उदयश्रीलाई जिग्मे मेमोरियल कप- खेलकुद - कान्तिपुर समाचार

उदयश्रीलाई जिग्मे मेमोरियल कप

घनश्याम खड्का

म्याग्दी — उपल्लो मुस्ताङको लोमन्थाङमा सम्पन्न दोस्रो ‘छ्योग्याल जिग्मे मेमोरियल’ फुटबल र भलिबल प्रतियोगिताको दुवै कप उदयश्री युथ क्लबले जितेको छ ।

लोघेकर दामोदरकुण्ड गाउँपालिका–३ घिलिङको उदयश्रीले स्नोल्यान्ड युवा क्लब फुर्वालाई पराजित गरी ट्रफी उचालेको हो । निर्धारित ९० मिनेटमा गोलरहित बराबरीपछि अतिरिक्त ३० मिनेटमा पनि गोल हुन नसकेपछि उदयश्रीले टाइब्रेकरमा ८–६ गोलले हराएर ७५ हजार रुपैयाँसहित कप, पदक र प्रमाणपत्र जितेको हो । स्नोल्यान्डले ५० हजार रुपैयाँसहित दोस्रो स्थान हात पार्‍यो ।

जनैपूर्णिमा (यार्तोङ चाड) को अवसरमा ४ हजार ५० मिटर उचाइको लोमन्थाङ गाउँपालिका–३ थिंकर गाउँमा माउन्टेन पासाङ युवा क्लबको आयोजना गरेको प्रतियोगितामा लोघेकर दामोदरकुण्ड र लोमन्थाङ गाउँपालिकाभित्रका १४ युवा क्लबबीच प्रतिस्पर्धा भएको थियो ।

‘यो वर्षको फुटबल प्रतियोगिता विगतभन्दा बढी रोमाञ्चक रह्यो । लकडाउनले गर्दा सहरका सबै स्कुल कलेज बन्द भएकाले युवा विद्यार्थी गाउँमै रहेको हुँदा प्रतियोगिता बढी परिस्कृत रह्यो,’ आयोजक क्लबका कप्तान ढेण्डुक छिरिङ गुरुङले भने, ‘प्रतियोगिताको आर्कषण बढाउन प्रतिस्पर्धी टिमले दर्शकलाई आकर्षित गर्न खाना र खाजाको व्यवस्थासमेत गरेका थिए ।’

त्यस्तै भलिबल प्रतियोगितातर्फ पनि उदयश्री युथ क्लबले नै विजेता बन्यो । सोही गाउँपालिकाको चराङलाई पाँचौं सेटमा ३–२ सेटले पराजित गरी कप हात पारेको हो ।

उदयश्रीले ५० हजार र चराङ युवा क्लबले २५ हजार रुपैयाँ पुरस्कार पाए । प्रतियोगितामा विजयी खेलाडीलाई जिल्ला समन्वय प्रमुख छिरिङ ल्हामो गुरुङले नगद, कप, पदक र प्रमाणपत्र प्रदान गरिन् । पुरस्कार वितरण कार्याक्रममा ‘छ्योग्यल जिग्मे फाउन्डेसन’ का पदाधिकारीसमेत रहेका लोमन्थाङका अध्यक्ष सुवर्ण विष्ट र लोघेकर दामोदरकुण्डका अध्यक्ष लोप्साङ छोम्फेल विष्ट सहभागी भए ।

‘कोरोना महामारीको बीचमा पनि संक्रमणमुक्त क्षेत्र भएकाले हामीले उपल्लो मुस्ताङको प्रतिष्ठित फुटबल र भलिबल प्रतियोगिता सम्पन्न गराएका छौं,’ आयोजक क्लबका सचिव म्युच्योर गुरुङले भने ।

परम्परादेखि नै घोडादौड र सांस्कृतिक मेला लगाउने गरिएकोमा १४ वर्षदेखि उपल्लो मुस्ताङका घिलिङ, घमी, ढाकमार, चराङ, मराङ, धी, सुर्खाङ, घारा, ताडग्या, ध्ये, लोमन्थाङ, नेन्योल, छोस्यार, न्याम्डो, किम्लिङ, थिंकर, फुवा, नाम्ग्याल समेतका गाँउमा पालैपालो फुटबल र भलिबल खेल समावेश गरी प्रतियोगिता आयोजना गरिँदै आएको छ ।

पछिल्लो दुई वर्षदेखि लोमन्थाङका अन्तिम राजा जिग्मे परवल विष्टको सम्झनामा छ्योग्याल जिग्मे मेमोरियल खेल प्रतियोगिता नामकरण गरिएको हो ।

प्रकाशित : श्रावण २८, २०७७ ०७:३३
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

खाने पेट थपिए, अन्‍नको गेडो छैन

तुलाराम पाण्डे, चाँदनी कठायत

कालीकोट, वीरेन्द्रनगर — कालीकोटको रास्कोट नगरपालिका–२ सिप्खानाका ४२ वर्षीय धनरूप कुमाल एक वर्षअघि पत्नी मन्नासहित मजदुरीका लागि भारतको उत्तरकाशी पुगेका थिए । कोरोना संक्रमण बढेपछि उनी गत जेठमा गाउँका अन्य २१ जनासँगै घर फर्किए ।

