'देशमा त्यतिका वर्ष लागेर बनेका इतिहास र सम्पदा जलाइदिए । आन्दोलनमा घुसपैठ भयो,' उनको दु:खेसो छ ।
काठमाडौँ — लमजुङका २३ वर्षीय सन्तोष वाइबा बालाजु बस्छन् । जेन-जी आन्दोलनको पहिलो दिन साढे १ बजे उनको तिघ्रामा गोली लागेको थियो । गोली लाग्नासाथ सुरुमा उनलाई सिभिल अस्पताल पठाइयो ।
सिभिलबाट पाटन अस्पताल रिफर गरियो । उनी सामाजिक सञ्जालमा थाहा पाएर यो आन्दोलनमा होमिएका थिए ।
'तर यस्तो हुन्छ भन्ने एक प्रतिशत पनि सोचेका थिएनौं,' उनी भन्छन्, ' संसद् भवन अगाडि शान्तिपूर्ण आन्दोलन गर्ने क्रममा गोली बर्सिन थाल्यो ।' अस्पताल हुँदा उनलाई घरमा रहेका बाको खुब याद आयो । चार महिनाअघि मात्र बितेकी आमाको यादले पनि सतायो । त्यसमाथि पर्ससँगै मोबाइल हराएका कारण घरमा सम्पर्क हुन सकिरहेको थिएन । घरमा बाले ३ दिनपछि थाहा पाए । अस्पताल आएर ढाडस दिँदै भने, 'चिन्ता नगर । छिट्टै निको हुन्छ,' बाले आश्वासन दिए ।
अहिले अस्पतालमा बसिरहँदा सन्तोषलाई आफूहरूले परिवर्तनका लागि योगदान दिए पनि दोस्रो दिन घुसपैठ भएको कुराले पोलेको छ । 'देशमा त्यतिका वर्ष लागेर बनेका इतिहास र सम्पदा जलाइदिए । आन्दोलनमा घुसपैठ भयो,' उनको दु:खेसो छ ।
