गुल्मी — तम्घास बजारमा पहिलेको तुलनामा अहिले व्यापार निकै घटेको छ । पहिले ग्राहकको भीड नै लाग्थ्यो । मलाई घेरा नै हाल्थे । चाट र पानी पुरी बेच्ने भएकाले मलाई ग्राहकको कहिल्यै कमी भएन ।

प्रतिप्लेट ५० रुपैयाँमा बिक्री गर्ने गरेको छु। सुरुमा तम्घास बजार डुलेर ब्यापार गर्थे । त्यसरी डुल्दा पनि राम्रै व्यापार हुन्थ्यो । पालिकाले डुलेर व्यापार गर्न रोक लगाएपछि सटर भाडामा लिएर सुरु गरेँ ।

अहिले म ४७ वर्षको भएँ । मेरो घर भारतको नौतनुवा हो । भैरहवाबाट नजिकै पर्छ । १३ वर्षअघि गुल्मी आएको हुँ । त्यसभन्दा अगाडि १८ वर्षसम्म बुटवलमा बसेर ब्यापार गरेँ । १३ वर्षदेखि तम्घासमा पानीपुरी र चाटको व्यापार गर्छु । तम्घास सहिदचोकमा बसेर व्यापार गरिरहेको छु । चाट र फुल्की मेरो मुख्य व्यापार हो ।
सहिदचोकमा सटर भाडामात्रै महिनाको १२ हजार रुपैयाँ छ । कमाई भने दिनमा ५ सयदेखि २ हजार रुपैयाँसम्म हुन्छ । खर्च खटाएर महिनामा कहिले ५, कहिले १० हजार रुपैयाँ बचत हुन्छ । बचत पनि के भन्नु ? जोगिने होइन । कहिले केहीमा, कहिले केहीमा खर्च भइहाल्छ । श्रीमती, दुई छोरी र एक छोरा छन् । छोरा मसँगै बसेर पाँच कक्षामा पढिरहेको छ । छोरी ठूली भइसके, अहिले आमासँग घरमै बसिरहेका छन् । 

दुई हजार भन्दा बढी लगानी गर्न सके अलिकति आम्दानी हुन्छ । कम्तीमा दिनमा ५ सय रुपैयाँ लगानी गर्नैपर्छ । कोरोना महामारी भन्दा अगाडि व्यापार राम्रो थियो । दिनमै चार/पाँच हजार रुपैयाँ आम्दानी हुन्थ्यो । तर अहिले कमाई खासै छैन् । सुरुमा तम्घास आउँदा ग्राहकको लाइन लाग्थ्यो । पालैपालो खुवाउनुपर्थ्यो । अहिले ग्राहक कुर्नुपर्छ । पहिलोपटक एउटा विवाहमा चाट र पानीपुरी खुवाउन आएको थिएँ । त्यतिखेर व्यापारको राम्रो अवसर देखे । अनि तम्घासको हावापानी राम्रो लागेर यतै बस्ने निर्णय गरे । 

बिस्तारै व्यापार राम्रो पनि हुँदै गयो । अनि यतै जमियो भन्दा हुन्छ । व्यापार राम्ररी चल्दै गएपछि यहाँको स्थायी बासिन्दा जस्तै भएर बसिएको छ । घर आउजाउ त भइहाल्छ, तर बसाइँ धेरै यतै हुने भएपछि यतै आनन्द लाग्छ । 

बुटवलमा व्यापार गर्दागर्दै आएको त्यसपछि यतै राम्रो लागेर यतै ब्यापार व्यवसाय गरेर बसेको हुँ । यो व्यापारबाट सन्तुष्ट छु । पेट पाल्न सकेको छु । सीप केही छैन् । नोकरी पाउने कुरा पनि भएन । व्यवसाय नै राम्रो छ ।

उमेर बढ्दै गएपछि अरु बलको काम गर्न सकिँदैन । अरुको कमाइ देखेर कहिल्यै लोभ लाग्दैन । आफूले जति कमाएको छु त्यसैमा सन्तोष छु । मलाई यो पेशा निकै आनन्दको लाग्छ । म सुरुमा तम्घास बागमारे बस्थेँ । ठेलामा बजार निस्केपछि मिलनचोक नपुग्दै व्यापार सकिन्थ्यो । सालको पातमा २० रुपैयाँ प्लेटमा बिक्री हुन्थ्यो ।