अखाद्य वस्तु छ्यापछ्याप्ती, अनुगमन छैन- सुदूरपश्चिम - कान्तिपुर समाचार

अखाद्य वस्तु छ्यापछ्याप्ती, अनुगमन छैन

कान्तिपुर संवाददाता

कञ्चनपुर — चाडपर्व नजिकिँदै गर्दा बजारमा म्याद नाघेका तथा अखाद्य वस्तुको बिक्री बढेको पाइएको छ । बजार अनुगमन नहुँदा पनि अखाद्य वस्तुको बिक्री बढ्नुमा टेवा पुगेको देखिन्छ । जिल्ला प्रशासन कार्यालयले यसै साता महेन्द्रनगर बजारमा २ दिन गरेको बजार अनुगमनले पनि यसलाई पुष्टि गरेको छ ।

प्रशासनले ५ किराना पसल र ५ होटलहरुमा अनुगमन गरेकोमा सबैजसोमा म्याद नाघेका र अखाद्य वस्तु भेटिएको थियो । ‘किराना पसलमा जंक फुड र पेय पदार्थ बढी मात्रामा म्याद नाघेका र प्रयोग गर्न नमिल्ने अवस्थामा भेटिएका छन्,’ सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारी अशोक भण्डारीले भने, ‘होटलमा पनि अखाद्य वस्तु भेटिएको छ, स्वास्थ्य मापदण्ड पालना पनि गरिएको पाइएन ।’

कोरोना संक्रमणका कारण लामो समयदेखि बन्द रहेका सबैजसो होटल, पसल खुलेका छन् तर स्वास्थ्य सुरक्षा मापदण्ड अपनाइएको छैन । संक्रमण जोखिम कायमै रहे पनि मापदण्ड नअपनाउनु जोखिमपूर्ण देखिन्छ । व्यवसायी र सर्वसाधारणले मापदण्ड पालना नगर्ने त छँदै छ, त्यसको नियमनमा पनि सरोकारवालाले चासो दिएका छन् । स्थानीय बजारको नियमित अनुगमन गर्ने जिल्मा स्थानीय तहको हो । हरेक स्थानीय तहमा उपप्रमुखको संयोजकत्वमा अनुगमन समिति गठन गरिएको छ । तर त्यस्ता समितिहरुले बजार अनुगमनमा चासो दिएका छैनन् ।

‘अहिले बजारको अनुगमनको जिम्मा स्थानीय तहको हो,’ सहायक प्रमुख जिल्ला अधिकारी भण्डारीले भने, ‘तर स्थानीय तहले यसतर्फ चासो नै दिएका छैनन् ।’ बजार अनुगमनको अधिकार स्थानीय तहलाई दिएका कारण प्रशासनले खुलेर नियमन गर्न नसकेको उनको भनाइ छ ।

भीमदत्त नगर उपप्रमुख सुशिला सिंह चन्द भने बजारमा सहजै अनुगमन गर्न सकिने अवस्था नरहेको बताउँछिन् । उनले अनुगमनको जिम्मा स्थानीय तहको भए पनि जनशक्ति पर्याप्त नहुँदा समस्या भएको बताइन् । ‘हामीले एक/डेढ महिनाअघि बजार अनुगमन गरेका थियौं, त्यसपछि अनुगमन हुन सकेको छैन,’ उनले भनिन्, ‘चाडपर्वका बेला म्याद नाघेका, अखाद्य वस्तु र मूल्य वृद्धिलगायतका गतिविधि बढन सक्छन्, छिट्टै अनुगमन गर्छाैं ।’ भारतबाट अवैध रूपमा भित्रिएका चिसो पेय पदार्थ र जंक फुड पनि जताततै भेटिने गरेको उपभोक्ताको गुनासो छ ।

प्रकाशित : आश्विन ४, २०७८ २०:१५
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्

पारस शाहबाट प्रभावित हुँ, समर्थक हैन : भरतमणि पौडेल [भिडियो]

