१३ वैशाख २०८१ मा आलमसहित उनका दुई भाइलाई जिल्ला अदालत रौतहटले जन्मकैदको फैसला सुनाए पनि पुनरावेदन गएका आलमलाई १३ औं पेसीका क्रममा जनकपुरको उच्च अदालतको वीरगन्ज इजलासले जेठ १४ मा सफाइ दियो । लगत्तै आलमलाई ब्रेन ह्यामरेज भयो ।

अपराध भएको १८ वर्षर्को अवधिमा पीडित पक्षले नै कारणवश बयान फेरे । कतिले उजुरी गर्ने आँटै गरेनन् । कतिले, ‘जे भयो भयो !’ भनेर चित्त बुझाए होलान् । बयान सत्य आउला भनेर हुन सक्छ, रौतहटका तत्कालीन प्रहरी प्रमुख एसपी लक्ष्मण न्यौपानेको हत्या गरियो । जेठ १४ पछि आलमलाई बचाउन चाहने ठूला नेताको त इच्छा पूरा भयो होला । तर १८ वर्षदेखि न्यायको आस गर्दै आएर अहिले न्याय परिषद्मा उजुरी दिन आएका यस मुद्दाका एक्ला योद्धा पिन्टुका बुबा ८४ वर्षीय श्रीनारायण सिंहको आँसु कहिले रोकिएला ? के यो देशमा न्याय मारिएकै हो त ?
– इन्द्रकुमार श्रेष्ठ, ओखलढुंगा

झन्डै २ वर्ष अगाडि भैरहवामा सम्पन्न एक सार्वजनिक कार्यक्रमलाई सम्बोधन गर्दै कांग्रेस सभापति एवं पूर्वप्रधानमन्त्री शेरबहादुर देउवाले भनेका थिए, ‘आफताब आलम निर्दोष छन्, उनलाई छुटाउन म जसरी पनि लाग्छु ।’ अदालतमा विचाराधीन मुद्दामा देशकै ठूलो पार्टीको सभापतिले त्यसरी बोल्न मिल्थ्यो कि मिल्दैनथ्यो ? यति मात्रै होइन, आलमलाई निर्दोष ठहर गर्ने न्यायाधीश खुसीराम थारू पनि कांग्रेसकै कोटाबाट नियुक्त भएका न्यायाधीश भएको तथ्य बाहिर आएको छ ।
एउटा अपराधमा मुछिएको व्यक्तिलाई बचाउन यो सब नाटक किन ? राजनीतिक दलप्रति मान्छेको आशा र विश्वास कम भइरहेका बेला यस्ता निर्णयले न्यायालयप्रति पनि मान्छेको आशा धर्मराउन कत्ति समय लाग्ने छैन ।
– गोपाल देवकोटा, जोरपाटी, काठमाडौं