शेखर गोल्छा

शेखर गोल्छाका लेखहरु :

हामी तंग्रिँदै छौं

विश्वले सायदै सन् २०२० लाई सम्झिन चाहला, तर नचाहेरै पनि बिर्सन सकिनेछैन । नेपालका लागि पनि पहिले कहिल्यै भोग्नु नपरेको आर्थिक, सामाजिक र स्वास्थ्य समस्या लिएर कोभिड–१९ को यसै वर्ष प्रवेश भयो । 

व्यवसायमैत्री मौद्रिक नीति

गत असार ४ गते मैले उद्यमी–व्यवसायी साथीहरूलाई राजस्व बुझाउन आग्रह गर्दै एउटा ट्वीट गरेको थिएँ, जसले मिश्रित प्रतिक्रिया निम्त्यायो । कतिले राज्यप्रतिको दायित्व वहन गर्नु आवश्यक भएको जनाए भने, केहीले उद्यमी–व्यवसायीका समस्या सरकारले सुन्दैन तर राजस्व तिर्न आग्रह गर्नुहुन्छ भन्दै आलोचना पनि गरे, जुन स्वाभाविक थियो ।

साना उद्योगलाई संरक्षण

लकडाउनका कारण जीवनको लय बदलिएको छ । ब्रह्माण्ड विजय गरुँलाझैं गरेर दिनरात खटिरहने मानव जाति घरपर्खालभित्र सीमित भएको छ । व्यापार–व्यवसाय ठप्प छ । सडकमा व्यापार गर्ने करिब ३४ हजार मानिस कामविहीन भएका छन् । अनौपचारिक क्षेत्रमा काम गर्ने श्रमिकहरूको अवस्था त्यस्तै छ ।

पहिले दायित्व अनि मात्रै सहुलियत

कुनै संक्रमणका कारण संसारभर नै सबै तह र तप्का एकैपटक प्रभावित भएको, निकट विगतमा, सम्भवतः यही पहिलोपटक हो । विश्वव्यापीकरणले नजिक्याएको संसारमा कोरोना भाइरसको प्रभावबाट कुनै पनि मुलुक अछुतो रहन सकेको छैन । 

सम्पत्तिको अभिलेखीकरण आवश्यक

नेपाल दक्षिण एसियाकै पुरानो मुलुक हो । लिच्छवि र मल्लकालमा वैभवशाली थियो, यो भूगोल । मल्लकालमा व्यवसाय निकै फस्टाएको थियो । सयौं वर्षदेखि पुस्तान्तरण हुँदै आएको व्यवसायलाई निरन्तरता दिने समुदाय अझै भेटिन्छन् । विशेषत: राणाशासनमा व्यावसायिक गतिविधि फरक ढंगले अगाडि बढ्यो । राज्यको आय–व्यय श्री ३ महाराजको निजी खाताजस्तो थियो । त्यो बेला सम्पत्तिको निर्माण र स्वामित्व सम्बन्धी पुरानो व्यवस्था लगभग खारेज भयो ।