पति सहिद भएपछि सरकारले दिएको १० लाख र त्यसपछि २ पटक सहिद दिवसमा पाएको क्रमशः २ र ३ लाख रुपैयाँले नगवामै ५ धुर घडेरी किनेको उनले बताइन् । ‘त्यो घडेरीमा २ कोठाकै भए पनि एउटा सानो घर बनाउने सपना छ,’ उनले भनिन्, ‘अहिले त घर बनाउने कुरा पनि सपना नै जस्तो लाग्छ । मेरो पालामा नभए पनि छोराहरू पढेर कमाउने भएपछि त बनाउलान् नि !’ 

विगतमा आन्दोलनको समयमा सहिद परिवारको सोधखोज हुने गरे पनि अचेल सहिद परिवारलाई सम्झेर कोही पनि नआउने गरेको गुनासो विनीताको छ । ‘पहिले सहिद दिवसको दिन भए पनि वर्षमा एकपटक हामीजस्ता सहिद परिवारलाई बोलाएर सहिद दिवस मनाउने गरिन्थ्यो,’ उनले भनिन्, ‘यस वर्ष त सहिद दिवसमा हामीलाई सम्झिँदा पनि सम्झिएन ।’ 

आन्दोलनका घाइते तथा सहिद परिवारको संरक्षणमा लामो समयदेखि सक्रिय रहेका सामाजिक अभियन्ता प्रकाश थारु सहिद–पत्नी विनीता र उनको परिवारको तत्कालको आवश्यकता टाउको ओत लगाउने एउटा घर रहेको बताउँछन् ।

‘एकातिर सहिद–पत्नी जुठा भाँडा माझेर जीवन गुजारा गर्दैछिन्, अर्कोतिर उनको परिवार घरविहीन छ,’ उनले भने, ‘यो भन्दा ठूलो लज्जास्पद कुरो के नै होला, तैपनि हामी केही अभियन्ताहरूको टोली सहिद परिवारलाई एउटा सानै भए पनि घर बनाइदिन लागिपरेका छौं, हेरौं कहिलेसम्म सफलता मिल्छ ।’