राजनीति
सिंहदरबारभित्र आवश्यकभन्दा बढी कर्मचारी राख्ने तर जनतासँग प्रत्यक्ष जोडिएको पालिकामा कर्मचारी नपठाएर सेवा प्रवाहलाई दुरुह बनाउने काम भएको छ
सिंहदरबारभित्र आवश्यकभन्दा बढी कर्मचारी राख्ने तर जनतासँग प्रत्यक्ष जोडिएको पालिकामा कर्मचारी नपठाएर सेवा प्रवाहलाई दुरुह बनाउने काम भएको छ
टेक्ने ठाउँ बलियो हुनुपर्छ । जरा बलियो भएपछि मात्र उभिन सकिएला । हाम्रो पहिचानको कथा, आदिवासीको मुद्दा अहिले जसरी आइरहेको छ, यो निकै सुनौलो पल हो । किनकि आदिवासीको मुद्दाले नाटकमा यसरी कुनै स्पेस पाएकै थिएन ।
हामी युवाहरूमा धैर्यको कमी पनि देखिन्छ । हामी रिजल्टमा बढी चिन्तित हुन्छौँ कि जस्तो लाग्छ कहिलेकाहीँ । सिद्धान्तमा बढी लागेर प्रयोगात्मकमा अलि पछाडि परिरहेका हौँ कि जस्तो पनि लाग्छ ।
राज्यले कमजोर विद्यालय र विद्यार्थीका लागि लगानी बढाएको पाइँदैन, शिक्षाको अधिकांश बजेट तलबभत्ता र तालिममै सकिन्छ
नेपालमा जुन लोकसंगीत छ, संसारको कुनै पनि ठाउँमा छैन । ती देशका अरू नै विशेषता छन् । हाम्रो देशको त लोकसंगीत नै हो । हाम्रो देशमा विविधता छ । राई, लिम्बू, गुरुङ, मगर, तपाईंको समुदायले आफ्नो रैथाने बाजा नभुलुन् भन्ने हो ।
यो क्षेत्रमा एक मात्र काम गरेर पनि बच्न सक्ने अवस्था छैन । त्यसैले रुचिका दुवै विषय सँगै गरेको छु । लेखन र चलचित्र निर्देशनको औपचारिक शिक्षापछि मलाई थप सजिलो भएको छ ।
संघ सरकारले दिएको अनुदान विकास निर्माणलाई पर्याप्त छैन, सहरको तुलनामा गाउँमा राजस्व संकलन पनि न्यून छ
संघ, प्रदेश, स्थानीय तहमा अपांगता भएका व्यक्तिको अधिकार, सहभागिता र अवसरका लागि आवाज उठाउँदा नसुनिएपछि आफैं त्यस स्थानमा पुग्ने लक्ष्य लिएँ, यही सोचले अघि बढ्दा गण्डकी प्रदेशसभामा आइपुगें
संविधानले महिलालाई हरेक क्षेत्रमा ३३ प्रतिशत अधिकार सुनिश्चित गरेको छ तर त्यसअनुसार राज्यको मूलधारमा महिला र दलितको उपस्थिति ज्यादै न्यून छ
युवामाथि मतदाताले भरोसा देखाएका छन्, त्यो भरोसा हामीले पूरा नगरेमा र युवा नेतृत्वबाट फेरि निराशा मात्र मिलेमा ठूलो दुर्भाग्य हुनेछ, जुन युवाले राज्यको सेवा गर्छु भनेर राजनीति गर्छ, उसले सफलता पाउँछ
अध्ययन गर्नुअघि आफूले हेरेका कलाकारले जस्तो गरेका छन् त्यही कुरालाई रि–क्रियट गर्नु अभिनय हो जस्तो लाग्थ्यो । सामान्यतया रुनु, रिसाउनु, हाँस्नु, क्रोध व्यक्त गर्नु नै अभिनय हो भन्ने भान हुन्थ्यो । अभिनयलाई जीवनसँग जोडेर हेर्न सकेको थिइनँ । अध्ययनले अभिनयको परिधिलाई फराकिलो बनाएजस्तो लाग्छ ।
आर्थिक र सामाजिक दुवै हिसाबले मेरो थिएटर यात्रा रहरलाग्दो गरी नै चलिरहेको थियो । तर, विजया कार्की मात्रै बनेर पुग्छ त ? विजया कार्की जहाा उभिएको हो त्यो ठाउा बनिरहेको छ कि खिइरहेको छ त ?
महामारी नियन्त्रण र दैनिक जीवनयापनमा सहयोग पुर्याउने क्रममा जनतासाग नजिक भएँ, युवाले पहुँचविहीन र निमुखाको अनुहारमा उज्यालोपन ल्याउनुपर्छ, हाँसो र खुसी भर्नुपर्छ भन्ने मेरो मान्यता हो, त्यसैले अझ धेरै परिवर्तनका लागि राजनीतिमा आएँ
मैले पहिलो अन्तर्राष्ट्रिय फिल्म फेस्टिभलको यात्रा पनि ‘जुन्को’बाटै गरेँ । मैले निर्माता र निर्देशकको सम्बन्ध कस्तो हुनुपर्छ भन्ने कुरा ‘जुन्को’ बाटै सिकें ।
२०४६ देखिकै अनुहारमा राजनीतिको मुख्य बागडोर छ, २०४६ मा १८ वर्ष पुगेको युवा अहिले ५३ वर्ष पुगिसकेको छ, तर उसले राज्यसत्ता चलाउने अनुहार त्यतिबेलादेखि अहिलेसम्म उही देखिरहेको छ, अनि कसरी हुन्छ परिवर्तन ?
डिजिटाइजेसन नेपालको आर्थिक विकासलाई मात्र होइन, समावेशिता र पर्यावरणीय सन्तुलनलाई पनि अग्रसर बनाउने एक सामरिक औजार हो
नेपालमा फेस्टिभल फिल्म र नन–फेस्टिभल फिल्म भनेर छुट्याइन्छ । नेपाली फिल्म र डकुमेन्टी फिल्म भनिन्छ । केही समययता धेरै निर्देशकले भोगेको समस्या यही नै हो ।
सुर्खेत, दैलेख, जाजरकोट र अछाममा लोक्ता संकलन गर्न ४० समूहमा २१ सय ५८ जना आबद्ध छन्, उनीहरूबाट प्रतिकिलो १२० देखि १५० रुपैयाँको दरले लोक्ता खरिद हुन्छ
डिजिटल अर्थतन्त्र, खेलकुद, सिनेमा र संगीतमा नेपाली युवाले करिअर बनाउन थालेका छन्, राजनीतिमा पनि युवा पुस्ताको चासो र सहभागिता बढ्दो छ, स्थानीय तहमा ४० प्रतिशत जनप्रतिनिधि ४० वर्षमुनिका छन्
