हाडजोर्नीका डाक्टर नहुँदा उपचार महँगो- सुदूरपश्चिम - कान्तिपुर समाचार
कान्तिपुर वेबसाईट
AdvertisementAdvertisement

हाडजोर्नीका डाक्टर नहुँदा उपचार महँगो

‘जिल्ला अस्पतालमा डाक्टर भइदिएको भए ७/८ हजारमा उपचार हुन्थ्यो, डडेलधुरामा ७० हजार रुपैयाँभन्दा बढी खर्च भयो’
वसन्तप्रताप सिंह

बझाङ — खप्तडछान्ना गाउँपालिका ४ मेल्तडीका गौतम रोकायाको खेल्ने क्रममा सोमबार साझ दायाँ हात भाँचियो । भाँचिएको हातको उपचारका लागि स्थानीय स्वास्थ्यचौकीमा सम्भव नहुने भएपछि मंगलबार उनलाई बोकेर चैनपुरस्थित जिल्ला अस्पताल पुर्‍याइयो ।

जिल्ला अस्पताल बझाङ । तस्बिर : वसन्तप्रताप/कान्तिपुर

मेल्तडीबाट सात घण्टा हिँडेर जिल्ला अस्पताल पुगे पनि अस्पतालले उनको उपचार यहाँ नहुने भन्दै डडेलधुरा वा धनगढी जान सुझाव दियो ।

गौतमका बुवा अर्जुन रोकाया मजदुरीका लागि भारत गएका छन् । न्यून आर्थिक अवस्था भएको उनको परिवारलाई धनगढी गएर उपचार खर्च जुटाउन गाह्रो भएको छ । ‘यहाँ डाक्टर छैन । डडेलधुरा वा धनगढी लैजानुस् भनेर अस्पतालले रिफर गरेको छ,’ गौतमका मामा लोकेन्द्र रावलले भने, ‘जिल्लामै ठीक भइहाल्ला भनेर सोचेका थियौं । पैसा पनि धेरै छैन । त्यहाँ कति पो खर्च लाग्ने हो ? कति दिन बस्नुपर्ने हो ? कहाँबाट पैसा जुटाउने तनाव भएको छ ।’ उनले गौतमलाई उपचारका लागि धनगढी लैजानका लागि समस्या भएको सुनाए ।

असार तेस्रो हप्ता जयपृथ्वी नगरपालिका–३ पडेसका ९ वर्षीय समर्पण ओलीको पनि कुमको जोर्नी भाँचियो । जिल्लामा उपचार नभएपछि डडेलधुरा अस्पतालन जानुपर्‍यो । ‘जिल्ला अस्पतालमा डाक्टर भइदिएको भए ७/८ हजारमा उपचार हुन्थ्यो । डडेलधुरा जाँदा गाडीभाडा, उपचार खर्च, खानबस्न गरेर ७० हजार रुपैयाँभन्दा बढी खर्च भयो,’ समर्पणका दाइ प्रताप ओलीले भने, ‘एक/दुई दिन त पैसा खोज्नै लाग्यो, ५० हजार जति ऋण परेको छ ।’ उनले डडेलधुरा अस्पतालमा पनि बाहिरबाट आएका बिरामीलाई समयमै उपचारका लागि पहल नगरेपछि भनसुन गरेर उपचार गराएको र १ हप्ता त्यतै बस्नुपरेको बताए ।

जेठमा सुर्मा गाउँपालिका ३ की ३७ वर्षीया सीता विक यार्चा टिपेर फर्किने क्रममा लडेर गम्भीर घाइते भइन् । पार्थी भन्ने ठाउँबाट दौलीचौर जाँदै गर्दा उनी पार्थी र अगाडबीचमा पर्ने पालहाल्ने भन्ने ठाउँनजिक चिप्लेर लडेकी थिइन् । लडेर झन्डै २० मिटर तल भीरमा अड्केकी उनको बायाँ हात भाँचिएको छ । बायाँ छातीका तीनवटा करङसमेत भाँचिएकी उनी संयोगले बाँचिन् ।

उनको उपचार बझाङमा हुन सकेन । धनगढी नेपालगन्जका सुविधायुक्त ठाउँमा उपचार गराउन सक्ने आर्थिक हैसियत नभएपछि भारतको दिल्लीमा आफन्तहरूले सहयोग गरेर उपचार भयो । खाना र कोठाको सहयोग आफन्तबाट पाउँदा पनि उनको परिवारलाई चार लाख ऋण लागेको छ । अहिले पनि उनी पूर्ण रूपमा स्वस्थ भएकी छैनन् । विपन्न आर्थिक अवस्थाकी उनको घर भएको जग्गा पनि स्थानीय गैर दलितको नाममा छ । उनलाई प्रत्येक दुई महिनामा चिकित्सकले फलोअपका लागि आउनु भनेका छन् । तर उनीसँग दिल्ली जान त परै जाओस्, बिहानबेलुका खानको लागि पनि खर्च जुटाउन हम्मे छ ।

जिल्लामै हाडजोर्नीसम्बन्धी उपचारको व्यवस्था नहुँदा गौतम, समर्णण र सीताजस्तै थुप्रै बझाङीहरूले यो समस्या भोगिरहेका छन् । कतिपयले त आर्थिक अभावकै कारण नियमित गर्नुपर्ने जाँचसमेत छोडेका

