काठमाडौँ —  आमा ! म अस्ताएँ, म बिलाएँमैले भ्रष्टको विरुद्ध आवाज उठाउनु भूल कसरी भएछ

आफ्नो अधिकारका लागि आवाज उठाउँदा यस्तो के बिराएछु आमा !

माफ गर्नु आमा ! म त अस्ताएँ

आमा तिमीले सहनु अब तिम्रो कोख रित्तो हुँदा

मैले सहन सकिनँ नेपाल आमाको छातीमा भ्रष्टले रजाइँ गरेको

यो मेरो भूल त थिएन आमा

तर म अस्ताएँ । 

एकै झोलामा तिम्रो खुसी किन्ने सपना र देश हाँसेको हेर्ने सपना सजाएको थिएँ

तर सबै एकैसाथ अस्ताए आमा

सधैं तिम्रो कोमल हात पर्ने छातीमा

आज तातो गोली पर्‍यो आमा

घाँटी सुकेर आयो, पानीको गुहारमै

म अस्ताएँ आमा । 

रगतको आँसुले रोइरहेकी छिन् नेपाल आमा