कान्तिपुर संवाददाता

काठमाडौँ — ताप्लेजुङका २७ वर्षीय भरतमणि पौडेलले 'कमेडी च्याम्पियन सिजन-२' उपाधि जितिसकेका छन् । पूर्व सूचना प्रविधि तथा सञ्चारमन्त्री गोकुल बाँस्कोटाको क्यारिकेचर गर्दै दर्शकको नजरमा परेका भरतमणिको 'पारस शाह'को नक्कल धेरैले रुचाइदिए । फरक-फरक कन्टेन्टमाथि हास्यव्यंग्य प्रस्तुत गर्न सक्ने खुबीले नै उनलाई विजेताको ताज पहिरिन सहयोग गर्‍यो  ।

व्यंग्यप्रति भरतमणिको झुकाव, उनले तयार पारेका कन्टेन्टलगायत विषयबारे ईकान्तिपुरकर्मी रीना मोक्तानले गरेको कुराकानी :

'कमेडी च्याम्पियन-२' जित्दा कस्तो लागिरहेको छ ?

जितेपछि अवश्य नै सबैलाई रमाइलो लाग्छ । मलाई पनि रमाइलो लागेको छ ।

जित्छु भन्ने नै थियो ?

मनमा जित्न पाउँ भन्ने थियो । तर जित्छु नै भन्ने थिएन । सबैले सोच्ने 'मैले नै जित्छु' भन्ने हो । कहिले पनि कन्फिडेन्ट हुँदैन जित्छु भन्ने कुरामा । खासमा भोटकै कुरा हो, कसले बढी भोट ल्याएको छ त्यसले नै जित्ने हो । डर त मनमा हुन्छ नै । मलाई पनि थियो । तर नतिजा आउँदा मात्र जितेको अनुभूति भयो ।

'पेन्टोमाइम' गरेसँगै विक्की अग्रवालको प्रस्तुतिको चर्चा हुँदा जित्दिन कि भन्ने भान भयो ?

त्यस्तो लाग्दैन मलाई कहिले पनि । साथीहरुको प्रस्तुति आफ्नै शैलीको थियो। मेरो पनि आफ्नै शैलीको थियो । प्रतिस्पर्धीको प्रस्तुतिलाई मध्यनजर गरेर म हार्छु वा जित्छु भन्न सकिँदैन । आफ्नो कामलाई निरन्तरता दिने हो । आफूले त जित्छु भनेर हिँड्ने हो नि ।

पूर्व सूचना प्रविधि तथा सञ्चारमन्त्री गोकुल बाँस्कोटाको क्यारिकेचर गरिसकेपछि दर्शकको नजरमा पर्नुभयो । उनको नक्कल गर्ने कसरी सोच्नुभयो ?

मैले समग्रमा 'मास'लाई जे चिज मनपर्छ त्यही चिज पस्कने कोसिस गरेको हो । मेरो कन्टेन्टले बालबालिकालाई समेट्न नसकेको भान भएको छ । समाज बुझ्न सक्ने उमेर समूहका मानिसलाई मैले रिझाउने प्रयास गरेको छु । 'बेरोजगार' र 'घरबेटी'को सेट मैले कमेडी च्याम्पियन जानुभन्दा अगाडि नै तयार गरिसकेको थिएँ । च्याम्पियनमा नगए पनि कतै स्टेजमा पस्कन्छु भन्ने थियो । च्याम्पियनमा छनोट भइसकेपछि त्यसलाई राम्ररी प्रस्तुत गर्नुपर्छ भन्ने लागेको हो ।

