७ दिने लकडाउनलाई ७ फिल्म– ३

यज्ञश

काठमाडौँ — लकडाउनको तेस्रो दिन । देशभरीबाट आज आएका समाचारहरुमा खासै हलचल छैन । सीमा बन्द भएकाले भागदौड पनि छैन ।

काखमा स-साना बच्चा च्यापेर हतास मुद्रामा बसिरहेका महिलाहरु आजका तस्बिरमा देखिएका छैनन् । हिजोसम्म यस्ता फोटोहरु अनलाइनहरुमा आइरहेका थिए ।


कतै पुग्ने अनिश्चय, कतै के हुने हो भन्ने अनिश्चिता र व्यग्र प्रतीक्षा । समय बल्छीमा अड्किएको माछाजस्तो भएको छ । कतिखेर कसले बल्छी तान्ने हो र कसको फुर्लुङमा पुगेर अन्त्य हुने हो जस्तो ।


काठमाडौं सहर मौन छ । लाग्छ, सहर साधनामा छ । हरेक सहरको आफ्नो मौलिक रंग र आवाज हुन्छ भन्छन् । काठमाडाैंको रंग गेरुवा हो भनेर केही वर्षअघि मसँगको अन्तर्वार्तामा प्रसिद्ध चित्रकार लक्ष्मण श्रेष्ठले भनेका थिए । पशुपतिदेखि स्वयम्भूसम्मलाई हेर्दा उनको भनाइ सत्य लाग्छ । भिक्षुको गाउनदेखि घरमा पोत्ने माटो र इँटाले रंग पनि त्यस्तै छन् ।


अनि आवाज नि ? काठमान्डुको स्वर के हो ? अध्यात्मले के भन्छ थाहा छैन । दैनिक जीवनको हिसाबले हेर्ने हो भने काठमाडाैंका मुख्य दुई आवाज छन्– एउटा, गाडीको । र, अर्को सटरको ।


कवि विप्लव प्रतीक भन्छन्– यदि काठमाडौंमा भएका सबै सटर एकैपटक खोल्ने र बन्द गर्ने हो भने पृथ्वीमा भुइँचालो आउनेछ । कोरोना–कहरले काठमाडौंको यो आवाज बन्द गरिदिएको छ ।


यसका साथै एउटा डरले भने घन्टी बजाइरहेको छ । संसारभर फैलिएको यो महामारीसँग जुध्न सबभन्दा ठूलो आवश्यकता देखिएको छ, मानिसहरुको धैर्य । मन स्थीर र धीर हुनका लागि शान्ति चाहिन्छ ।


लकडाउनको तेस्रो दिन मैले सिफारिस गर्न लागेको फिल्म त्यसमा सहायक हुनसक्छ । ७ दिनमा सात एसियाली फिल्मका ७ फिल्मको यो तेस्रो श्रृंखलामा पालो आएको छ, कोरियाको ।


आजको फिल्म

स्प्रिङ, समर, फल, विन्टर ...एन्ड स्प्रिङ (२००३, कोरिया)

भनिन्छ, सबभन्दा ठूलो कोलाहल मान्छेको मनमा हुन्छ । जसलाई कसैले सुन्न सक्दैन । जसले त्यसलाई सुन्न सक्छ र बुझ्न सक्छ, त्यो साधु वा सिद्ध हुन्छ ।


सिनेमाले मानिसलाई जीवनमा यस्ता कुराहरुको अनुभवहरु गर्ने मौका दिन्छ, जुन वास्तविक जीवनमा सम्‍भव छैन । तपाईं अन्तरिक्षमा नगइकन ‘ग्रयाभिटी’मा त्यसको अनुभव गर्न सक्नुहुन्छ । एक हजार वर्षअघि पृथ्वीमा मानिसको जीवन कस्तो थियो भन्ने ‘१०००० बीसी’मा देख्न सक्नुहुन्छ । दोस्रो विश्वयुद्ध कति भयानक थियो भन्ने जान्नलाई त सयौं फिल्म छन् ।


