हरि अधिकारी

हरि अधिकारीका लेखहरु :

कान्ति हराएका कङ्‍कालका शिर

मेरो नाम हिमालय पर्वत हो । सुदूर–पूर्वमा तिब्बतको नामचे–बरवादेखि सुदूर–पश्चिममा भारत (जम्मू–कश्मीर) को नंगा–पर्वतसम्मको, लम्बाइमा करिब २५ सय किलोमिटरर क्षेत्रफलमा करिब ५ लाख वर्गकिलोमिटर भू–भाग ओगटेर उभिएको म पृथ्वीको सबैभन्दा लामो पर्वत शृंखलामध्ये दोस्रो हुँ ।

नदी : कालीगण्डकीको आत्मकथा

म हाम्रो देश नेपालका ३ वटा मुख्य नदी–प्रणालीमध्ये एक हुँ । मेरो नाम गण्डकी हो । नेपालको पूर्वी भूभागको नदी–प्रणाली सप्तकोसीका नामले प्रसिद्ध छ भने पश्चिमी भूभागको कर्णालीका नामले । देशको मध्य–भागको, जल–प्रवाह–प्रणालीको मूर्तरूप भने म स्वयम् नै हुँ ।

कोरोना महामारी र भारत

कोरोना भाइरसको महामारीले विश्वका अरू भूभागमा बस्ने जनताहरूलाई के कस्तो पाठ पढाएको छ त्यसको खुलासा बिस्तारै हुँदै जाला । हामी दक्षिण एसियाबासी त्यसमा पनि भारतीय नागरिकहरूलाई भने यो वैश्विक व्याधिले धेरै कुरा सिकाएको छ ।

अखबारका पानाबाट भागेर आएको मान्छे

दुई दिन भयो म बाहिर निस्किएको छैन । तर, मेरो मनको आँखामा बाहिरको वातावरणको एकदम नै सफा र प्रस्ट तस्बिर छापिएको छ । म प्रस्टसँग देखिरहेको छु- हाम्रो अपार्टमेन्ट परिसरमा बनेका एकैनासका घरहरू कुनै भीषण युद्धमा परेर अभिभावक गुमाएका टुहुरा केटाकेटीहरूझैँ नि:शब्द, टामाटुमी परेर उभिएका छन् ।

केपी ओलीको फजिती हुनाका कारणहरू 

पार्टीभित्र बाटै भएको तीव्र विरोधका कारण प्रधानमन्त्रीको पदबाट हट्नुपर्ने सकसपूर्ण क्षणको निकट पुगेका नेकपा अध्यक्ष केपी शर्मा बुधबारको पार्टी सचिवालयको बैठकमा आफूलाई कुनै अप्ठयारो पार्नसक्ने निर्णय हुन नदिएर त्यस निकायको अर्को बैठक शनिबार २० वैशाखमा हुने गरी तोक्न सफल भएका छन् । 

हमलापछिको नाइट क्लबजस्तो सुनसान

जनगणतन्त्र चीनको हुबेई प्रान्तको औद्योगिक नगरी वुहानमा पहिलोपल्ट देखापरेको कोभिड-१९ को महामारीले मात्रामा धेरथोर जे भए पनि संसारका अधिकांश मुलुकलाई आक्रान्त बनाएको छ ।

‘असीमित अवसरहरूको देश’ मा एकजोडी नेपाली  

म विगत दुई वर्षभन्दा केही बढी समयदेखि संयुक्त राज्य अमेरिकाको राजधानी वाशिङ्टन डीसी नजिक पर्ने उत्तरी भर्जिनियाको सेन्ट्रल्भिल् भनिने उपनगरमा बसोबास गरिरहेको छु ।

जुना तामाङको प्रेमकथा

अँगेनाको छेउमै भुसुक्क निदाएका दुइटै नानीहरूलाई माथि कोठामा लगी सुताइदिएर फर्केकी जुना तामाङले पकाएका, खाएका जुठा भाँडाकुँडा जम्मा पारी, तिनलाई प्लास्टिकको एउटा ठूलो बाटामा हाली र बाख्राको खोरनेर लगेर राखिदिई  । ती जुठा भाँडाकुँडा अहिल्यै माझूँ कि भोलि बिहानका लागि राखूँ ? एक छिन उसलाई दोमन भयो  ।

एउटा कविताको सामर्थ्य

आज भारतमा एक बेहतरिन उर्दू नज्म अथवा उर्दू भाषामा लेखिएको एक बहुतै सुन्दर कविताको चर्चा चुलिएको छ  । कुनै एउटा नज्म अथवा कविता यसरी व्यापक चर्चामा आएको दृष्टान्त विरलै पाइन्छ  ।