त्यसपछाडि गोकुल कमरेडको मैले थप गरेको हुँ । जे होस् गोकुल कमरेडको क्यारिकेचरको पहिलो प्रयास थियो । रमाइलै भयो । दर्शकले मनपराइदिनु भयो । यस्तो होला भनेर अनुमान गरेर कुनै कन्टेन्ट तयार पार्दिनँ । तर सबै कुरा राम्रो होस् भनेर नै प्रस्तुति दिने हो । राम्रो प्रस्तुति दिन सकियोस्, पर्फमर अफ द राउन्ड बन्न सकुँ, भोट माग्न नपरोस्, सिधै छनोट होउँ भनेर सबैको चाहना हुन्छ । एकदिन पर्फमर राउन्ड पाएन भने ओहो आज 'सेट' कमजोर बनाएछु, अर्को हप्ता राम्रो बनाउँछु भन्ने हुन्थ्यो । गोकुल बाँस्कोटाको सेट र अरु सेटमा त्यति फरक छ जस्तो लाग्दैन । तर दर्शकले कुन चिज कसरी मनपराउनुहुन्छ भन्ने कुरा थाहा पत्तो हुँदैन ।

तस्बिरहरू : दिपेन्द्र रोक्का/कान्तिपुर

'औडा गर्ने, डिस हान्ने' भन्नेमाथि त्यतिसम्मको टिकटक बन्छ जस्तो लागेको थिएन । तर यो कुराहरुले दर्शक हसाउँछ भन्ने लागेर व्यंग्य गरेको थिएँ । गोकुल बाँस्कोटाले 'डिस हान्ने' भन्ने शब्द प्रयोग त गर्नुहुन्न नि । तर त्यो चिज राख्दा रमाइलो हुन्छ होला भनेर राखेको हो । कसैले सोचेको भन्दा फरक गर्योट भने चल्ने त हो ।

त्यो नक्कल अत्यधिक चर्चामा आउँदाको अनुभव ?

तनाव भएको थियो । अब फेरि के गर्ने ? दर्शकहरुले अपेक्षा बढी राख्न थाल्नुभयो । अब झन् राम्रो गर्नुपर्छ भन्ने भयो । हप्तैपिच्छे कन्टेन्ट लेख्नुपर्ने । यति धेरै तनाव हुन्थ्यो, टाउकै दुख्थ्यो नि । सामान्य भएर लेख्नै नसकिने । हप्तैपिच्छे कन्टेन्ट लेख्न गाह्रो हुन्थ्यो । तर पनि गरियो । सबैलाई गाह्रो हुन्थ्यो । मलाई मात्र गाह्रो भएको भए पहिलै 'आउट' हुन्थें होला । सबै प्रतिस्पर्धीलाई गाह्रो भएको थियो । जे होस् पार लाइयो । जितियो ।

पूर्वयुवराज पारसको नक्कल त अत्यधिकले रुचाए है ?

राज खानदानको व्यक्ति भए पनि अहिले उहाँले नेपाली जनता जस्तै स्वतन्त्र जीवन बाँचिरहनुभएको छ । उहाँको व्यक्तित्व मन परेको हो मलाई । राजा, महाराजाको कुरा गर्दा अर्कै सोचिन्छ नि । अनि उहाँहरु पनि नेपाली जनता जसरी हिँड्नुहुन्छ । सडकको कुकुरलाई उहाँले बिस्कुट खुवाउनुहुन्छ । त्यो भएर मलाई उहाँको व्यक्तित्व मन परेको हो । उहाँबाट म प्रभावित भएको हो । देशको व्यवस्था बोकेको यो चरित्रमाथि कन्टेन्ट बनाउनुपर्छ भन्ने लाग्यो । कुनै बेला उहाँले शासन चलाउनुहुन्थ्यो र अहिले शासन चलाए के फरक पर्योक र ? प्रजातन्त्र भइसकेपछि यो व्यवस्थालाई जनताले कति चाहेका थिए, वा पहिला राजतन्त्र हुँदा कति चाहन्थे ? भन्ने कुरामाथि विश्लेषण गरेर कन्टेन्ट बनाएँ । अहिले पनि विकृति विसंगतिहरु छन् । पर्याप्त रुपमा सेवा सुविधा हामीले पाएका छैनौं । यही विसंगतिमाथि पारस बनेर मैले वाण हानेको हो । राजतन्त्रलाई टुङ्ग्याउँदै गणतन्त्र ल्याउँदै गर्दा जनताले के उपलब्धि पाए त भन्ने कुरा त्यो चरित्रमार्फत सूचित गराएको हो । खबरदारी गर्नुपर्छ नेताहरुलाई भन्न खोजेको थिएँ । त्यो कुरा राम्रो भइदियो ।

पारसबाट प्रभावित भएर उनको चरित्रको नक्कल नै गर्नुभएछ, तपाईं राजावादी हो ?

