विश्वप्रकाश शर्मा

विश्वप्रकाश शर्माका लेखहरु :

देश न्याय माग्दै छ श्रीमान् !

नेपाल देश यति बेला एकातिर बाढीपहिरो र महामारीसँग जुध्दै छ, अर्कातिर सम्मानित संवैधानिक इजलासका सामु न्याय माग्न उभिएको छ । अघिल्तिर अँध्यारो सुरुङ अनि पछिल्तिर छ लासको पहाड ।

यी मृत्युको मुद्दा कहाँ दर्ता गरौं, प्रधानमन्त्रीज्यू ?

दवाई होइन ‘दर्द’ जब लेख्छन् चिकित्सक, कविता होइन आगो जब ओकल्छन् कवि, हँसाउन छाडेर जब रुवाउँछन् हास्य कलाकार, तब बुझ्नुपर्छ कोमामा छन् भरोसा र विश्वासहरू । देश छ आईसीयूमा अनि एउटा उदास भेन्टिलेटर अलमलमा छ, कसलाई जोडूँ— सासका लागि तड्पिरहेको नागरिकलाई कि सत्ताका लागि छटपटाइरहेको नागरिक सरकारलाई ?

पार्टी र सरकार : दोस्ती कि दुस्मनी ?

अब के हुन्छ ? यो सरकार कति दिन चल्छ ? अब को बन्लान् नयाँ प्रधानमन्त्री ? यस्ता प्रश्न फेरि पनि हाम्रो राजनीतिको केन्द्रमा सदाबहार शैलीमा उपस्थित भएका छन् । यी तत्कालीन प्रश्नहरुको क्षणिक निदान सामुन्नेमा जरुर आउला, तर यो न मूल प्रश्न हो न मूल विषय । अब यस्तो होला, सरकार यो दलको बन्ला र प्रधानमन्त्री फलाना बन्लान् भनेर गरिने अनुमान, विश्लेषण या प्राप्त हुने समाधान वस्तुत: स्थायी समाधान होइनन् । सुकेको हाँगाको चर्चामा होइन, जीवन्त जराउपर बहस र अनुसन्धानमार्फत दीर्घ निकास अब हामीले खोज्नैपर्ने भएको छ ।

दुइटा नेपाल

नेपाल किन बन्न सकेन भनेर यदाकदा हामीकहाँ महत्त्वपूर्ण बहसहरू हुने गरेका छन् । पसिना निरन्तर बगिरहेकै छ, तर अपेक्षाअनुरूप देश किन समृद्ध भएन ? बहसमा थुप्रै तर्क आउँछन् । यद्यपि हामी जान्दछौं— विज्ञानको परिभाषामा पसिना बग्नु नै काम होइन, भारीले दूरी पार गरेन भने खलखली बगेको पसिना निरर्थक हुन्छ ।

कमरेड, हामी बुद्धु भएकैले वीर ?

भूकम्प आजभोलि नै आउँदै छ भनेर पूर्वानुमान नहुँदा हामीले जनधनको ठूलो क्षति ब्यहोर्‍यौँ, २०७२ वैशाखमा । भूकम्प सामना गर्ने बलियो पूर्वतयारीमा हामी थिएनौं । कोरोना भाइरस अर्थात् कोभिड–१९ लाई सामना गर्न भने हामीले सूचना समयमै पाएका छौं र पर्याप्त समय पनि । तर समयको सदुपयोग के हामी गरिरहेका छौं ?

स्वस्थ आलोचना, सार्थक रूपान्तरण

नेकपाको सरकारले फागुन ३ मा दुई वर्ष पूरा गरिरहँदा नेपाली कांग्रेसको प्रतिपक्षी भूमिकाले पनि त्यति नै समय व्यतीत गरेको छ । नागरिक समाज र सञ्चार माध्यमले यस अवधिमा सरकारले केकस्ता काम केकति गर्‍यो अनि प्रतिपक्षीको भूमिका कति जिम्मेवारपूर्ण रह्यो भनेर आ–आफ्नै कोणबाट समीक्षा गरेका छन् ।

मार्क्सवादको चेतमाथि महेन्द्रको आत्मा

राजा महेन्द्र आफूलाई मात्रै राष्ट्रवादी भन्ठान्थे । राजनीतिक दल, खास गरी नेपाली कांग्रेस उनको नजरमा ‘अराष्ट्रिय तत्त्व’ थियो । कमरेड केपी ओलीको वक्र ग्रन्थिले पनि कांग्रेसलाई कतिपय बेला राष्ट्रघाती करार गरिआयो र स्वयंलाई राष्ट्रवादको मसिहा । सम्माननीय प्रधानमन्त्रीको राष्ट्रवाद कालापानीको पछिल्लो प्रकरणपछि काँचुली फेरेर अन्तर्ध्यान भइसकेको छ भने, महाराज महेन्द्रको ‘राष्ट्रवादी राज’ मै हाम्रो कालापानी हाम्रो हातबाट बाहिरिएको थियो ।