म एक्लै कहाँ बाँचेको छु र ? अनि एक्लै कहिले मरेको छु र ? म बाँच्दा सारा प्रकृति बाँच्छ म मर्दा सारा प्रकृति मर्छ । हो, विश्वमा होइन प्रकृतिमा बाँच्ने म भुइँमान्छे ।
ताराहरूमा खोज्नू
जूनहरूमा खोज्नू
निस्पट्ट अन्धकारमा नभेटेपछि
उज्यालो घाममा खोज्नू
तर त्यहाँ पनि नभेट्दा
आफ्नै पाइतालाको माटोमा खोज्नू
त्यहीँ हुनेछु म भुइँमान्छे
सागरहरूमा खोज्नू
महासागरहरूमा खोज्नू
जमेर बसेको पानीमा नभेटेपछि
पहाड टाकुराहरूमा उडिरहेको बादलमा खोज्नू
तर त्यहाँ पनि नभेट्दा
आफ्नै गाउँको ढुङ्गेधारामा खोज्नू
शान्तसँग
बगिरहेको हुनेछु म भुइँमान्छे
देशहरूमा खोज्नू
news-wrap-secमहादेशहरूमा खोज्नू
तिम्ले कोरेको काल्पनिक भूगोलहरूमा नभेटेपछि
सहरका हाटबजारहरूमा खोज्नू
तर त्यहाँ पनि नभेट्दा
आफ्नै गाउँको खेतखल्यानमा खोज्नू
पसिनाले निथ्रुक्क भिजिरहेको हुनेछु म भुइँमान्छे
किन भाग्दै छौ
डम्फु, च्याब्रुङ, मादलहरूदेखि टाढा तिमी
अबोध बालक बिराम पर्दा झाँक्रीबडाले रातभर ढ्याङ्ग्रो बजाएर
निको पारेकै हो तिम्लाई
कात्तिक महिनाको निस्पट्ट रातमा
जोगीको फेरी सुन्न मन पर्दैन ?
news-wrap-secम त अझै पनि
स्याल रुने रातहरूमा बाँच्दछु
मेरो आकाशभरि
गौंथली, भँगेरा, चीलहरू उड्छन्
अनि धरतीभरि
फापर, कोदो, धानहरू नाच्छन्
म एक्लै कहाँ बाँचेको छु र ?
अनि एक्लै कहिले मरेको छु र ?
म बाँच्दा सारा प्रकृति बाँच्छ म मर्दा सारा प्रकृति मर्छ
हो,
विश्वमा होइन प्रकृतिमा बाँच्ने म भुइँमान्छे ।
![Earthling [Poem]](https://assets-cdn-api.ekantipur.com/thumb.php?src=https://assets-cdn.ekantipur.com/uploads/source/news/kantipur/2025/miscellaneous/poemm-01112025080241-1000x0.jpg&w=1001&h=0)