होइन । मैले कन्टेन्टभित्रै 'यो व्यवस्था नै गलत हो । राजतन्त्र नै आउनुपर्छ त' भन्ने प्रश्नमा के भनेको छु भने,'व्यवस्था गलत होइन । व्यवस्थापन गर्ने व्यक्तिहरु गलत हो । त्यही भएर व्यवस्थापन गर्ने व्यक्तिहरु सच्चिन आवश्यक छ । यदि सच्चिएनन् भने मैले जान्या छु भनेर पारसको चरित्रमार्फत भनेको हुँ । म पक्ष-विपक्षमा रहेर कुरा गरेको होइन । समग्र नकारात्मक कुराको अन्त्य हुनुपर्छ, जुन व्यवस्था आए पनि जनताले सुख पाउनुपर्छ भन्ने मान्यता राख्छु म ।

अरु विकसित देशका जनताले जुन सेवासुविधा पाउँछन् त्यो चिज नेपाली जनताले पाउनुपर्छ भन्ने कुरा कमेडीमार्फत व्यक्त गर्ने प्रयास मात्र गरेको हो । मलाई दर्शकले कुनै वादसँग जोडेरभन्दा पनि नेपालको समस्या बोल्न खोज्ने एउटा सामान्य कमेडियन भनेर बुझिदिए हुन्छ ।

तपाईंलाई आफूले दिएको कुन प्रस्तुति मनपर्छ ?

मैले 'एलियन' भन्नेमा धेरै मिहिनेत गरेको थिएँ । तर दर्शकले 'योचाहिँ अलिकति भएन' भन्ने खालको प्रतिक्रिया दिनुभयो । सबैभन्दा धेरै मिहिनेत लागेको थियो त्यसमा । गाह्रो विषय थियो त्यो । एलियनबारे धेरै अध्ययन पनि गर्न पाएको थिइनँ । त्यसबारे सूक्ष्म अध्ययन गर्न पाइनँ । धेरैमा २० सेकेन्डमा एकपटक हँसाउनुपर्ने हुन्छ । तनाव सुरु भयो । कोभिडको पनि निहुँ थियो । बल्लबल्ल सेट त लेखें । आवाज बिगार्छु, गेटअप अर्कै तरिकाको गरेर प्रस्तुति दिइयो । मेन्टरले पनि राम्रो छ भन्नुभयो । मैले त राम्रै हुन्छ भन्ने सोचेको थिएँ । झुर भइदियो । तर मलाई अहिले पनि त्यो हेर्दा, राम्रै लाग्छ ।

पछिल्लो समय युवा पुस्ताको कमेडी राजनीतिक विषयतिर ढल्किएको हास्यव्यंग्यका हस्ती 'मह' जोडीको विश्लेषण छ । तपाईंको कन्टेन्ट पनि उस्तै देखिन्छ किन ?

मेरो कन्टेन्टलाई कसरी हेर्दै हुनुहुन्छ, तपाईंहरुको आफ्नै मूल्यांकन होला । हामीलाई त खासमा 'जोक' बनाउन सजिलो हुनुपर्योग । हँसाउन सजिलो छैन । म आफै पनि मह जोडीको फ्यान हो । उहाँहरुलाई नै पच्छ्याउँदै आएको हो । अहिलेसम्म मैले गरेको १३/१४ वटा कन्टेन्टमा मैले विभिन्न विषयमा व्यंग्य बनाएको छु । मैले राजनीतिमाथि मात्र बोलेको छैन ।