किम कि दुक नामक प्रख्यात कोरियाली निर्देशक ‘स्प्रिङ, समर, फल, विन्टर ... एन्ड स्प्रिङ’ले चाहिँ तपाईंलाई आफ्नो मनभित्र हेर्न सिकाउँछ ।


यो कथा हो, एउटा गुम्बा (मोनेस्ट्री)को । जंगलको बीचमा, तालको माझमा छ एउटा गुम्बा । यहाँ बाँचिरहेका छन्, दुई जीव । एउटा गुरु, अर्को चेला ।


सानैमा परिवारले ल्याएर छोडेको (एक किसिमको परित्यक्त) चेलाको जीवनका पाँच चरणलाई निर्देशकले समयका पाँच चक्रका रुपमा पेस गरेका छन् । यी हरेक चक्रको कथा झन्डै १० वर्षजतिको अन्तरालका छन् ।


सुरुको भागमा निकै कलिलो बालक छ । उसका बालसुलभ चञ्चलता छन् । त्यसपछिको भागमा केटो किशोर छ । उमेरको अर्को खुड्किलोमा पुग्दा स्त्री संसर्गको कथा यसमा छ । तेस्रो भागको कथा युवकको हो । युवकका रीस, आवेग, सफलता र असफलताका कुरा छन् । चौथो भागमा आइपुग्दा त्यो बालक एक समझदार, संसारलाई अर्कै नजरले हेर्ने मानिस भइसकेको छ । जो, आफ्नो जीवनलाई फर्केर हेर्न सक्छ र आफ्ना गल्तीहरु खुट्याउन सक्छ । फिल्मको अन्तिम भागमा नयाँ शिष्यको प्रवेश हुन्छ । यो भागले तपाईंको कमलो मनलाई पगाल्दिन सक्छ ।


फिल्ममा बुद्धलाई एउटा बिम्बका रुपमा प्रयोग गरिएको छ । बौद्ध दर्शनलाई पनि यसले कतै छुन्छ । तर, यसलाई निर्देशकको जीवनप्रतिको आफ्नो बुझाइका रुपमा नै बुझ्नु उचित हुन्छ ।


‘स्प्रिङ, समर...’ खासमा लेखेर बताउने भन्दा पनि हेरेर महसुस गर्ने फिल्म हो । यसले तपाईंलाई हरेक पटक सोच्ने ठाउँ दिन्छ । सास फेर्ने ठाउँ दिन्छ । यसैले म यसका बारे धेरै कुरा लेख्दिनँ, दुइटा कुरामात्रै थप्छु ।


पहिलो- फिल्मको पहिलो भागमा एउटा प्रसंग छ । यसमा छन्- माछा, भ्यागुता र सर्प। जीवनको गम्भीर दर्शनको दृश्यमा कसरी वर्णन गर्ने भन्नेमा यो जत्तिको राम्रो दृश्य मैले कुनै देखेको छैन ।


दोस्रो- मानिसको परिवपक्वता भनेको आफ्ना गल्ती आफैंले देख्न सक्ने स्थितिमा पुग्नु हो । यसको उमेरसँग खासै साइनो छैन । फिल्मको चौथो भागमा कथा जब पश्चातापमा पुग्छ, तब तपाईंलाई आफ्नो जीवन फर्किएर हेर्न मन लाग्नसक्छ ।


किम कि दुक कोरियाका नामी निर्देशक हुन् । उनले बनाएका ‘टाइम’, ‘ब्रेथ’, ‘थ्री आइरन’, 'पियता', ‘ब्याड गाइ’जस्ता थुप्रै फिल्म चर्चित फिल्म छन् । साथमा एउटा अर्को कुरा पनि थपिदिउँ । निकै सुन्दर सिनेमा बनाउने यी निर्देशकलाई २०१७ मा एक अभिनेत्रीले शारीरिक हिंसाको आरोप लगाइन् । यो उनको करिअरको एउटा धब्बाको रुपमा रहेको छ ।


