उदासी रोइरहेकोयोएकलास एकान्तमा
चुपचाप
निस्तब्ध मौनतासँग
बात मारिरहेछु
एक्लै
कहिल्यै नफर्किने
छोराहरुका
पाइतालाका डोबहरु हुँ म
विरक्त आमाहरुका
गहबाट खस्न बाँकी
आँसुको थोपा हुँ म
कुनै गुमनाम छापामारको
त्यतै कतै छुटेको
डायरीको
अन्तिम शब्द हुँ म
कुनै अनाम प्रेमीको
बिछोडका
निष्ठुर सम्झनाहरु
नलेखिएको संस्मरण हुँ म
विभेदको
अभेद्य पर्खाल वारि उभिएको
news-wrap-secसीमान्तकृत
त्यो आदिम मानिसको
फुट्न बाँकी बोली हुँ म
तिम्रो शासनको
कोर्राले
युगौंदेखि
निर्मम चुटिएको
आदिवासी आवाज हुँ म
सारा सपनाहरुको
सामूहिक अन्त्येष्टि स्थलबाट
शोकसन्तप्त फर्किरहेको
सपनाहरुको
मलामी हुँ म
बिर्सिएको छैन
खिलझैं गढेका
घाउका कथाहरु
सुनाइदिनु –
अझै पनि बाँकी छ
आक्रोशको आँधी
हो, त्यही
बाँकी आक्रोश हुा म
news-wrap-secडुब्न लागेको
घामझैं नसम्झ मलाई
हुरी आउनु अघिको
चकमन्न सन्नाटा हुँ म
सुन्नु छैन
च्युत शासनको गीत
बुझ्न कठिन छैन
नयाँ बादशाहको
हुकुमी भाष्य
नबिर्स
तिम्र्रो नग्न शासनसित
आँखा जुधाइरहेको
एकजोर
विवश आँखा हुँ म
रूनु छ
केहीबेर
रून देउ मलाई
तिम्र्रो ‘अप्रिल क्रान्ति’ सँगै
देखाउनु छ
पिठ्युँभरिको नीलडाम
र, सोध्नु छ
news-wrap-secअनगिन्ती अनुत्तरित प्रश्नहरु
ओ प्रिय मानिस !
हो, त्यही
अनुत्तरित प्रश्नहरु हुँ म
देश नामको
यो
अभिशप्त अन्धकारमा
चुपचाप
निस्तब्ध मौनतासँग
एक्लै
बात मारिरहेको
एकालाप हुँ म
मात्र
एकालाप हुँ म ।।