नक्कली डाक्टरमाथि सेट बनाएँ । पत्रकारलाई पनि व्यंग्य हानेको छु । एलियन पनि राजनीतिभन्दा फरक थियो । बेरोजगारमा राजनीति थिएन । त्यसमा मेरो बेरोजगारीको कथा बोलेको थिएँ । घरबेटीमा राजनीति छैन । कन्टेन्ट राम्रो बनाउन राजनीतिको अवस्था जोडेको हो । धनीको सेटमा पनि राजनीति थिएन । शीर्ष १० पछि 'च्याम्पियन'ले दिएको सेटमै हामीले कन्टेन्ट बनाउनुपर्छ । म आफू गरिब भएकाले धनीका विषयमा सेट बनाउन गाह्रो भएको थियो ।

'पेन्टोमाइम'ले त पछिल्लो समय हास्यव्यंग्यमा तरंग नै ल्यायो नि ?

हो, तरंग ल्याएको हो । तरंग ल्याउनु पनि पर्थ्यो । विक्की दाइले नौलोपन भित्र्याउनुभयो । उहाँलाई त मेरो सम्मान छ । म त्यति धेरै विदेशी कमेडी पच्छ्याउँदिनँ । म आफ्नै गाउँ/ठाउँ समाजको परिवेशलाई हेरेर सेट तयार गरिरहेको छु, गर्छु । मेरो अंग्रेजी पनि राम्रो छैन । अंग्रेजीमा कमजोर छु । विक्की दाइले अंग्रेजी र भारतीय कमेडी फलो गर्नुहुन्छ । उहाँले विल्कुलै नौलो गर्नुभएको होइन । तर नेपालको लागि नौलो गर्नुभएको हो । विदेशीले गरिरहेको कुरा उहाँले नेपाली हास्यव्यंग्यमा ल्याउनुभएको हो ।

'पेन्टोमाइम'ले पुराना पुस्ताका हास्यकलाकारले नयाँ शैलीको व्यंग्य नबुझेको भन्ने पनि बहस चलायो । च्याम्पियनको ग्रान्ड फिनालेमै पनि निर्णायक सन्तोष पन्तले 'रोस्ट' गर्नेहरुलाई त्यति प्रोत्साहन नगरेको देखियो ?

'पेन्टोमाइम'को कुरामा म आफै पनि अपडेट छैन । भाषाको कारणले अपडेट हुन नसकेको हो । च्याम्पियनमा हामी प्रतिस्पर्धामा थियौं । नजानेको कुरा सिक्दै जाने हो । सन्तोष सरहरुको पालामा 'रोस्ट' थिएन । उहाँहरुले देशको व्यवस्था, नेपाली समाज र तत्कालीन घटनालाई मध्यनजर गरेर पस्किनुभयो । 'रोस्ट' त नौलो विषय भयो । च्याम्पियन आएपछि नै धेरैलाई थाहा भएको होला । सन्तोष सरलगायत अन्य निर्णायकले गर्ने निर्णय सही नै हो । निर्णायकले त आफ्नो विचार नै त दिने हो । तर उहाँहरुले नयाँ शैलीको व्यंग्यमाथि आफ्नो विचार फराकिलो पार्नुपर्छ भन्ने लाग्छ । उहाँहरुले पार्नु पनि भएको छ । खासमा 'रोस्ट'को कन्टेन्टमाथि एउटै विषय बनाएर साथीहरु उडाइदिए । सन्तोष(थापा)लाई भोटकै कुरामा उडाएको छ । विक्की दाइलाई रोएकै विषयमा उडाएको छ । मलाई जाँडकै विषयमा उडाएको छ । सबैको कन्टेन्टमा एउटै कुरा दोहोरिएकोले सन्तोष सर 'बिच्किनु' भएको हो । एउटै कुरा दोहोरियो भने 'रोस्ट' पनि झ्याउ हुने रहेछ ।

हास्यव्यंग्य हसाउँछ कि कहिलेकाहीँ रुवाउँछ पनि ?

