खेलकुद र कला
टेक्ने ठाउँ बलियो हुनुपर्छ । जरा बलियो भएपछि मात्र उभिन सकिएला । हाम्रो पहिचानको कथा, आदिवासीको मुद्दा अहिले जसरी आइरहेको छ, यो निकै सुनौलो पल हो । किनकि आदिवासीको मुद्दाले नाटकमा यसरी कुनै स्पेस पाएकै थिएन ।
टेक्ने ठाउँ बलियो हुनुपर्छ । जरा बलियो भएपछि मात्र उभिन सकिएला । हाम्रो पहिचानको कथा, आदिवासीको मुद्दा अहिले जसरी आइरहेको छ, यो निकै सुनौलो पल हो । किनकि आदिवासीको मुद्दाले नाटकमा यसरी कुनै स्पेस पाएकै थिएन ।
राज्यले कमजोर विद्यालय र विद्यार्थीका लागि लगानी बढाएको पाइँदैन, शिक्षाको अधिकांश बजेट तलबभत्ता र तालिममै सकिन्छ
नेपालमा जुन लोकसंगीत छ, संसारको कुनै पनि ठाउँमा छैन । ती देशका अरू नै विशेषता छन् । हाम्रो देशको त लोकसंगीत नै हो । हाम्रो देशमा विविधता छ । राई, लिम्बू, गुरुङ, मगर, तपाईंको समुदायले आफ्नो रैथाने बाजा नभुलुन् भन्ने हो ।
यो क्षेत्रमा एक मात्र काम गरेर पनि बच्न सक्ने अवस्था छैन । त्यसैले रुचिका दुवै विषय सँगै गरेको छु । लेखन र चलचित्र निर्देशनको औपचारिक शिक्षापछि मलाई थप सजिलो भएको छ ।
अध्ययन गर्नुअघि आफूले हेरेका कलाकारले जस्तो गरेका छन् त्यही कुरालाई रि–क्रियट गर्नु अभिनय हो जस्तो लाग्थ्यो । सामान्यतया रुनु, रिसाउनु, हाँस्नु, क्रोध व्यक्त गर्नु नै अभिनय हो भन्ने भान हुन्थ्यो । अभिनयलाई जीवनसँग जोडेर हेर्न सकेको थिइनँ । अध्ययनले अभिनयको परिधिलाई फराकिलो बनाएजस्तो लाग्छ ।
आर्थिक र सामाजिक दुवै हिसाबले मेरो थिएटर यात्रा रहरलाग्दो गरी नै चलिरहेको थियो । तर, विजया कार्की मात्रै बनेर पुग्छ त ? विजया कार्की जहाा उभिएको हो त्यो ठाउा बनिरहेको छ कि खिइरहेको छ त ?
फेस्टिभलले फिल्मलाई राम्रो बुस्ट गर्ने रहेछ, फिल्म हेर्नेको संख्या बढ्दो रहेछ, ग्लोबल बजारमा कनेक्ट हुन पाइने रहेछ
फिटनेसमा आउने नयाँ मानिसहरूलाई कसरी सिकाउँछौं, कसरी सहयोग गर्छौं, त्यसले व्यवसायमा धेरै फरक पार्ने रहेछ
मैले पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय फिल्म फेस्टिभलको यात्रा पनि ‘जुन्को’बाटै गरेँ । मैले निर्माता र निर्देशकको सम्बन्ध कस्तो हुनुपर्छ भन्ने कुरा ‘जुन्को’ बाटै सिकें ।
स्थिर र द्रुत गतिको इन्टरनेट सेवा नहुनु अनलाइन गेमिङका लागि सबैभन्दा ठूलो चुनौती हो
विश्वभर नै विशेषतः महिला शृङ्गार गर्न मन पराउने हुन्छन्, यो चाहना पनि बढ्दो छ, यसको प्रयोग कसरी बढिरहेको छ भनेर विभिन्न माध्यमका सामाजिक सञ्जालबाट पनि देख्छौं, यसमा विभिन्न व्यक्तिले मेकअपमा आधारित भएर कन्टेन्ट बनाइरहेका छन्, मेकअप गर्न र गराउन नै त्यस्ता कन्टेन्ट बनेका हुन्, यो चलन नेपालमा पनि बढ्दो छ
संगीत त सबैलाई बाँध्ने कुरा हो, आत्मालाई जोड्ने कुरा हो, यसमा जति लगानी गर्न सक्यो, उति गुणस्तरीय सिर्जना बनेर आउँछ
हाम्रो गाउँमा दिदीबहिनी, आमा, भाउजूहरू कति राम्रो देउडा, ठाडी भाका गाउनुहुन्छ तर यहाँसम्म आइपुग्न सक्नुभएको छैन, उहाँहरूलाई हाम्रो समाजले गायकगायिका बन्न दिँदैन ।
छिमेकको बलिउड हेरेर हुर्केका हामी, अलिकति फाइट, इमोसनल मिक्स, इन्टरटेन्टमेन्टका लागि जे–जे तत्व चाहिन्छ, त्यो मिसाएर बनेका फिल्म मात्रै कमर्सियल हो भनेर सोच्छौं, मलाई भने फिल्म सरल भएर सबैले बुझ्ने भइदिए हुन्छ भन्ने लाग्छ
हाम्रा ऐतिहासिक कथाहरू, परम्परागत मूल्यहरू अनि समयक्रममा ओझेल परेका संस्कृति थिएटरमा पर्याप्त आएका छैनन्, नयाँ पुस्ताले यी विषयवस्तुलाई उजागर गर्न सक्छन्
नयाँ पुस्ताले फ्युजन टाइपका गीतहरू मन पराइरहेका हुन्छन् । लोकगीत भनेर पुरानै लयमा काम गर्दा कतिपय अवस्थामा व्यावसायिक रूपमा सबैको मन जित्न सकिँदैन ।
जीवनमा चुनौतीहरू आउँछन् । तर, आफ्नो क्षमतालाई सही दिशामा निरन्तर लैजान सकियो भने सफलता मिल्ने रहेछ । अरूसँग तुलना गर्नेभन्दा पनि आफैंलाई चिन्नुपर्ने रहेछ ।
नेपालमा फेस्टिभल फिल्म र नन–फेस्टिभल फिल्म भनेर छुट्याइन्छ । नेपाली फिल्म र डकुमेन्टी फिल्म भनिन्छ । केही समययता धेरै निर्देशकले भोगेको समस्या यही नै हो ।
विज्ञान, व्यवस्थापन, शिक्षा, इन्जिनियरिङमा मास्टर्स हुन्छ भने सिलाइकटाइ, प्लम्बिङ, कपाल काट्नेलगायत घरेलु काम र सीपमा किन हुँदैन ?
डिजिटल अर्थतन्त्र, खेलकुद, सिनेमा र संगीतमा नेपाली युवाले करिअर बनाउन थालेका छन्, राजनीतिमा पनि युवा पुस्ताको चासो र सहभागिता बढ्दो छ, स्थानीय तहमा ४० प्रतिशत जनप्रतिनिधि ४० वर्षमुनिका छन्
