साङमो योन्जन तामाङ

साङमो योन्जन तामाङका लेखहरु :

त्यसपछि म थाकें...

एक दिन बिहानै साढे चार बजे हल्का पेट दुख्यो । केहीबेरमा महिनावारीमा जस्तै रगत बग्यो । गर्भावस्थामा पहिलोपटक यस्तो भएको थियो, म आत्तिएँ । आमा, बबा र दाइलाई उठाएँ । करिब छ बजे हस्पिटल पुग्यौं । श्रीमान्‌लाई पनि खबर गरियो, जो कन्ट्याक्ट ट्रेसिङमा परेकाले होम आइसोलेसनमा थिए । त्यतिबेला कोरोनाको पहिलो लहर अन्तिम चरणमा थियो । इमर्जेन्सी वार्डमा बच्चाको धड्कन जाँच भयो, ठीक थियो । मलाई भर्ना हुन भनियो ।

आइसोलेसन चिन्तन

मोबाइलमा रिङटोन बज्यो । रातको एक बजेको रहेछ । अलिअलि तनावमै निदाएकाले होला, रिङटोन बजेको निद्रामै थाहा भयो । उठेर मोबाइल हेरें । अपेक्षित ठाउँबाटै एसएमएस आएको रहेछ । लेखिएको थियो– पीसीआर पोजेटिभ । यो नतिजाका लागि केही हदसम्म मानसिक रूपमा तयार हुँदै थिएँ, तर रिपोर्ट अन्धकार, सुनसान अनि म एक्लै भएको रातमा आइदियो ।