छन् । ‘दिनहुँजसो एक/दुई जना रेफर भएकै हुन्छन्,’ जिल्ला अस्पताल बझाङका डाक्टर मिलन खड्काले भने, ‘यतै उपचारको व्यवस्था भइदिएको भए ५ देखि १० हजार खर्चमा निको हुने बिरामीहरूले पनि एक डेढ लाख खर्च गर्नुपरेको छ । आर्थिक अवस्था कमजोर भएकाहरूलाई धेरै समस्या परेको छ ।’ हाडजोर्नीसम्बन्धी उपचार गर्न चाहिने उपकरण भए पनि विशेषज्ञ चिकित्सकको अभावमा सामान्य समस्या भएका बिरामीलाई पनि रिफर गर्नुपरेको डा. खडकाले बताए । ‘सिआर्म एक्सरेबाहेक हाडजोर्नीको जटिल अप्रेसन गर्नका लागि पनि हामीसँग उपकरण र पूर्वाधार छ तर अर्थोसम्बन्धी डाक्टर नहुँदा वर्षमा डेढ दुई सय जनालाई बाहिर पठाउनुपर्छ । हुनेखाने त जता गएर पनि उपचार गर्छन । गरिब विपन्नहरूलाई समस्या हुन्छ,’ उनले भने ।

जिल्ला अस्पताल बझाङको तथ्यांकअनुसार २०७८ साउनदेखि चैतसम्म नौ महिनाको अवधिमा मात्रै बझाङबाट हाडजोर्नीको समस्या भएका २ सय २३ बिरामीलाई अन्यत्र रिफर गरिएको छ । २०७६ साउनदेखि ०७८ चैतसम्म तीन वर्षमा ४५ जना सामान्य समस्या भएका बिरामीको जिल्लामै उपचार भएको छ । यो तीन वर्षको अवधिमा ५ सय ८ जना हाडजोर्नीसम्बन्धी समस्या भएका बिरामीको जिल्लामा उपचार हुन नसकेर बाहिर रिफर गरिएको अस्पतालको रेकर्डमा उल्लेख छ ।

उनले आर्थिक अभाव भएका कतिपय बिरामी बाहिर गएर उपचार गराउँदा लागेको ऋण तिर्न परिवारसहित भारततिर पलायन हुनु परेको सुनाए । ‘जता पनि सोर्सफोर्स नै चाहिने रहेछ । दुर्गम गरिबको समस्या हेर्ने भन्ने कुरा गफ मात्रै रहेछन,’ उनले भने ।

प्रकाशित : श्रावण १९, २०७९ ०७:४१
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

धनगढीमा प्रहरी अस्पताल

कान्तिपुर संवाददाता

धनगढी — सुदूरपश्चिम प्रदेश प्रहरीले धनगढीमा ५० शय्याको अस्पताल सोमबारदेखि सञ्चालनमा ल्याएको छ । अस्पतालमा सबैले सेवा पाउने बताए । काठमाडौंमा प्रहरी अस्पताल सञ्चालनमा आएका ३८ वर्षपछि धनगढीमा शाखा अस्पताल सञ्चालनमा आएको हो । प्रहरी अस्पताल महाराजगन्जअन्तर्गत शाखा अस्पतालका रूपमा सञ्चालन हुने यस अस्पतालबाट सर्वसाधारणले समेत सेवा लिन सक्ने अस्पतालका निर्देशक प्रहरी अतिरिक्त महानिरीक्षक (एआईजी) आशा सिंहले बताइन् ।

एआईजी सिंहले सोमबारदेखि एक सातासम्म निःशुल्क स्वास्थ्य शिविर सञ्चालन र औषधि निःशुल्क वितरण गरिने बताइन् । अस्पतालले शल्यक्रिया र प्रसूति सेवासमेत चाँडै सञ्चालनमा ल्याउने तयारी भइरहेको बताइन् । हाल अस्पतालमा दुई विशेषज्ञ चिकित्सक छन् । निर्देशक सिंहले छिट्टै अन्य विधाका विशेषज्ञ चिकित्सकसमेत थप गर्दै लैजाने बताए ।

यसैबीच सोमबार नेपाल प्रहरीको अपराध अनुसन्धान विभागद्वारा धनगढीमा एक अलग्गै कार्यशालाको आयोजना गरिएको छ । प्रदेश स्तरीय अपराध अनुसन्धान समीक्षा गोष्ठी नाम दिइएको उक्त कार्यक्रममा प्रदेशका नौ वटै जिल्लाका जिल्ला प्रहरी प्रमुख र अन्य वरिष्ठ प्रहरी अधिकृतहरूको सहभागिता छ । कार्यक्रममा सुदूरपश्चिमका आन्तरिक मामिला तथा कानुनमन्त्री रणबहादुर रावलले प्रदेशमा अपराध न्यूनीकरण तथा अनुसन्धान कार्यलाई चुस्त बनाउन प्रहरीलाई स्रोत र सीपले दक्ष बनाउनुपर्ने आवश्यकता रहेको औंल्याए ।

आमनागरिकको सुरक्षा गर्नुपर्ने दायित्व बोकेको प्रहरी पूर्वाधार अभावमा आफैं असुरक्षित बन्नुपर्ने अवस्था दुःखद भएको उनको भनाइ थियो । ‘प्रदेश सरकारले प्रहरीलाई पूर्वाधार निर्माणमा करोडौं बजेट लगानी गरिरहेको छ,’ आन्तरिक मामिला तथा कानुनमन्त्री रावलले भने, ‘राजमार्गलगायत संवेदनशील ठाउँमा प्रहरीको सहकार्यमा सीसीटीभी जाडानमा सहयोग गरिरहेका छौं ।’ सीमा सुरक्षार्थ खटिएका सुरक्षाकर्मीहरूको अवस्था अझ पीडादायी भएको मन्त्री रावलले बताए ।

प्रकाशित : श्रावण १९, २०७९ ०७:३९
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×