‘सिकल’ भनेको हँसियाको आकार र ‘सेल’ भनेको रक्त कोषिका हो । सिकलसेल भएको रक्तकोषिकालाई फाल्सीपेरम नामक मलेरियाले आक्रमण गर्न सक्दैन । मलेरियाको प्रतिरोधका लागि उक्त कोषिकाले आकार परिवर्तन गर्दछ । आकार परिवर्तन हुने भएकैले यो सिकलसेल एनेमिया मलेरिया निश्चित जनसंख्या भएका ठाउँहरुमा मात्र देखिने गरेको डा. पन्थीले बताए । उनका अनुसार यो पूर्णतया वंशाणुगत रोग हो । अहिलेसम्म देखिएका मध्ये दाङ, कपिलवस्तुदेखि महाकालीसम्मका थारु समुदायका मानिसहरुमा यो रोग फैलिएको छ । सिकलसेल भएकाहरुमा सबैभन्दा पहिले रक्तअल्पता हुन्छ । उनीहरुको शरीरबाट रगत कम हुँदै जान्छ । हात, खुट्टाको हड्डी, मेरुदण्ड, करङ र पेट दुख्ने गर्छ । धेरै पीडा हुन्छ र जण्डिस पनि देखा पर्छ ।

जाडोयाममा प्रायः बालबालिकालाई निमोनिया हुने गर्छ । कतिपय बालबालिका सिकलसेल रोग पहिचान हुनु पूर्व नै निमोनियाबाट मर्ने गरेको पन्थीले बताए । उनका अनुसार यस रोगबाट पित्तथैलीको पत्थरी, कलेजो सुन्निने, फियो सुन्निने जटिलता उत्पन्न हुन्छ । यसले आँखामा समेत असर पार्छ ।

समयमा रोगको उपचार भयो भने चाँडै निको हुन सक्छ । यस रोगका बिरामीको पाचनशक्ति कमजोर हुने भएकाले बच्चाहरुलाई दुई–दुई वर्षमा निमोनिया विरुद्धको खोप दिनुपर्ने डा. पन्थीले बताए ।