उनको घरमा अहिले खाने अन्न पनि छैन ।खेतबारी अर्कैको माते (पछि साँवा रकम फिर्ता गरेपछि पाउने गरी बेचेको जग्गा) भएकाले यस वर्ष गहुँ–जौ केही नभएको उनको गुनासो छ । त्यसमाथि भारतबाट आउँदै गर्दा भएको ट्र्याक्टर दुर्घटनामा श्रीमतीको मृत्यु भयो । ‘कोरोनाले त मेरो सर्वस्व लग्यो,’ उनी भन्छन्, ‘न जीउ रह्यो, न धन, घरमा पनि खानलाई अन्नको गेडा छैन ।’ दुर्घटनामा १ लाख ३० हजार नगदसहित सबै लत्ताकपडा बगेको उनले बताए ।

कर्णाली प्रदेश सरकारको तथ्यांक हेर्ने हो भने कोरोना कहरले चैतयता मात्र भारतमा विभिन्न रोजगारीमा रहेका धनरूपजस्तै करिब ५० हजार व्यक्ति घर फर्किएका छन् । तर, उनीहरूको घरमा न खानलाई पर्याप्त अन्न छ, न त आम्दानीको उपाय नै छ । उनीहरूले छरछिमेकीसँग सरसापट गरेको अन्नले गुजारा चलाइरहेका छन् ।

दुई वर्षदेखि भारतको मुम्बईमा ‘वाचमेन’ को नोकरीमा रहेका खाँडाचक्र–१० का दुर्ग मल्ल कोरोनाले जागिर छाडेर घर फर्किनुपर्दा दुःखी छन् । मासिक ३० हजार भारतीय रुपैयाँ कमाइ गर्ने उनलाई अब परिवार पाल्ने चिन्ताले सताएको छ । ‘यहाँ के काम गर्ने भन्ने कुनै निश्चित छैन,’ उनले भने, ‘परिवारको गाँस जुटाउनै धौ–धौ भयो ।’ उनले भारतमा डकर्मी, सिकर्मी, प्लम्बिङ लगायतको काम गरेकाले गाउँमा काम पाउन समस्या रहेको बताए । चार महिनाअघि भारतबाट फर्किएका कालीकोट, महावै गाउँपालिकाका जितबहादुर सार्कीलाई पनि अब कसरी ९ जनाको परिवार पाल्ने भन्ने चिन्ताले सताएको छ ।

‘टाउको लुकाउने एउटा घर छ, जग्गाको नाममा दुई पाटा बारी छ,’ गुजरातबाट फर्किएका उनी भन्छन्, ‘यसबाट उब्जिएको अन्नले ३ महिना पनि खान पुग्दैन ।’ भारत र खाडी मुलुकबाट रोजगारी गुमाएर फर्किर्एका कर्णालीका अधिकांश बासिन्दा गाउँ फर्किएपछि लामो समयदेखि बेरोजगार बनेका छन् । दैलेखको गुराँस गाउँपालिकाकी खगिसरा विकले छोरा र पतिले भारतमा कमाएको रकम लकडाउनमै सकिएको गुनासो गरिन् । ‘काम गरौँ काम पाइँदैन,’ उनले भनिन्, ‘खेती किसानी गरौँ भने जग्गा छैन ।’

मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालयका अनुसार लकडाउन अवधिभर भारतलगायत अन्य मुलुकबाट ४९ हजार ३२ जना कर्णाली भित्रिएका छन् । सबैभन्दा धेरै दैलेखमा १५ हजार ७० जना भित्रिएका छन् । सुर्खेतमा १३ हजार ६ सय ७ जना भित्रिएको तथ्यांक छ । डोल्पामा देशबाहिरबाट भित्रिने संख्या शून्य छ । सल्यानमा ३ हजार ६ सय ९२ जना भित्रिएका छन् ।

त्यस्तै रुकुमपश्चिममा २ हजार १ सय ७६ जना, जाजरकोटमा ४ हजार ९ सय ३०, जुम्लामा १ हजार ७ सय १८, कालीकोटमा ५ हजार ८ सय २९, मुगुमा १ हजार ७ सय ३५ र हुम्लामा २ सय ७५ जना भारत तथा अन्य तेस्रो मुलुकबाट फर्किएका छन् । रोजगार गुमाएर फर्किएकाहरूले स्वदेशमै आम्दानीको स्रोत व्यवस्था गरिदिन सरकारसँग माग गरेका छन् ।

रोजगारीका योजना

बेरोजगार युवालाई समेट्न भन्दै प्रदेश तथा स्थानीय सरकारले विभिन्न कार्यक्रमहरू अगाडि सारेका छन् । कर्णाली प्रदेश सरकारले गत आर्थिक वर्षदेखि सुरु गरेको मुख्यमन्त्री रोजगार कार्यक्रम चालु आवदेखि कार्यान्वयन गरेको छ ।

मुख्यमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद् कार्यालयका प्रवक्ता केशव उपाध्यायले कर्णालीका बेरोजगार युवालाई समेट्ने भएकाले भारत तथा अन्य मुलुकबाट पनि घर फर्किएर कामविहीन भएका युवा प्रभावित हुने जनाए । ‘कम्तीमा पनि सय दिन रोजगारी दिने लक्ष्यका साथ कार्यक्रम अगाडि बढाइएको छ,’ उनले भने, ‘चालु आर्थिक वर्षको बजेटमा पनि प्रत्येक मन्त्रालयले रोजगारका कुनै न कुनै कार्यक्रम अगाडि सारेका छन् ।’ प्रदेश सरकारले चालु आवको बजेटमा रोजगारी र उद्यमशीलता विकासतर्फ २ अर्ब बजेट विनियोजन गरेको छ ।

स्थानीय सरकारले पनि चालु आवको बजेटमा बेरोजगार युवालाई लक्षित गर्दै विभिन्न रोजगारमूलक कार्यक्रम अगाडि सारेका छन् ।

प्रकाशित : श्रावण २८, २०७७ ०७:२६
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×