यही कोठा पनि एकातिर भत्किएको छ । राम्रोसँग पेटभरि खान जुटाउन त नसक्ने मान्छेले यो घर कसरी टालूँ !'