मैले एउटा कन्टेन्टमार्फत रुवाउन-रुवाउन खोजेकै हो । विदेशमा ठगिएर नेपाल फर्केको र हजुरबुबा घरबाट निकालिएर वृद्धा आश्रम गएको कथा थियो त्यसमा । त्यो सेटप्रति अझै दर्शकले मसँग कुरा गर्नुहुन्छ । च्याम्पियनको हरेक सेटहरुप्रति म आफैलाई पनि सन्तुष्टि छ । दर्शकले हरेक सेटको एउटा-एउटा संवाद भनिदिनुहुन्छ । हास्यव्यंग्यमा हँसाउने नै हो, रुवाएको रुवायै गर्नु भएन । कथा कसरी अगाडि बढाएको छ भन्ने प्रमुख हो । त्यसभित्र रुवाउनेदेखि ठट्टा, नाटकको खुराक मिसिएको हुन्छ । रुवाउनु गलत होइन तर हसाउनु प्रमुख प्राथमिकता हो ।

तपाईंले धेरै क्यारिकेचर/मिमिक्री गर्नुभएको छ । हास्यव्यंग्य मिमिक्री मात्र हो ?

होइन नि । हास्यव्यंग्य मिमिक्री हो भन्नेहरु गलत हुन् । मेरो सबै कन्टेन्टमा जोकहरु छन् । मिमिक्री नगरेका कन्टेन्ट पनि छन् । मलाई उडाउन केही नपाएपछि रक्सी र क्यारिकेचरमा उडाउँछन् । ती सब मलाई उडाउने माध्यम हुन् । व्यंग्य गर्न त केही न केही कमजोरी हुनुपर्छ नि । तर च्याम्पियनमा मेरो कमजोरी त्यो थिएन । क्यारिकेचर त खुबी नै होला सायद । तर कमेडी क्यारिकेचर मात्र होइन । क्यारिकेचर भयो भने कमेडी राम्रो बनाउन सकिन्छ । त्यो त प्लस पोइन्ट चाहिँ हो ।

हामीकहाँ महिला, कुनै जात विशेष र व्यवस्थामाथि व्यंग्य बढी गरिएका छन् । परिस्कृत हुनुपर्छ भन्ने लाग्दैन ?

हो, परिस्कृत हुनुपर्छ । तर समग्रमा यसबारे ठेक्का लिएर जवाफ दिने व्यक्ति म होइन । सिक्ने क्रममा छु । सिक्ने क्रममा धेरै नै गल्ती हुन्छ । भएको पनि थियो र हुन पनि सक्ला । त्यसमा माफी पनि दिनुहुन्छ । सिक्ने व्यक्तिलाई माफी दिनुपर्छ । यो प्रश्नको जवाफ लिजेन्डहरुले दिन सक्नुहोला । तर च्याम्पियनका पुस्ताले महिला, जातविशेषलाई उडाएको छैन । महिलालाई उडाए पनि सम्मानपूर्वक उडाएको छु । पक्कै पनि महिलाको विषयमा धेरै मजाक गर्नु हुँदैन । धर्म, जाति, क्षेत्र लिंग आदि विषयमा त केही नपाएर उडाउने हो । महिलाले छोटो कपडा लगाएको भनेर उडाउनु त एकदम सस्तो कुरा हो । त्यो त उहाँहरुको स्वतन्त्रता हो । हामीले व्यंग्य गर्दा कसैले केही सिकोस्, बुझोस् । हाम्रै मात्र राम्रो हो भन्न मिल्दैन ।

तपाईंलाई जिताउन पूर्वमन्त्री योगेश भट्टराईदेखि गगन थापाले साथ दिए । तपाईंको प्रस्तुतिभन्दा पनि भोटले च्याम्पियनको उपाधि जितेको भन्छन् ?

