काठमाडौँ — सचिन तेन्दुलकरको भनाइ थियो, ‘साह्रै राम्रो खेलेको हो ।’ युवराज सिंहले उल्टै प्रश्न गरे, ‘यो १४ वर्षको उमेरमा के गरेको यो ?’ रोहित शर्माले यति मात्र भने, ‘उच्च स्तर’ । उनीहरू सबैले प्रशंसा गरेका खेलाडी हुन्, वैभव सूर्यवंशी ।

त्यसो त सबैले प्रशंसा गर्ने भनेको तेन्दुलकरको थियो । उनी आफैंले भने अरूको धेरै प्रशंसा गर्दैनन् । यस्तोमा वैभव असाध्यै भाग्यमानी नै रहेभन्दा हुन्छ । यदि तेन्दुलकरले कसैबारे केही भन्छ भने त्यो विशेष नै हुन्छ । सिंह र शर्मा पनि दिग्गज नै हुन् । 

भयो के भन्दा इन्डियन प्रिमियर लिग (आईपीएल) मा सोमबार जयपुरमा खेल भएको थियो गुजरात टाइटन्स र राजस्थान रोयल्सबीच । गुजरातले पहिले ब्याटिङ गर्दै ४ विकेटमा २ सय ९ रन बनाएको थियो । जवाफमा राजस्थान ८ विकेटले सजिलै विजयी रह्यो । टोलीले १५.५ ओभरमात्र उपयोग गरेर २ विकेटमा २ सय १२ रन बनायो । 

यो सबै सम्भव भएको थियो, सूर्यवंशीको १ सय १ रनको मदतमा । त्यो पनि ३८ बलमा । शतक नै बनाउन उनले ३५ बलमात्र उपयोग गरे । रसिद खानको बलमा छक्का प्रहार गर्दै उनले यो उपलब्धि हासिल गरेका थिए । आक्रामक ब्याटिङको नमुनाले हद नाघेको थियो । 

यस्तोमा उनी ट्वान्टी–२० क्रिकेटमा शतक बनाउने सबैभन्दा कान्छा खेलाडी बनेका छन् । आईपीएलमै पनि उनी भारतको तर्फबाट दोस्रो सबैभन्दा तीव्र गतिमा शतक बनाउने खेलाडी बने । वैभवले ७ चौका र ११ छक्का प्रहार गरे । यी त भए तथ्यांकका कुरा । खासमा उनको बढी चर्चा किनभन्दा उनी भर्खर १४ वर्षका भए । साँच्चै १४ वर्षका । त्यसैले त सिंहले पनि अचम्म मान्दै भनेका हुन्, ‘यिनी त बच्चै छ, तर विश्वकै नामी बलरलाई गाह्रो पारे ।’ 

वैभवको चर्चा सुरु भएको भने अहिले होइन । उनलाई राजस्थानले खेलाडी ‘अक्सन’ एक करोड भारुभन्दा बढीले किनेको थियो । त्यही बेला भन्न सुरु भएको थियो, सबैभन्दा कान्छा करोडपति भनेर । राजस्थानले केही देखेर त यति खर्चेको हुनुपर्छ यी किशोरमा । कुरा यत्तिकैमा सकिन्न । आखिरमा यी खेलाडीले प्रमाणित गर्नुपर्ने त मैदानमै थियो । जयपुरमा भएको खेलमा उनले यही काम गरे । यस्तोमा अब सबैले भन्न थालेका छन्, यी हुन् भारतीय क्रिकेटको ‘नेक्स्ट बिग’ । 

भन्ने गरिन्छ, भारततिर आफ्ना सन्तानलाई क्रिकेटमा सफल बनाउन तिनका अभिभावकले सक्दो सबै गर्छन् । यो त लगानी जस्तै हो, खाली कुरा के भन्दा सबै सफल हुँदैनन् । वैभवलाई पनि यहाँसम्म पुर्‍याउन उनको बुवाले के मात्र गरेनन् भन्दा हुन्छ । उनको यात्रा सुरु भएको थियो, बिहारको समस्तीपुरबाट । समस्तीपुरको पनि सानो गाउँ ताजपुर । उनका बुवा हुन्, सन्जीव सूर्यवंशी । उनको पेसा थियो कृषि अनि सौखिन खेलाडी । 

क्लबस्तरसम्म पुगेका खेलाडी । गाउँमा खेलाडी हुनका लागि सबैखाले सुविधा थिएन । त्यसैले बुवाले जग्गा बेचेरै आफ्नो घरबाट सय किलोमिटरभन्दा टाढा वैभवलाई प्रशिक्षणका लागि पटना पठाए । वैभव भर्खर १० वर्षका थिए । त्यही बेला नै उनले चमत्कारी प्रदर्शन गर्न सुरु गरिसकेका थिए । आफूभन्दा बढी उमेरका खेलाडीसँग खेल्थे । दिनकै ६ सय बलभन्दा बढी सामना गर्थे । अहिले त्यो मिहिनतले रंग देखाउन सुरु गरेको मात्र भन्दा हुन्छ । 

वैभवले तय गरेको यात्रा आफैंमा कहिले पनि छोटो रहेन । एउटा तथ्य साँचो के हो भने उनले असाध्यै कम उमेरमै सबथोक देख्न पाए । सानोमा उनका प्रशिक्षक थिए मनीष ओझा । वैभवसँगै अहिले उनी पनि चर्चामा छन् । उनी आफैं पनि आफ्नो शिष्यको प्रशंसा गर्न बिर्संदैनन् । ओझा के मान्छन् भने वैभव सानैदेखि ठुल्ठूला ‘शट’ प्रहार गर्न माहिर थिए । त्यो पनि असाध्यै शक्तिशाली । उनले के पनि भनेका छन् भने वैभव सिक्न भनेपछि जहिल्यै अगाडि हुन्थे ।