स्याङ्जा — २०५० साल फागुन महिना थियो। साबिकको रत्नपुर गाउँ विकास समिति वडा नम्बर २ धुर्कोट (हालको चापाकोट नगरपालिका–२) मा विवाह आँटिएको थियो। गाउँमा विवाह आँटिएपछि रमाइलो एकातिर थियो भने, आफन्त, छरछिमेक वरिपरिका बासिन्दा जम्मा भएका थिए।

गाउँको विवाहमा जन्ती थिए, हस्ते विक र बाजिन्द्रबहादुर सोतीमगर। २०५० सालमा हस्ते विक उमेरले ६० र बाजिन्द्र १६ वर्षका थिए। विवाहमा जन्ती गएका उनीहरूको नाता सम्बन्ध केही थिएन। तर, उमेर बाउ–छोरा सरह थियो। पोखरा जन्ती गएका हस्ते र सोती एक आपसमा झगडा गरे। झगडाले उग्र रूप लिएपछि कुटपिट भयो। हस्ते गम्भीर घाइते भए। उपचारका लागि उनलाई तत्कालै अस्पताल लगियो। चिकित्सकले उपचारको क्रममा मृत घोषणा गरे।

घटनालगत्तै मृतक हस्तेका परिवारले जिल्ला प्रहरी कार्यालय स्याङ्जामा कर्तव्य ज्यान मुद्दामा जाहेरी दिए। प्रहरीले जाहेरी दर्ता गरेपछि पक्राउ गरी जिल्ला अदालतमा कर्तव्य ज्यान मुद्दा दर्ता गर्‍यो। जिल्ला अदालतले ५ हजार धरौटीमा रिहा गर्‍यो। २२ दिन मात्र हिरासत बसेको भन्दै पीडितका आफन्तले कैद सजायको माग गरेका थिए।

जिल्ला अदालतको फैसला चित्त नबुझेपछि मृतकका आफन्त तत्कालीन पुनरावेदन अदालत पुगे। पुनरावेदनले पनि जिल्ला अदालतको फैसला सदर गरेपछि पीडित पक्ष सर्वोच्च अदालतको ढोका ढकढकाउन पुगेका थिए। पीडितको पक्षमा सर्वोच्च अदालतले २०५९ असोज ७ गते दुई वर्ष कैद सजाय तोकिदियो।

सर्वोच्चको फैसलापछि फरार रहेका सोतीमगर २३ वर्षपछि मंगलबार पक्राउ परेका छन्। अन्ततः १६ वर्षमा गरेको अपराधको सजाय सोतीले ४६ वर्षमा भोग्न बाध्य भए। जिल्ला प्रहरी कार्यालय स्याङ्जाबाट सादा पोसाकमा खटिएको प्रहरीको टोलीले पोखरा महानगरपालिका–१७, बिरौटाबाट पक्राउ गरेको जिल्ला प्रहरी प्रमुख प्रहरी उपरीक्षक दधिराम न्यौपानेले जानकारी दिए।