उपाधि भनेकै दर्शकको भोट हो । सबैजनाले भोट हालेरै जिताइदिनु भएको हो । हामी अन्तिम तीन जनामा तीन जना नै योग्य हौं । जसले जिते पनि खुसी हुनुपर्छ भन्ने हामी तीनको कुरा थियो । सबैको मनमा त जित्ने नै सोच थियो । प्रस्तुतिलेभन्दा पनि भोटले जितेको भन्ने कुरा म तपाईंहरुकै हातमा छोडिदिन चाहन्छु । आजको दिनसम्म मैले कति राम्रा/नराम्रा प्रस्तुति दिएँ छुट्याउने काम पनि तपाईंको । भोटले जित्यो भने पनि छुट्याउने काम तपाईंको । जित्नैपर्ने व्यक्तिले जित्यो अथवा जित्नै नहुनेले जित्यो भन्ने कुरा दर्शककै हातमा राख्न चाहन्छु । भोटमा मैले त्यस्तो सारो खर्च गरेको पनि छैन । दर्शकहरुले नै गरिदिनु भएको कुराले म यहाँ आइपुगेको हो । त्यही भएर विजेता बनाइदिनुभयो ।

योगेश भट्टराईज्युको नेतृत्वमा ताप्लेजुङ सरोकार नेपाल र ताप्लेजुङ सरोकार केन्द्र, म आफै काम गर्दै आएको रेडियो तमोर, सबै जनाले समग्रमा ६ लाख पुरस्कार घोषणा गर्नुभएको हो । त्यसको केही रकम आएको पनि छैन नि । यो सिजनको प्रतिस्पर्धीहरुलाई मन्त्रीहरुले साथ दिएको हो । योगेश भट्टराई मन्त्री हुनुभन्दा अगाडि त ताप्लेजुङको मेरो नेतृत्वकर्ता हो । त्योभन्दा अगाडि छिमेकी हो । मेरो ठाउँमा अरु भएको भए पनि सहयोग गर्थे नै । मलाई पूर्वमन्त्री गगन थापाले पनि साथ दिनु भएको हो । पार्टी, क्षेत्रभन्दा पनि विशुद्ध मेरो कला हेरेर उहाँहरुले साथ दिनुभएको हो । आजसम्म म पनि कुनै पार्टीसँग यत्ति पनि(चिम्टी) पनि आवद्ध छैन ।

कुराको बिट मार्नुअघि, हास्यव्यंग्यप्रतिको तपाईंको झुकाव र 'च्याम्पियन'सम्मको यात्रा सुनाइदिनुस् ?

च्याम्पियनसम्मको यात्रा छर्लङै छ । यसअघि गाउँ/घरतिर माथ्लो घर, तल्लो घर, वल्लो घर पल्लो घरमा क्यारिकेचर गरिन्थ्यो । त्यसपछि नेताहरुको नक्कल गरियो । सडक नाटक गरें । रेडियोमा फन्नी भएर गफ गर्थें । ताप्लेजुङको रेडियो तमोरबाटै मेरो यात्रा सुरु भयो । काठमाडौं हुँदा कमेडीको पहिलो सिजन आउने भो भन्दा खुसी थिएँ । त्यतिबेलै जाने मन थियो । तर आर्थिक समस्याले सकिनँ । अर्को सिजनमा जाउला भन्ने थियो, दोस्रो सिजन आओस् भन्ने थियो । 'भद्रगोल'को सानातिनो भूमिका गर्दै थिएँ । मेन्टरहरु विशाल गौतम, सुमन कोइरालाकै कारण च्याम्पियनको स्टेजमा आइयो । दुःख गर्दै आइयो । अरुले गर्दै आएको दुःख मैले पनि गरें । काठमाडौंमा बस्दा कहिलेकाहीँ गोजीमा भनेजस्तो भाडा हुन्थेन होला, कहिले खाजा खाइँदैन थियो होला, त्यस्ता कुरा भनिहाल्न मन लाग्दैन ।

प्रकाशित : आश्विन ४, २०७८ २०:०४
पूरा पढ्नुहोस्
प्रतिक्रिया
पठाउनुहोस्
×