काठमाडौँ — गतवर्षको लकडाउनभर सडकमा निःशुल्क खाना खुवाउँदै हिँडेकी बन्दी सहायता नेपालकी इन्दिरा रानामगर यसपालि छटपटीमा छिन् । जेलमा रहेका कैदीबन्दीका सन्तानहरूको अभिभावकत्व सम्हालिरहेकी उनी आश्रित संस्थाका एक जना संक्रमित भएपछि घरभित्रै आइसोलेसनमा छिन् ।

तर उनलाई निषेधाज्ञाको दोस्रो दिनदेखि नै नियमित ज्याला मजदुरीको भरमा पेट भरिरहेका र सडक जीवन बाँचिरहेकाहरूले ‘भोक लाग्यो’ भन्दै फोन गर्न थालिसके । 

संक्रमण रोकथामका निम्ति सरकारले लागू गरेको निषेधाज्ञाको दिन लम्बिँदै जाँदा सडकमा आश्रित र ज्याला मजदुरीमा हातमुख जोर्नेहरू फेरि समस्यामा पर्न थालेका छन् । इन्दिराले आफूलाई महाबौद्ध र ठमेलतिर रिक्सा चलाउने र सडकमा बस्नेहरूले ‘खाना लिएर कहिलेबाट आउनुहुन्छ’ भनेर सोध्दै फोन गर्न थालिसकेको बताइन् । उनले भनिन्, ‘शनिबार त दुई जना भाइ अफिस खोज्दै यहीं आइपुगे । आफूहरू र अरू तीन जना साथीलाई प्याकेटमा भात लिएर गए ।’

गतवर्षको चैत दोस्रो सातायता निरन्तर भोका र असहायहरूलाई खाना खुवाइरहेको समूह हाम्रो सानो प्रयास र हाम्रो टिम नेपालका अनुसार यसपालि निषेधाज्ञाको तेस्रो दिन नै भोकाहरूको संख्या बढ्न थालिसकेको छ । हाम्रो सानो प्रयासमार्फत निःशुल्क खाना खुवाउन सक्रिय पुकार बमले अघिल्लो लकडाउनमा सरकारीस्तरबाट आफूहरूको प्रयासमा धेरथोर सहयोग मिलेको तर यसपाला अवस्था फरक रहेको बताए । उनले भने, ‘अहिले त सरकारी प्राथमिकता पनि के हो भनेर बुझिएको छैन । लकडाउन लम्बिँदै जाँदा भोकै हुनेहरूको संख्या पहिलेजस्तै बढ्दै जाने भने निश्चित छ ।’ 

निःशुल्क खाना खुवाउन सक्रिय हाम्रो टिम नेपालका विमल पन्तले शुक्रबार र शनिबार मात्रै करिब दुई सयलाई खाना खुवाइएको बताए । उनका अनुसार शुक्रबारभन्दा शनिबार खाना खोज्नेहरूको संख्या धेरै थियो । अब दुई/चार दिनमै यो संख्या तेब्बरसम्म पुग्ने उनले बताए । हाम्रो सानो प्रयास र हाम्रो टिम नेपालले स्कुटरमा खानाका प्याकेट डुलाएर बाँड्ने गर्छ । थापाथलीको प्रसूति गृह पछाडि पनि खाना उपलब्ध गराइएको छ । विमलका अनुसार रिक्सा चलाउने, भारी बोक्ने र दैनिक ज्याला गरेर छाक टार्नेहरूलाई समस्या पर्न थालिसकेको छ । उनले भने, ‘नियमित डायलसिस गराइरहेका, सडकमा गीत गाएर छाक टार्ने दृष्टिविहीनको समस्या सुरु भइसक्यो ।’