काठमाडौँ — अलिमियाँ जहाँ भए पनि, लेख चिठी म सञ्चै छु भनी...

आँखाभरि आँसु पारेर जब हनिफ मियाँले यो गाए, सुन्नेहरु त्यसै भावुक भए । लोककवि अलिमियाँको १९ सौं स्मृति सभामा यसरी सम्झनाका हरफहरु गाउने अनिफ मियाँमा दुरुस्तै अलिमियाको अनुहार, लवाइ र लवजको झल्को थियो । त्यसैले, केहीबेरका लागि हनिफलाई गाएको देख्नेहरुलाई अलिमियाँलाई नै देखेजस्तो भान हुन गयो । तर, उनी अलिमियाँ नै नभए पनि अलिमियाँका पुत्र थिए जसमा जिउडाल मात्रै होइन, भावभंगिमा र कवित्व पनि बिलकुल बाबुको जस्तै थियो जो देख्दा दर्शकहरु अवाक् थिए । 

जीवनका गहिरो सत्यलाई मानिसले बुझ्ने गरी सुललित ढंगले लेख्न र त्यसलाई गाउन सक्ने खुबीका कारण लोककविको उपाधि पाएका पोखराका अलिमियाँका बारेमा पुस्तक लेखेका पत्रकार अमृत भादगाउँले हनिफले दिवंगत कविको जिउँदो प्रतिरुप उतारेको देख्दा चकित परे । 

‘एक क्षणका लागि म त झुक्किएँ,’ उनले भने, ‘उहाँ उभिएर गाउन थालेपछि अलिमियाँ नै आएर गाइरहनु भएको झल्को लाग्दो रहेछ ।’

पत्रकार भादगाउँलेको कलम पाएपछि २०५८ मा छापिएको ‘लोकवि अलिमियाँ’ प्रकाशित भयो । त्यसपछि जीवनको उत्तरार्धतिर मात्रै राष्ट्रिय रुपमा चर्चामा आएका अलिमियाँ अथाह कवित्व शक्तिका बावजुद पनि लामो कालखण्ड गुमनाम भई बाँचेका थिए । तर, जब उनका बारेमा लोकले थाहा पायो, उनी संसारबाट बिदा भइसकेपछि पनि उनको स्मरण भने जनजनले गर्न थाले ।

त्यसैको प्रमाण थियो शनिबार उनको सम्झनामा राजधानीमा मनाइएको १९ औं स्मृति दिवस । लेखक, कवि, समीक्षक र पत्रकारहरुले उनको सम्झनामा पुष्पगुच्छा मात्रै चढाएनन्, अलिमियाँको कवित्व शक्तिका बारेमा चर्चा पनि गरे ।

धेरै प्रकाशक, पत्रकार र लेखकहरु आएर बाबुको कविता मागेर प्रकाशित गरिदिन्छु भनेर लैजाने गरेको र पछि कालान्तरमा तिनले आफ्नै नाममा कृति छपाएर कविको परिचय भिरेको सम्झना गर्दै हनिफले बाबुमाथि भएको अन्याय र उपेक्षाको कथा कहे । पत्रकार भादगाउँलेले अलिमियाँमाथि पुस्तक लेख्दाको अनुभव सुनाए । कवि भोजराज न्यौपानेले अलिमियाँको गीतहरु रेकर्ड गर्ने प्रयास गर्दा उनको स्वास्थ्य कमजोर हुनाले त्यो एक रहरकै रुपमा रहन गएकामा दुःख मनाउ गरे । 

त्यही स्मृति सभामा अलिमियाँका गीतहरु आफ्नो आवाजमा रेकर्ड गराउने इरादा लोकगायिका लोचन भट्टराईले जाहेर गरिन् । तत्कालै अलिमियाँ लोकवाङ्मय प्रतिष्ठानले यो वर्षभरि नै भट्टराईलाई लोकविको गीत रेकर्ड गर्नमा आवश्यक सबै चाँजोपाँचो मिलाउने घोषणा गर्‍यो । 

‘मैले अलिमियाँ बुबाबाट आशीवार्द पाएकी छु, दुःखको कुरा उहाँ जीवितै छँदा उहाँका कुनै गीत गाउन पाइएन’, उनले भनिन्, ‘अब हामी सबै मिलेर उहाँका गीत रेकर्ड गर्नेछौं ।’