विराटनगर — विराटनगर महानगरपालिका–९ स्थित पुरानो गुद्री बजार । नजिकै छ पीपलको रुख । त्यही रूखको दक्षिणतिर बाँसले बारबेर गरेको सानो कटेरो छ, जहाँ लेखिएको छ, अरुणको चिया पसल ।

रुखको छहारी वरपर राखिएका मुढामा बसेर पारखीहरू चियाको चुस्की लिँदै राजनीतिदेखि समसामयिक विषयमा गफिएका हुन्छन् । मुख्यमन्त्रीदेखि मेयरसम्म अरुणका सिपालु हातले उमालेको चियाका पारखी हुन् ।

रामविलास सहनीले गुद्री बजारको साँघुरो गल्लीमा चिया पसल सुरु गर्दा छोरा अरुण जन्मिएका थिएनन् । अरुण अहिले ४३ वर्षका भए । ४५ वर्षदेखि विराटनगरको ऐतिहासिक गुद्री बजारमा रहेको उनको पसलमा निरन्तर चिया उम्लिरहेको छ ।

२०५३ मा रामविलासको मृत्युपछि अरुणले चिया पसल सम्हाले । बाबु नभएपछि परिवार भरणपोषणको जिम्मेवारी उनकै काँधमा आयो, १४ वर्षको उमेरमै चिया पसल पनि उनले नै सम्हाल्नुपर्ने भयो । ‘पढ्ने धोको थियो, तर दोकानमै जीवन बित्यो,’ अरुण भन्छन् ।

अरुणले बुबाको विरासत सम्हालेकै करिब ३० वर्ष पुग्न लाग्यो । चिया चाख्न टाढाटाढाबाट पनि ग्राहक आउँछन् । दूध, चिनी, चियापत्तीसँगै सुकमेल प्रयोग त हुन्छ नै, पकाउने पनि आफ्नै शैली छ, अरुणको ।

‘चिया बिलकुल भिन्न स्वादको छ,’ विराटनगरका टीका खतिवडा भन्छन्, ‘यहाँको चिया एकपटक चाखेर गएको मान्छेलाई फेरि आऊँ–आऊँ लाग्छ ।’