वैकल्पिक फिल्म - ओक्जा (२०१७)


यस वर्ष ‘प्यारासाइट’बाट ओस्कर र कान्स जितेपछि बोङ जोन हु सबैले चिन्ने निर्देशक बनेका छन् । ‘प्यारसाइट’बारे चर्चा पनि निकै धेरै भइसकेको छ । यसैले मैले यहाँ विकल्पका रुपमा हुकै २०१७ को फिल्म ‘ओक्जा’ प्रस्तुत गरेको छु ।


यो नेटफ्लिक्स फिल्मले तपाईंलाई यथार्थ, भविष्य र कल्पनाको फ्युजनवाला दुनियाँमा पुर्‍याउने छ । मानिसहरुले भोगिरहेको समस्या र प्रविधिलाई नै सबैथोक ठानेर चल्दा प्रकृतिमाथि हुने अन्यायको कथा यसले सुनाउने छ ।


यो पनि हेर्नुहोस्

७ दिने ‘लकडाउन’लाई ७ फिल्म-२

७ दिने ‘लकडाउन’लाई ७ देशका ७ फिल्म

प्रकाशित : चैत्र १३, २०७६ १८:५८
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

११६ शय्याको क्‍वारेन्टाइन तयार

नारायण शर्मा

नवलपरासी — मध्यविन्दु नगरपालिकामा दुई दिनको अवधिमा १ सय १६ शय्याका क्‍वारेन्टाइन तयार पारिएको छ । नगरपालिकाको आकस्मिक बैठकले १५ वटै वडामा क्‍वारेन्टाइन निर्माण गर्ने निर्णय गरेअनुसार नगरभित्र १ सय १६ शय्याका क्‍वारेन्टाइन तयार पारिएको नगर प्रमुख चन्द्रबहादुर रानाले जानकारी दिए ।

उनका अनुसार विभिन्न संघ संस्था, सामुदायिक वन, विद्यालयहरुको सहयोगमा दुई दिनमा नै प्रत्येक वडाहरुमा क्‍वारेन्टाइन निर्माण गरिएको हो । नगरप्रमुख रानाका अनुसार

  • नवज्योति आवि पतबारीमा ५ शय्या
  • कुमारवर्ती मावि कोल्हुवामा ६ शय्या,
  • जनता सिद्ध मावि लुसलहरीमा ४ शय्या
  • विन्देश्वरी आवि बाघखोरमा ६ शय्या
  • दुर्गा आवि टाडीमा ४ शय्या
  • जनता मावि हर्दियामा ६ शय्या
  • लक्ष्मी आदर्श आवि अम्रसामा ६ शय्या
  • लोहासेधारा आवि भागरामा ६ शय्या
  • ज्ञानज्योति आविमा ६ शय्या
  • लोकसेवा मावि वसन्तपुरमा ८ शय्या
  • नवजागरण बहुमुखी क्याम्पस चोरमारामा १० शय्या
  • वडा कार्यलय भवनको सभाहल अरुणखोलामा ७ शय्या
  • अरुणखोला वहुमुखी क्यापस बुद्धचोकमा १० शय्या
  • यादव मावि तमासपुरमा ८ शय्या
  • खोप केन्द्र भवन कोटथरमा २ शय्या
  • खोप केन्द्र भवन मगरसिङ्गामा २ शय्या
  • ज्ञानोदय मावि हर्वासटारमा २० शय्या

प्राथमिक स्वास्थ्य केन्द्र चोरमारामा ५ शय्याको आइसोलेसन वार्ड यसअघि नै तयार पारिएको थियो ।

प्रकाशित : चैत्र १३, २०७६ १८:५५
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×