२०–२५ गर्भवती, त्यत्तिकै संख्यामा दुहुना अनि ३० हाराहारीमा साना पाठापाठी सँगै विभिन्न छिमलका तीन सय बडी भेडासहित यहाँ आइपुगेको गोठ अब याङवरक गाउँपालिकाको ओयाम र थर्पु चहार्दै फागुन लागेपछि उकालो लाग्नेछ ।

यो गोठले थातथलो छोडेपछि फालुलुङको खुँगा, एकतिन, दाङलेप्पा, माङलेबुङ र चरिभञ्ज्याङसहित दर्जन बढी स्थानमा बारीको घाँस खानका साथै खेतबारी मल्ने काम सकेको भेडापालक धनबहादुर राई बताँउछन् ।

१५ वर्ष अघिसम्म पाँचथरमा मात्रै दर्जन हाराहारी भेडागोठ थिए । त्यो संख्या घटेर अहिले २ वटामा सीमित भएको छ । यिनै दुई वटा गोठका भेडा जाडोयाममा बेंसीतिर झारिन्छ भने गर्मी लागेपछि पुनः लेकतिरै उकालिन्छ ।

भेडाका पाठापाठी प्रतिगोटा १५ देखि ३० हजारसम्ममा बिक्छन् । यो दुध, घीऊ र मासुका लागि उपयोगि मानिन्छ । भेडाको घीऊ ३ हजार रुपैयाँ प्रतिकिलोसम्म बिक्री हुने गरेको अर्का भेडापालक सन्तविर राई बताँउछन् ।

पछिल्लो समय भेडामा लाग्ने रोग सँगै चरन क्षेक्र मासिँदै जानु, वन्यजन्तुको आत्रमण र भेडाजन्य उत्पादन गर्ने घरेलु उद्यम बन्द हुनु पनि भेडा पालकका चुनौती बन्दै गएका छन् । भेडापालकलाई प्रोत्साहन गर्न तीन तहकै सरकारले अनुदान र उपचारमूलक सेवा उपलव्ध गराउनु पर्ने किसानको माग छ ।