राजविराज — परिवारको गुजारा चलाउन सप्तरीको विष्णुपुर गाउँपालिका–६ गोरगामाका मञ्जय सदा वैदेशिक रोजगारीका लागि २० वर्षको उमेरमा मलेसिया पुगे ।

१२ वर्षअघि त्यहाँ पुगेका उनले भने अनुसारको काम र तलब पाएनन् । वैदेशिक रोजगारीमा जानका लागि गाउँलेसँग लिएको डेढ लाख रुपैयाँ तिर्न कठिन भइरहेको थियो । सदाले केही महिनामै त्यहीँको अर्को कम्पनीमा ‘सेक्युरिटी गार्ड’को काम गर्न थाले । 

नयाँ कम्पनीमा काम र तलब ठिकै थियो । विस्तारै ऋण तिर्दै बुवाआमा, श्रीमती र छोरी गरी परिवारका ४ जनाको गुजारा चलाइरहेका थिए । दुई साताअघि उनी अचानक विरामी परे । ३० वर्षकी श्रीमती शिवकुमारीलाई फोन गरेर छाती बेस्सरी दुखिरहेकाले २ दिनदेखि ‘ड्युटी’मा जान नसकेको सुनाए ।

शिवकुमारीले आराम गर्न भनिन् । ‘अर्को दिन त पखाला पनि लागेर फोनमा बोल्न सकिरहनुभएको थिएन अनि त्यहाँ नजिकै रहेका गाउँलेसँग गुहार मागेर हेर्न पठाए,’ उनले भनिन्, ‘गाउँले त्यहाँ पुग्दासम्म उहाँ एकदमै कमजोर भएर खाटबाट पनि उठ्नसक्ने अवस्थामा हुनुहुन्थ्यो ।’

उपचार गराइदिन गाउँलेलाई आग्रह गरेपछि अस्पताल पुर्‍याइदिएको शिवकुमारीले बताइन् । सदालाई २१ चैतमा कलानस्थित तेंग्कु अम्पुअन राहिमह हस्पिटल भर्ना गराए । त्यहाँ उपचारकै क्रममा उनको २६ चैतमा मृत्यु भयो । मृत्युको खबरपछि १० दिनदेखि शिवकुमारी अचेत छिन् । घटनाले ५४ वर्षका बुवा बुधन र ५२ वर्षकी आमा मौनीदेवीको पनि आँशु रोकिएको छैन् ।

अझ शव कहिलेसम्म पाउने विषय टुंगो नहुँदा सदा परिवार थप चिन्तामा डुबेका छन् । उपचार र औषधि खर्च तिर्न नसक्दा सदाको शव अहिले सोही हस्पिटलमा रहेको छ । हस्पिटलको बिल तिर्न र शव घर पठाउने प्रक्रिया पूरा गर्न ७ लाख रुपैयाँ खर्च हुने मञ्जयका साथीहरुबाट परिवारले जानकारी पाएको छ । तर, ऐलानी जग्गामा बसोबास गरिरहेको सदा परिवारसँग आम्दानीको अन्य स्रोत नहुँदा जुटाउन सकेका छैनन् । ‘सबैतिर गुहार गरे तर पैसाको जोहो हुन सकेन,’ सदाकी आमा मौनीदेवीले भनिन्, ‘पैसाको जोहो हुन नसक्दा १० दिनदेखि निदाउन सकेको छैन् ।’